rockdeseu.com

ABANDONO

2011-10-16T11:37:00.003+02:00

A partires de agora eu, Rockisome, deixarei de publicar en rockdeseu.com, de xeito que se queredes seguir os meus artigos e parvadas varias, poderedes facelo en www.rockisome.wordpress.com.
Saúdos!

Guardar ahora

ALGÚNS CONCERTOS INTERESANTES...

2011-10-11T12:02:00.000+02:00

O vindeiro xoves día 13 de outubro, os afecionados á boa música ao vivo terán dúas opcións moi interesantes. Unha magoa non poder acudir aos dous concertos, que sería o ideal, pero éche o que hai!

-Na Sala Moon estarán descargando Lüger e Telephones Rouges, a partires das 22:00 h. Entrada 7€ anticipada e 10 € en taquilla.

-O mesmo 13 de outubro na Sala Capitol estarán Guadalupe Plata e os vigueses Dixie Town a partires das 21:00 h. con entrada a 10€(máis gastos), xa a venda en Discos Gong ou na Reixa Tenda.

Eu coma non me podo dividir, e despois de botalo a sortes, vou acudir ao bolo de Guadalupe Plata e Dixie Town, dos que teredes cumprida crónica neste humilde blogue.

Máis info en:
www.salacapitol.com
www.moonmusicclub.com

K-RAXE presenta en directo "Novos tempos"

2011-10-10T21:17:00.003+02:00

K-RAXE : Banda de metal afincada entre Carballo e Cerceda (A Coruña). A súa xestación tivo lugar a finais do ano 2009 baixo o nome de N.O.S .Os compoñentes viñan de tocar en distintas bandas do panorama da música galega coma Machina, Sensacha ou Fuzquenlla. A música de K-RAXE abrangue diferentes estilos dentro do campo do metal mantendo unha línea de agresividade reforzada pola voz do seu cantante, ademáis de empregar o galego para facer chegala mensaxe das súas letras.

K-RAXE presenta en directo "Novos tempos", o seu primeiro disco gravado o pasado inverno en Océano Estudio con Javier Abreu.

XIRA DE PRESENTACIÓN "NOVOS TEMPOS" DE K-RAXE:

11 OUTUBRO _ FESTIVAL SON DE TRAZO (VILOUCHADA)
5 OUTUBRO _ OURENSE
21 OUTUBRO _ GATOS (MELIDE) + MACHINA
31 DE OUTUBRO _ PUB D’ANTON (LARACHA)
5 DE DECEMBRO _ SALA THE STAR (CARRAL)

CONTRATACIÓN: abofe@hotmail.es

www-myspace.com/k-raxe

www.k-raxe.com

CÁPSULA, DOUS DISCOS PARA ENMARCAR

2011-10-04T21:58:00.004+02:00

Ata hai pouco tempo coñecía o nome de Cápsula(que non a música) e pouco máis. Foi un artigo sobre eles no Ruta66, hai un par de meses, o que me fixo pararme un intre a escoitala súa música detidamente . O impacto foi inmediato, aos poucos minutos xa estaba en internet tentando mercar os seus dous ultimos discos, en vinilo, por suposto.

Pero, quenes son Cápsula?( pensaredes algúns e algunhas) Pois esa pregunta si que podo respostala, pero non vos acostumedes. Cápsula é un trio de guerrilleiros do rock, un arxentino as voces e a guitarra(Martín Guevara, ese apelido!), unha arxentina ao baixo e tamén voces(Coni Chess), e un vasco(Ignacio Villarejo,bilbaíno en concreto) pegándolle a batería. Si amigos e amigas, pensaredes que un grupo así ten que ser invencible, nada máis e nada menos que un bilbaíno e dúass persoas de nacionalidade arxentina!!...e neste caso, si son pouco menos que invencibles, polo menos a hora de rexistrar a súa música.

Como ía dicindo, unha vez tiven os vinilos no meu poder, decidín empezar a escoita polo máis recente traballo de Cápsula: In the land of silver souls. Un disco un pouco máis tranquilo que o anterior, máis psicodélico e cunha mellor producción para o meu gusto. O disco ten un son profundo, intenso, de fonda sensación analóxica, unha marabilla. Eles recoñecen a influenza na súa música de grupos coma Sonic Youth, Stooges, The Cramps, Velvet...etc e a iso poden soar algunhas das súas cancións, pero mantendo a súa persoalidade, aínda que un tema coma "Let's run far away"(segunda peza do traballo) recordame fondamente os Sonic Youth, máis que na música, na similitude da voz de Coni Duchess coa de Kim Gordon(iso non quita para que estemos falando dun temazo). Despois doutro bó tema(Town of sorrow), ben o grandísimo "Hit'n'miss", cañeiro, pegadizo, macarra, moi stooges, e cuns xeniais coros e berros a cargo de Coni. Podería falar de todolos temas un a un, podería encher follas e follas falando da calidade, variedade e profundidade da música, das letras...pero non o vou facer e só vou destacar algúns temas máis. O psicodélico e envolvente "Communication" é un deles, o crampulento "King of the rain" e outro, "o psicodélico "Wild fascination" (que abre o disco)é...pero todo o disco é unha obra moi válida e moi disfrutable: o que se dí un discazo de arriba a abaixo, de rock que apunta en varias direccións, todas acertadas e excitantes(agora máis punk, agora máis garaxe, agora máis noise...).

Agora imos con "Rising Mountains". Esta edición(os dous últimos discos de Cápsula están editados por B-Core Disc), non trae as letras, unha magoa. O disco foi escollido mejor disco nacional do 2009 pola revista Ruta 66, iso sempre quere dicir algo, aínda que as veces non vaia cos nosos gustos(ou si).

Un disco que se abre cun tema coma "Sun shaking", é un disco que comeza con moi bó pé. O son do traballo é contundente e afilado, máis frío co do seu ultimo traballo, e menos logrado para o meu gusto, pero aínda así moi disfrutable. Unha canción sinuosa, cun ritmo tribal que estoupa no retrouso e cun xogo de voces moi axeitado. Ao igual co ultimo disco estamos antes un disco variado(máis variado co ultimo aínda), con temas que tanto poden soar a The Cramps (Wild C) que a unha especie de Garbage (Girl! Whip up the sound), ao Tom Waits experimental facendo unha sorte de blues desértico(The sea cave) que engancharte instantaneamente cun tema enerxético e pegadizo coma "Original is dead", soar acústicos en "Fighting with tigers" ou acelerarse e sonar punks en "Flood" ou "The Damage is done". Pecha o disco o único tema en castelán de ambolos dous discos, "Mejor no hablar de ciertas cosas", tema hipnótico e enérxico, un gran tema para pechar un gran disco. A diferenza entre os dous discos é que quizais este sexa un pouco menos psicodélico e máis agresivo e directo que o seu ultimo traballo, tema de son aparte; en todo caso estamos falando de dous grandísimos discos, dunha grandísisma banda que sabe aunar as súas influenzas dunha maneira exemplar, recordando a grandes bandas pero sen caer no plaxio nin na copia. Polo que din, xa que ata o momento non tiven a oportunidade de disfrutalo, o seu directo é apoteósico, e tablas non lle faltan, xa que teñen xirado por Europa, USA(en breve volverán estar de xira por alá)... Mención especial as datas que teñen na península xunto con Sex Museum: afortunados os que poidan disfrutar ese dobre cartel!!

Máis info en:

http://www.capsula.org/

BARRENCE WHITFIELD & THE SAVAGES. SALA DUBLÍN(CARBALLO).16 DE SETEMBRO

2011-09-25T12:21:00.001+02:00

Concerto enmarcado dentro da XIV edición do XiriaPop, que pechaba o seu primeiro día coa actuación estelar de Barrence W. & The Savages, precedidos por Flamin Guays, Soul Gestapo e Las Ruedas, grupos que nin tiña intención de ver, nin vin, máis aló de entrar de vez en cando a sala para comprobar se remataran a súa actuación para dar paso ao grande en todolos sentidos Barrence e os seus colegas(dende o respecto máis absoluto as anteditas bandas, sinxelamente non son santos da miña devoción, sen máis). Por mor da tardanza en empezar as actuacións, a cousa demorouse máis do agardado, razón pola cal cando saíu o amigo Barrence, eu xa tiña no corpo máis cervexa da aconsellada, pero ei!! isto é rocanrol!

Concerto sudoroso, auténtico e xenuino, cunha banda compacta e cunha entrega descomunal, sobretodo por parte de Barrence, que amosou que o seu torrente vocal é natural, e é tanto o máis poderoso co que se pode escoitar nas súas gravacións en estudio. Guitarra, baixo, batería, saxo e voz , non fai falla máis. Rock and roll clásico, R&B e unhas pingas de soul en vea!

Centrarónse en presentar o seu máis recente traballo,"Savage kings", editado por Munster Records e que supuso a volta aos escenarios da banda despois de moitos anos, pero tamén rescataron temas dos seus primeiros discos. Versións coma "Ramblin' rose", temas coma "Bip bop bip"(do seu primeiro traballo) ou a inmensa e para min cumio do concerto, "Willie Meehan", fixeron as delicias do público asistente(a sala chea), que baibaba enfeitizado polo ritmo destas bestas pardas do rock and roll máis primixenio e garaxeiro.

Resumindo, que se os discos desta banda son moi recomendables, acudir a un dos seus concertos, máis que recomendable, é obrigatorio para todolos aqueles que gosten dos sons máis primixenios e garaxeiros do rock and roll, da música auténtica e atemporal, feita honestamente sinxelamente polo gusto de facela, para divertirse e divertir, sen máis.

THE HOMENS: ULTIMO CONCERTO E PARADA TEMPORAL INDEFINIDA

2011-09-23T13:06:00.001+02:00

O grupo compostelán The Homens levará o seu repertorio de pop extremo o venres 23 a As Pontes (Cine Alovi, 21.00h., 3 euros). Para The Homens este será o último concerto antes dunha parada nas súas actividades de duración aínda por determinar.

Nunha data tan especial, Xocas (batería), Roi (baixo e voz), Martin Wu (guitarra e voz) e Cristovo (teclas, pandeiretas e enxeñería eléctrica) farán en As Pontes un concerto que comezará coas reinterpretacións acústicas das súas cancións feitas para a xira ‘Detrás da canción’ (2010-2011), para despois cargarse de electricidade e rematar co seu repertorio de pop enérxico e bailable.

A entrada ao concerto custa 3 euros, e pode mercarse na taquilla do Auditorio Municipal Cine Alovi o xoves 22 de 12.00 a 13.30 horas e o venres de 12.00 a 13.30 e a partir das 19.30 horas ata o comezo do concerto.

O grupo compostelán leva seis anos tentando cadrar a ecuación que combina melodía, enerxía e actitude, o gusto polo pop británico de todas as décadas e a enerxía do punk americano dos oitenta, engadíndolle psicodelia e experimentación. O seu último disco, Cuarta potencia (2009), continuación do seu celebrado Tres, é melodía a volume atronador, é inocencia pop e nihilismo negro, e mostra á banda máis preocupada polas melodías e polas letras e, á vez, máis ruidosa que nunca. Producido de novo por Santi García (Nueva Vulcano, Charades, The Unfinished Sympathy...), o disco contén doce cancións nas que The Homens envorcan todo o vivido e aprendido en un lustro de xira sen fin.

Máis info:

http://thehomens.com/

CONTINUA A PRESENTACIÓN AO VIVO DO NOVO DISCO DE ESQUÍOS!!

2011-09-22T18:42:00.003+02:00

O día 1 de outubro Esquíos estarán no Pub Décadas da Estrada presentando o seu novo disco(Agora si!!...despois igual non(imolo vendo)) na compaña dos estradenses Templanza. Será a partir das 23:00 h. con entrada 4€ou 8 € con CD.

O 8 de outubro, estarán Esquíos acompañados por Labazada, presentando o novo disco na Sala Moon de Compostela. A partires das 23:00 h., a entrada a 5€ e 10€ co CD.

Podedes descargar o disco de balde dende :

http://esquios.bandcamp.com/

En breve máis datas de presentación do novo disco. Máis info en ww.esquios.com

TERBUTALINA - BRONCODILATADOR

2011-09-22T18:41:00.001+02:00

Xa podedes descargar dende aquí o primeiro traballo longo de A Terbutalina, de título "Broncodilatador". Quince divertidos temas de música sinxela e directa, temas curtos (de media en minuto e medio liquidan o tema), sen complicacións e sen contraindicacións. Moitos dos temas xa estaban no seu directo(Live in Catoira), e aquí presentan a correspondente versión de estudo de temas coma "Cartos", "Canto moderno" ou "R.A.J.O.Y.", perdendo un pouco de forza con respecto as anteriores versións, pero soando moi ben, cun agradable son garaxeiro, con pouca distorsión e moita inmediatez.

Todos os temas seguen unha onda similar, destacando ao meu parecer a psicodélica "Peneira"(a mellor para min ), ou temas máis directos coma "Espija" ou "Cura de la hostia". En todo caso se sodes seguidores de grupos coma os primeiros Siniestro Total ou mesmo Novedades Carminha, non dubidedes en botarlle a orella a esta banda, e senón é o caso, probade igualmente, igual vos levades unha sorpresa.
Máis info:
http://terbutalina.blogaliza.org

THE BROSAS, NOVA GRAVACIÓN

2011-09-15T18:57:00.002+02:00

Amigos e amigas, alabade ao señor (non ao home invisible, refírome ao que levou os mandos da gravación de The Brosas), aquí temos a banda metendo caña coma sempre e soando mellor ca nunca, cortesía duns famosos estudos coruñeses(si, os Bonham). Sete coiteladas sonoras, que comezan enganosamente cuns acordes bluesrockeiros que nos recordan fondamente os ac/dc dos setenta, os de Bon. A cousa rápidamente cambia de tercio e comeza a carnicería con Rhett Butler, rocanrol apresurado, acelerado, cun riff na onda do de "ace of spades" pero posto de speed ata as cellas(o que ben sendo un "motorhead"). Continua a matanza co xa coñecido "O home en marte", seguimos a recibir ostias a embute sen ver nin de onde veñen, temazo.
O terceiro tema, segue na mesma onda cos anteriores, mais hardcoreta quizais, comezando cun caralludo berro gutural que me encanta e lembrame os que facía habitualmente Tom G. Warrior nos primeiros discos de Celtic Frost. Dame máis.
Seguimos con "Monseñor", un tema mais rockeiro, cun ritmo máis lento, pero moi pegadizo. Sinalar que a letra é totalmente anticlerical, dobre gusto oiga.
Quinto tema, tremendo riff, velocidade media, seguemos navegando a morte(que dicía Rosendo), o tema mais longo do traballo, pasando dos tres minutos e medio, cuns cambios moi ben postos e un solo coma todos os do traballo que demostra que o bó gusto e o "savoir faire" sempre estaran por riba da velocidade e a dixitación supersónica. "O verme" recupera a alta velocidade dos primeiros temas, e ten un retrouso moi quedón. Finaliza o traballo cun dos meus favoritos, "Borderline". Pedazo de riff quedón que ten este tema, encantame o traballo vocal. Temazo.
Rematou o traballo, repeat. Resaltar o gran traballo de batería, e o compacto da sección rítmica. O traballo teñen intención de editalo nun vinilo compartido cos Bulldozers, anque aínda non teñen data de edición. A mala nova, o vocalista xa non forma parte da banda, aínda que en breve tera sustituto.
Máis info:
http://www.myspace.com/thebrosas
Unha review con interesante info audiovisual:
http://capitainpoon.blogspot.com/2011/09/brosas.html

Píldoras enérxeticas para o trauma postvacacional

2011-09-01T16:19:00.003+02:00

Achégase a fin do verán e moitos de nós afrontamos o retorno a actividade diaria, ao traballo, á rutina en definitiva. Isto, a priori algo desmoralizante, pode combaterse dalgúns xeitos, coma por exemplo escoitando determinados artefactos sonoros, discos que nos dean un empurrón extra que nos revitalice e nos axude a enfrontar a triste realidade. Vou recomendarvos dous discos que para min entran de cheo na categoría anterior, gravados por bandas que teñen en común o seu amor polo rock and roll clásico en maior ou menor medida. Por un lado temos o novo traballo de Barrence Whitfield & The Savages, titulado “Savages kings”e editado pola imprescindible Munster Records. Despois de editar tres traballos, o ultimo deles hai máís de quince anos, volta Barrence co corazón dos Savages orixinais(Peter Greenberg tamén guitarra dos Lyres entre outras bandas, Phil Lenker...), e voltan facendo o que mellor saben facer: rock and roll, pero do de verdade, do primixenio que facían Little Richard e compañía. Música festiva e bailonga, chea de soul e de enerxía, cos berros de Barrence sobresaíndo e dando personalidade e empaque o conxunto. Un discazo imprescindible, composto de versións e temas propios que contén pepinazos coma “Willie Meehan” ou a desgarradora versión de “Ramblin' rose”(MC5), tamén momentos para poñerse tenro coma en “Hold me close” ou “Bad girl”, e todo soando con moito sentimento, con moita forza: rock and roll, rockabilly, soul, blues.... Aqueles que coñezades os grandísimos The A-bones, saberedes un pouco por onde transita a música desta incendiaria banda. Por riba temos a sorte de poder desfrutalos ao vivo en Galiza o vindeiro 16 de setembro en Carballo, dentro do XIV XIRIAPOP FESTIVAL na Sala Dublín, na compaña de Las Ruedas, Soul Gestapo e The Flamin' Guays, a partires das 22:00 h. da noite. Mais info sobre a banda en http://www.barrencewhitfield.com/

Por outra banda, e despois duns anos de silencio discográfico e de sequía a nivel de directo, voltan os inmensos Bummer cun E.P. de catro cancións, catro versións en concreto, de xente coma Roky Erickson (por partida doble), The Smithereens e Gun Club. Todas elas absolutamente fantásticas. O traballo sae baixo o título de “Covers E.P.” e podedes mercarlo, por exemplo en http://ghosthighwayrecordings.blogspot.com/2011/06/bummer-7-covers-ep.html

A gravación destes temas ten uns anos, xa que foron gravados entre o 2002 e o 2004, pero a banda editao agora por medio de Ghost High Recordings en formato 7”, cun deseño chamativo e orixinal a cargo de Mik Baro. Os que teñades nun altar discos coma “Vintage rock” ou “That's the way is it” dos malasañeros, saberedes da pedazo de banda que estamos a falar e da súa calidade intrínseca a todolos niveis, tendo os seus compoñentes unha sólida traxectoria dentro do rock máis underground(por desgraza) peninsular. Agardemos ter a sorte de poder velos ao vivo, xa que están facendo algúns concertos e eu, que vivín a experiencia Bummer ao vivo en dúas ocasións, certifico que sempre é unha moi boa idea acudir a chamada dunha banda destas características.

Finan Rober (Porretas) e Würzel (ex-Motorhead)

2011-07-23T17:37:00.002+02:00

Non son amigo de dar estas novas, obviamente, pero neste caso e por mor da súa importancia no meu particular mundo do rocanrol, comunico a perda para o rocanrol peninsular de Rober(Roberto Mira) cantante e guitarrista dos Porretas, o home levaba máis de 3 loitando cun cáncer de colón. Descanse en paz. Aí tendes un dos mellores temas dos Porretas para mín.

O pasado 9 de xullo, finou os 61 anos Michael Burnston, máis coñecido coma Würzel, guitarrista de Motorhead entre os anos 1985 a 1995 e que gravou coa banda discos tan emblemáticos coma "Orgasmatron" ou "1916" entre outros.
Actualmente estaba preparando a súa volta aos escenarios cunha nova banda, Leader of the down. Aí queda coma homenaxe un dos mellores temas que gravou con Motorhead.

BRINCADEIRA 2011 - Parte 3

2011-07-21T17:23:00.004+02:00

Doctor Explosion, quenes este ano entregaron novo traballo discográfico, tamén estarán actuando para @s afortunad@s asistentes ao Brincadeira 2011. "Hablaban con frases hechas", o seu ultimo traballo, é un disco a altura da súa lenda, ou mais, atrevome a dicir. Un disco no que mesturan as diferentes caras que forman parte do seu son, dende o pop sixties, pasando polo rock cazurro ata o garaxe-punk mais despiadado e vacilón. Todo elo gravado no xa famoso estudio Circo Perrotti propiedade de Jorge Muñoz(líder dos Explosión), o que garante o cálido son analóxico do que por sorte cada vez desfrutan mais novas gravacións. Por outra banda, eu vinnos ao vivo nun par de ocasións, hai un feixe de anos as dúas, e podo asegurar sen dúbida algunha que montan "unha boa". Imperdonable a túa non asistencia se valoras minimamente a música destes asturianos tolos(e se tes un mínimo de gusto/cultura musical, seguro que a valoras).

Máis info: http://www.doctorexplosion.es/

Se te digo que os Genitorturers están liderados pola parella de David Vincent(que o mesmo tempo, é o baixista do grupo), líder de Morbid Angel, probablemente non te este a dicir moito, e ata pode que penses que isto ten mais que ver cunha revista do "cuore" que con outra cousa. Se te digo que fan unha especie de rock industrial cunhas letras e un directo de alto contido erótico, fetichista e sado, xa te podes comezar a facer unha idea do que nos agarda. Gen é a súa vocalista e líder, e levan dende principios dos 90 xirando e sacando discos regularmente(cinco , o ultimo no 2009). Un grupo que se prodiga moi pouco por estas latitudes, e unha oportunidade única de ver algo "diferente".

Máis info: http://www.genitorturers.com/home.html

Achégase a hora do Resurrection Fest

2011-07-07T23:43:00.001+02:00

A sexta cita cos mellores grupos de punk, rock, hardcore e metal terá lugar os días 28, 29 e 30 de xullo. Este ano subirán ao escenario do Resurrection Fest 42 bandas entre as que destacan Bullet for my Valentine, Gorilla Biscuits, Pennywise, The adicts, Meshuggah, Comeback kid e Bring me the horizon.

O festival desenvolverase no campo de fútbol municipal e o parque Pernas Peón volverá habilitarse como zona de acampada, con capacidade para albergar a dez mil persoas. Este ano introducirán importantes novidades, como un segundo escenario, máis áreas de acampada gratuíta (por primeira vez ofrecerán un espazo VIP para aloxarse, nas inmediacións do estadio), máis váteres químicos e duchas nos lugares onde se sitúen as tendas e tamén no interior do recinto, máis postos de información e promoción dos patrocinadores, e máis efectivos policiais para reforzar a vixilancia.

Bono de tres días: 40 euros. Máis información na web do festival.

Comeza o Festival de Ortigueira

2011-07-07T23:38:00.000+02:00

Non é rock, pero é música e da boa. Hoxe arrinca a vixésima sétima edición do Festival do Mundo Celta, aínda que durante toda a semana os amantes do folk fixéronse notar na vila. Nesta ocasión, o Concello de Ortigueira, organizador do evento declarado de interese turístico internacional, conta unha vez máis co patrocinio do Xacobeo Galicia, Estrela Galicia e Deputación da Coruña.

Os finalistas do concurso do Proxecto Runas, destinado á promoción de bandas noveis, serán os encargados de inaugurar esta noite a cita musical. Os galegos Ültraqäns e os andaluces Stolen Notes actuarán a partir das 21.30 horas. O terceiro finalista do concurso, o grupo chileno Riveira, non puido acudir ao certame ao non poder custearse a viaxe a España. Esta mesma noite actuarán tamén o gaiteiro pontevedrés Óscar Ibáñez, acompañado da súa banda Tribo co espectáculo Alén non mar, e o grupo escocés Skerryvore, ambos os debutantes no festival. Pero antes, ás 20.00 horas, terá lugar a inauguración do musical cun recital a cargo da Escola de Gaitas de Ortigueira e outras agrupacións.

Durante todo o fin de semana continuarán pasando polo escenario algunhas das bandas máis relevantes do panorama folk actual. Mañá volverá actuar o grupo da escola de gaitas municipal, ao que seguirá unha das actuacións estrela do cartel deste ano, os galegos Berrogüetto. Pola noite, pisarán o escenario Brian Finnegan Big Band, David Pasquet e The Urban Folk Quartet.

O sábado celebrarase unha das grandes novidades desta edición. Finnegan, John Joe Kelly e Ed Boyd impartirán unha masterclass na Casa Consistorial e pola tarde ofrecerán un novo concerto a pé de rúa. Pola noite tocarán os escoceses Rua Macmillan, os galegos Luar na Lubre, o grupo estadounidense The Elders, os canadenses Searson e The Crass, sexteto gañador do proxecto Runas do ano pasado. O desfile de bandas previsto para o domingo dará por clausurado o festival. A banda de gaitas municipal inaugurará a despedida, interpretando unha peza dirixida ao resto das bandas invitadas.

BRINCADEIRA 2011- Parte2

2011-07-06T11:24:00.001+02:00

The Lords of Altamont, despois de perderme o seu concerto no festi de El Beasto hai dous anos, e iso que tiña a entrada para o mesmo(coincidiu a data cun concerto meu, e a intoxicación etílica posterior ao mesmo impediume acudir a cita...rapaz@s o alcol e perigoso ...e nubla a razón!).

Parece que esta vez a vida dame outra oportunidade, e de seguro que penso aproveitala, veñen estas bestas pardas do garaxe roqueiro a presentarnos o seu fantástico novo disco (o carto Lp longo xa), Midnight to 666, no que inclúen o temazo que editaran en 7"(e que eu teño gastado de tanto pinchar), "Get back in the car" entre outros.

Motivos para velos en directo? Pfff, a súa música e motivo suficiente, pero que formen na banda ex-compoñentes de bandas míticas coma The Fuzztones o The Cramps, que a besta parda de Jake "The preacher" Cavaliere, voz e órgano , lle prenda lume o seu órgano durante a actuación e que cho diga eu deberan ser motivos mais que suficientes. Estas avisad@! Este ano no Brincadeira!

Mais info: http://www.lordsofaltamont.com/

BRINCADEIRA 2011- Parte 1

2011-07-04T11:18:00.001+02:00

Este ano o Brincadeira 2011 presentase cun cartel impresionante e todo cun prezo de bono espectacular ata o 15 de xullo(25 €), despois tampouco será caro para nada o bono(35 €).

Sorprendeme e aledame, a inclusión de grupos atípicos, que é mais complicado de ver neste tipo de eventos e deses vou falar. En sucesivos días ireivos presentando un pouco por riba estes grupos.

En primeiro termo, temos a Wau y los Arrrghs!!, un grupo de garaxe, de garaxe ye-yé si se me permite, cun son deudor da década dos 50, cantando maiormente en castelán e cun vocalista, Juanito, espectacular. Teñen dous vinilos, "Cantan en español" e "Viven!", os dous recomendables, aínda que teño as miñas preferencias polo segundo, o seu ultimo disco ata o de agora. Temas propios coma "Delincuente" , "Viva Link Wray", "Copa, raya paliza", impresionantes versións coma "Demolición" dos Saicos, a adaptación de "Piedras" ou de "It's great"...Hipermegarecomendados!

http://www.myspace.com/wauylosarrrghs

Entrevista a Telephones Rouges

2011-06-18T16:49:00.004+02:00

P.- Contádeme un pouco a vida e milagros de Telephones Rouges.

MATITAS: Nacimos alá polo 2007. Dende entón fomos experimentando pouco a pouco con todo o que ten que ver coa vida dun grupo: tocar concertos, facer cancións, adquirir e experimental co material que nos podiamos permitir, ir a gravar ao estudo, facer moitas amizades coa música, etc. Estou particularmente contento con certas cousas que conseguimos facer co tempo, máis tendo en conta as limitacións. Xa sen elas, isto sería unha bomba de destrución masiva, honestamente.

RUBENA: Para o segundo concerto da nosa histori,a no 2008, chamáronnos os de SINSAL. Pagáronnos moi ben e tratáronnos como senhores. (agradecidos sempre). Ilusos nós, pensábamos que iba ser sempre así pero nin de conha. Logo outra vez, botáronnos dun concerto cando levabamos quince minutos. Sempre que vamos a Madrid a tocar, Matitas triunfa. Temos a fórmula perfecta para que nun SEAT Ibiza de tres portas caiban cinco persoas e instrumentos, e poidamos recorrer 600 km sen problema. Estas son as nosas virtudes principais. Unha vez tamén , na festa de peche do Woodstock de Portonovo, un local de rock&roll moi mítico da zona, xusto antes de comezar a tocar houbo unha redada policial. Moi curioso todo.

P.- Que tentades transmitir coa vosa música? Que vos gustaría evocar nos miolos da xente con ela?

MATITAS: Pois unha reacción, sexa a que sexa. Que a violencia e tamén o hiptnotismo dos sons que utilizamos axuden a crear unha tensión. Non me gusta a idea de ser unha banda de monicreques facendo unha función de “entertainment”.

RUBENA: A min mentras non fagan palmas coa nosa música, todo ben. Gustaríame transmitir calquera tipo de sensación. O máis interesante da música é cando te fai viaxar e libremente claro. Somos moi mansinhos pero como di Matitas, na nosa música sobre todo o que hai é tensión a punto de estourar. Eso pode ser o que busquemos.

FOSO: Gustaríanos evocar a sensación de vómito indiscriminado nos miolos da xente a causa de subidas de distorsión e volume que afecten malintencionadamente ao sentido do oído

P.- A vosa música pareceme escura, opresiva e asfixiante en ocasións(todo elo no bó sentido), buscades producir ese tipo de reacción/sensacións no escoitante? Se vos digo que poderíades ser a banda sonora ideal dunha nova versión cinematográfica de “Jack the ripper”, con especial enfásis nas esceas mais gore e sanguentas, que me decides?

MATITAS: Pois para o primeiro o mesmo que dixen na anterior pregunta. En relación coa peli, nunca asociei a nosa música cun xénero tan explícito coma o gore, pero é divertido que se dean distintas interpretacións.

RUBENA: Non somos tanto de “socializar” a nosa opresión como nesta película. Soe ser sempre unha viaxe íntima nas que a veces cremos que pode ser interesante que máis xente participe. Intentamos precisamente que esa asfixia da que falas desperte na xente ganas de explotar dunha vez, pero a través dunha realidade interior próxima. Non sei se me explico.

FOSO: Persoalmente a estética das pelis de terror vintage paréceme moi atractiva (as modernas non), aínda que me cagaría de medo vendo calquera película e, por ende, se fixésemos cancións para escenas sanguentas tamén. Pois por isto nos próximos ensaios levarei un cargamento de cueiros

P.- Por que esa mestura de idiomas? Quen fixo a letra de “Du bist dran”? De que falan as vosas letras, teñen un significado concreto ou buscades que cada un saque o seu propio significado?

MATITAS: Mestura natural, non ten máis. “Du bist dran” fíxoa Alex, que é xunto conmigo un dos dous que sabemos alemán. Non penso que haxa significado común nas letras, hai rasgos que si poden ser comúns, e saen desa tensión e enerxía que compartimos todos, nalgo temos que coincidir.

RUBENA: Partimos da diverxencia. As letras escribímolas tres persoas distintas pero ao fin ao cabo sempre conseguimos completar os espazos que deixa cada unha delas e finalmente si que poden constituirse como un discurso homoxéneo. Un bicho de catro cabezas. As letras son pinceladas inconexas sobre aburrimento, dispersión, concentración, relacións multiorgásmicas de tendencias suicidas e movidas polo estilo.

P.- Por que grabar con Arturo Vaquero en Abrigueiro? Como foi?

MATITAS: Pois foi bastante ben, pero quizáis algo apresurado. É un estudo que está moi ben para poder gravar en directo e cunha boa selección de previos e micros. Gravamos alí porque tiñamos boas referencias doutra xente coñecida.

RUBENA: Conhecíámolo de amigos que gravaran alí e quedaran moi contentos co trato e os medios. Despois eu tamén estivera alí gravando o segundo EP de Cudevaso e molárame moito tanto o lugar como as instalacións como a actitude de Arturo que pese a ser un grande desto, está aberto a propostas e é moi comprensivo. O disco de Telephones Rouges gravámolo en dous días. Foi todo moi precipitado, pero obtivemos un moi bo resultado creo. Agardamos que para próximas aventuras contemos con máis días e máis cartos.

FOSO: Foi unha experiencia moi enriquecedora para min, basicamente porque non estou metido neste mundo de xeito profesional e non teño nin puta idea

P.- Como valorades a elección da revista Mondosonoro do voso traballo coma mellor demo do ano 2010 da sección de Castela-León-Galicia?

MATITAS: Positiva, claro. Aínda que afortunadamente non é unha demo e o temos como disco definitivo en vinilo.

FOSO: As críticas ou olladas cara nós son ben recibidas, sexan positivas ou negativas. Ás negativas sempre buscaremos a fonte e averiguaremos os seus domicilios particulares para cometer o atentado terrorista pertinente dada a nosa natureza integrista e intolerante

P.-Coma chegades a contactar con Mama Vynila? Sodes fans do vinilo?

MATITAS: O contacto estableceuse por correo, logo xa fomos avanzando nas conversas ata poder finalmente vernos e dar concertos por Catalunya, onde nace o selo da man de Gustavo. Estamos moi contentos e agradecidos con Mama Vynila, foi un paso adiante dende logo.

A gústame moito máis o vinilo. Unha xoia para coleccionar, un son máis cálido normalmente, máis exclusivo tamén. Obriga a pinchar coa agulla. Quen queira comodidade non ten máis que almacenar nun disco duro.

RUBENA: Foi unha coincidencia fantástica. A Gustavo, que é quen leva o selo, chegoulhe ás mans unha copia do recopilatorio Galician Bizarre. Escoitouno e molámoslhe. Púxose en contacto con nós e todo funcionou dende o principio. Chegou no momento perfecto e a coincidencia foi total. Despois de meses mandando discos a moitas discográficas e tendo o silenzo por resposta en moitos casos, xa nos encaminhabamos cara a autoedición hipotecando os nosos chalés en La Toja e os nosos Mercedes.

FOSO: Máis que fans do vinilo somos fans de Gustavo. Escoitando o disco en mp3 e despois en formato vinilo creo que vou ter que comprar un prato urxentemente e facerme fan incondicional. Qué diferenza, mimadriña

P.- Se vos pido que me recomendedes discos ou grupos para empaparme deles e ver a luz(ou poñerme máis cego, ao voso gusto), cales me recomendaríades?

RUBENA: Eu discos diríache un que pouca xente fala del pero que me parece memorable e moi a reivindicar, o “Jeopardy” de The Sound e logo grupos pois comenzado por Galiza, Zoofilia-aa, Le Cûl, Miguel Prado, Mullet, Fluzo, Malandrómeda, Aurelios Raum, Diadermin, Disco Las Palmeras! e no resto do Estado, Los Ginkas, Piñata, Za, Fabuloso Combo Espectro, Betunizer, Caballo Trípode, Montañas, Sonido Alfredo, AA Tigre, La JR, Lüger, Au… Do resto do mundo pois o último que ando escoltando e que me flipa son: Above the Tree, Julian Lynch, Suuns, Emeralds, Gold Panda, Evols, Women, A Sunny Day in Glasgow, Ducktails, Times New Viking...

FOSO: Eu estou a voltas con The Reegs, estou descubrindo a Scientists e tamén me quero empapar contigo cos Ket Kolomper. Dos que xa me empapei e recomendo encarecidamente son Langhorns, que para min son como unha segunda pel

P.- Que pode esperar alguén que vaia por primeira vez a un dos vosos bolos? Facedes versións doutras bandas?

MATITAS: Pois non che sei amigo, iso q o pense a xente que veña aos concertos. E non, lamentablemente para a SGAE non facemos versións doutras bandas. Algo fixemos no pasado, e algo caerá no futuro supoño.

RUBENA: Depende que busque. Se queres ir a tomar unha copa e charlar cos teus colegas escoltando música agradable de fondo vas de cu. Se buscan algún hype ou algo que mole tamén vas de cu. Se eres un trapalleiro, un pouco cafre e freak e vives os concertos, pois valo pasar guai.

Ao principio faciamos bastantes versións pero agora non temos ningunha no repertorio, a última que fixemos foi a de 122 hours of fear dos Screamers pero xa fai tempo.

Foso.- Como mínimo que agarde unha labazada sónica, e se o concerto sae ven levará unha tunda. Se só leva unha labazada o concerto foi unha merda

P.- Como compoñedes a vosa música? Todos xuntos, cada un ven cun tema...

MATITAS: A composición é conxunta sempre. As ideas ou motivos dos que partimos ou ben nacen dun ou espontáneamente ensaiando, que resulta máis agradable.

FOSO: As cancións aparecen do xeito máis inesperado nos currunchos máis ocultos, sendo 2, 3 ou 4 os que esteamos tocando ou improvisando . Tamén houbo ocasións nas que cada quen veu con ideas sacadas individualmente ás que despois lles demos xeito os demáis ou xa directamente, aínda que en menor medida, de xeito unilateral dictatorial impoñemos ideas uns sobre outros utilizando métodos de tortura dos indíxenas greenlandeses

P.- Brevemente, que opinades do seguinte:

-Joy Division

MATITAS: Discos e cancións soltas imprescindibles na miña banda sonora. Aínda que certo isto quedaría ben dicilo na VICE.

RUBENA: Co Unknown Pleasure comecín a psicoanalizarme.

FOSO: Mágoa que o moderneo actual beba daquí. Co que hai que padecer, non é porque me desagraden pero oxalá non tivesen existido

-Tomata du Planty

MATITAS: Actitude e máis actitude.

RUBENA: Un grande esquecido e moi a reivindicar.

-Radio Océano

MATITAS: Alí estiveron.

-Bildu

MATITAS: Esperanza.

RUBENA: Democracia.

FOSO: a única boa noticia das eleccións

-Sparks

RUBENA: Terei que escoitalos. Hai e houbo tantos grupos, que faise complicado ter tempo para todos

-The Scientists

MATITAS: Melodías con sabor a cloaca.

RUBENA: O Salmon sempre che pon un coitelo no pescozo e susúrrache ó oído

FOSO: acostumando o oído

-Killing Joke

FOSO: sorprendido co último disco, aínda que non escoitei moito máis

-Movida madrileña

MATITAS: Non conecto especialmente con iso, pero foi importante na súa época.

RUBENA: Todos os artistas soterrado que foron realmente os que tiveron algo de parte nesta historia son os que me molan, sobre todo os plásticos e audivisuais. Logo hai unha capa moi espesa de parásitos que se intentaron e se intentan alimentar desa época de efervescencia.

-Obama

MATITAS: Cara visible do filial do FMI.

RUBENA: Patetismo ilustrado. Cortina de fume

FOSO: Bush?

-Eskorbuto

MATITAS: Punk.

FOSO: a las elecciones

-Einstürzende Neubauten

MATITAS: Fütter mein Ego.

RUBENA: Despois de trinta anos, siguen sendo a puta ostia. Vinos no Primavera, foron demenciais e deron unha lección de actitude difícil de comparar.

P.- Que pensades da actual efervescencia de bandas galegas? Vedes positivo o uso da língua propia ou parecevos algo anecdótico sen mais?

MATITAS: Positivo, é bo que haxa cousas que facer e que a xente o aproveite. O da lingua é bo xa que personaliza en parte unha maneira facer as cousas, de pensalas.

RUBENA: Hai unha parte da cadea que está coxa. Faltan salas realmente comprometidas coas bandas de aquí, festivais que aposten decididamente pola música que se está facendo. Segue a ser patético ter que pagar por tocar, con contadas excepcións claro está

Foso.- Baixo un punto de vista práctico véxoo positivo por unha simple cuestión cuantitativa de número de galegofalantes con respecto a outros idiomas. No tocante ao artístico que cada quen faga o que lle pete coa súa música e se o que fai coa voz debe ser unha letra nalgún idioma concreto ou cacarexos ou berreos ou ladridos...

P- O tema “Toma o caminho” recordame aos Screamers, que pensades da súa música e actitude? Sorprendeme moi gratamente escoitar esa influenza na vosa música(recoñecida por vos ademais), penso que é un grupo inxustamente olvidado(que non deixaran ningún disco oficial axuda, claro).

MATITAS: Grupo de culto si. Mestura entre a inmediatez punk co cósmico da música alemana dos 70. Resultan terriblemente atractivos e persoais.

RUBENA: Os Screamers eran a ostia. Foron unha exhalación, pero deixaron un legado aínda por descubrir.

FOSO: Síntome emocionalmente superado por este halago comparativo

P.- Contademe cales serán os vosos próximos movementos se os sabedes?

MATITAS: Pouco a pouco, concertos, máis cancións, algunha gravación, iremos vendo.

RUBENA: Ir a praia e logo polas noites a Canelas a bailar.

FOSO: Editar un split cos Piñata, do cal os Telephones iremos ao estudo no verán. Tamén estamos buscando bolos na nosa vila natal ou como moito arredores en épocas estivais para poder promocionar o noso EP. Xa tirando para o outono temos pensado volver

P.- Que vos gustaría que vos preguntara e que respostaríades a esa hipotética pregunta?

MATITAS: Van moitas preguntas xa, así que molaría que preguntaras por tomar unhas cañas. Eu diríache q si, encantado.

RUBENA: Pois molaría que nos preguntaras en que festivais vamos tocar este verán. Responderíamos que para tocar en festivais en Galicia non estamos na “onda”. Todo demasiado hermético e endogámico.

Foso.- P: Non credes que xa vos chega de facer o parvo e non deberiades dedicarvos a procurar emprego, moza e formar unha familia coma deus manda baixo ameaza de aplicarvos a lei de preguiceiros e maleantes? R: Si, Foso polo menos xa ten traballo e bai camiño da rectitude máis pura e absoluta

P.- Et pour terminer....algo que engadir?

MATITAS: Rubena fixo o amor con Foso Común nos baños da sala Capitol.

FOSO: Aceite de oliva, vinagre de Módena e un pouco sal.

Descarga o seu E.P. en http://telephonesrouges.bandcamp.com/album

/radiocontrol-ep

Mais info en http://www.myspace.com/telephonesrouges.

Merca o vinilo en http://www.mamavynila.com/

Incredibile ma vero: Metallica e Lou Reed gravan disco conxunto!

2011-06-17T00:09:00.000+02:00

Que teñen en común os creadores dunha obra magna(entre outras) coma "Master of puppets" e o lexendario líder da Velvet? Pois a parte de que poidan compartir o mesmo camello(difícil, uns son da Bay Area e o outro de New York), que coincidiron no 25 aniversario do Rock and roll hall of fame, onde se marcaron uns temas(podedes ver a interpretación conxunta de "Sweet jane" ao final).
En fin, a ver que sae de aquí, pintar non pinta ben, pero nunca se sabe. Podedes ver fotos das sesións de gravación aquí.

Slim Cessna's Auto Club (Círculo de Bellas Artes, Madrid) 15/05/2011

2011-06-14T10:17:00.003+02:00

Slim Cessna’s Auto Club viñeron por estas terras a presentar o seu ultimo album, “Unentitled”, e eu encantado de poder asistir a data de Madrid en plenas festas de San Isidro, no Círculo de Bellas Artes, que anque non está moi ben equipado para este tipo de eventos, foi suficiente para que poidesemos comprobar como “se lo monta” a xente de Slim Cessna sobre o escenario. O son foi un pouco chungo, pero na sala de columnas xa se sabe.

Debo dicir que soamente coñecía o seu ultimo disco, e todo por mor de Radio 3 e o seu programa “Carne cruda”. A comezos de ano, o Sr. Crudo pinchou o seu tema “My last black scarft” e fíxome querer coñecer a banda que Jello Biafra “levaríase ao ultimo bar do mundo para tocar”.

Semellaba que non acudiría moita xente á chamada desta banda difícil de clasificar. Non serei eu quen diga que fan un country-rock con matices folk da América mais profunda nin cousas polo estilo, desfruto da súa música e acabouse.

A iso das dez e media subiron ao escenario, cando xa a entrada era mais que decente,

tendo en conta que eran festas en Madrid e que había unha chea de eventos gratis na cidade.

Educadamente presentaronsese, cando xa tiñan tocado os seus dous ou tres primeiros temas: “Ola, vimos de Denver, Colorado. Grazas por vir.” Para entón xa tiñan encandilada á audiencia que coreaba e bailaba os seus temas. O groso dos temas do concerto foi do seu disco “Chipre”, coma despois comentou alguén que coñecía ben á banda.

Do repertorio que eu coñecía tocaron “No doubt about it”, “A smashing incident of carater” e xa ao remate “Do you know the enema” e algunha mais que agora non lembro. Aproveito para mercar algúns dos seus discos e marcho coa sensación de ter asistido a un gran concerto.

Fotos e crónica: Raúl Gómez

Mais fotos en: http://www.itsalive.es/

Tradución: Rockisome

Terbutalina, novo E.P. e concertos

2011-06-11T10:53:00.002+02:00

En 2011 lanzan o seu traballo de presentación “Live in Catoira”, que recolle 8 temas dun concerto perpretado en Catoira (de aí o nome, tampouco é cuestión de romperse a cabeza).
A Terbutalina nace no incentro entre Ventín, Muíño do Vento e Esteiro (condados do estado de Muros) no 2010. Ex-membros de grupos como THE, Metralla, Skaiola Borrokal ou Süiss dan en se xuntar, tirar para adiante e elaborar unha recua de temas a medio camiño entre o rock de garaxe, o punk e outros sons.Meses despois viaxan até L.A. para gravar o que será o seu primeiro LP de estudio Broncodilatador que verá a luz en setembro deste ano. Un disco con 15 racións de gastropunk e música de diferentes estilos sempre baixo a premisa “mellor arriscarse e que rompa”. Até que o álbum saia á luz (coma se dun feto se tratar), sacan un EP para ir abrindo boca e pernas titulado “Que-de-leite!” con 3 temas dese futuro LP dispoñible para libre descarga aquí.

Bailen, cona, bailen!

Próximos concertos:

-11 de xuño, Campo das Cortes – Muros, De balde, 22.00 h.

-18 de xuño, Badulake – Ordes, Xunto a Familia Caamagno, 4€, 23.00 h.

-2 de xullo, "Pídechas o corpo" Festa do Orgullo Gai - Coroso, aparcadoiro da UAD (Ribeira), Con Talón de Aquiles, The Fe Kaos, The Siberets, Collón de Lola e Dj Manu Mimé, De balde, 22.00 h.

Ruxe-ruxe prepara novo disco e concertos

2011-06-08T11:15:00.001+02:00

Onte tiven o privilexio, xunto con outro compañeiro, de desfrutar en vivo e en directo coma adoita dicirse, dun ensaio dos Ruxe-ruxe. Un pracer para os nosos castigados oídos e tamén alimento para o noso espiritú, ver a estes seis mozos desfrutar e gozar coma se aínda foran un grupo nobel. Humildes coma poucos, cunha sona ben merecida tanto polo seu carácter coma polas súas cancións, a banda de Aríns está gravando o seu novo traballo discográfico co produtor Javier Abreu, que tamén traballou con eles no seu anterior traballo. Mentres agardamos poder escoitar ese traballo(eu non abro a boca que alí escoitei), podedes velos ao vivo na Sala The Star de Carral o vindeiro sábado 11 de xuño, dentro dos festexos do IV aniversaro da sala. Lembrade que tamén estarán o 23 de xunio dentro do festival Derrame Rock.
Mais info:
http://www.ruxeruxe.com/

TODO LISTO PARA A DERRADEIRA EDICIÓN DO COMPOSTELÁN FESTIVAL ROCK EN COSTA‏

2011-06-05T10:03:00.000+02:00

Santiago de Compostela, 03-06-2011. Despois de dez edicións, o ROCK EN COSTA despídese neste 2011 cun cartel cen por cento compostelán. Todo está xa preparado para o concerto, no que as bandas SAMESUGAS, ROYALTIES, L'UOMO DI GOMMA, THE HOMENS e REDULLOS (que se reúnen tras cinco anos e só para esta data), todas elas vencelladas ao festival e á organizadora Asociación Xurásica, serán as encargadas de poñer música á baixada de telón desta cita anual co mellor rock de Galicia e Portugal. O ROCK EN COSTA 2011 intégrase, ademais, dentro do programa de FESTAS POPULARES COMPOSTELA 2011, unha alternativa popular ás festas institucionais organizada por diversos colectivos de Santiago.

O festival ROCK EN COSTA naceu a principios de século como extensión da actividade da Casa Xurásica, o local de ensaio polo que pasaron boa parte dos grupos de rock composteláns dos últimos tempos, de Fame Neghra aos Fulsomes ou os Redullos, pasando por Samesugas, Por Teléfono, Street Fighter ou Pollegros. Nas súas dez edicións, o festival destacou polo seu compromiso cos barrios como motores culturais das cidades e pola aproximación entre as músicas de Galicia e Portugal.

Cinco grupos vencellados á Xurásica
Nesta derradeira edición serán os grupos vencellados á Asociación Xurásica os que dean a despedida á cita. SAMESUGAS, cun novo disco a punto de ser editado, porán de novo sobre as táboas un dos directos máis contundentes do país; o seu punk rock suoroso suma agora máis melodía sen perder intensidade nin vatios.

Tamén apostan pola vertente máis intensa do rock os ROYALTIES. A banda máis escandinava de Compostela leva uns meses presentando o seu terceiro disco, Sen volta atrás, agora con formación reforzada por un guitarrista máis e por ventos.

L’UOMO DI GOMMA son, pola súa banda, a última banda en chegar ao universo da Xurásica, aínda que os seus compoñentes son veteranos da escena, con experiencia en grupos como The Homens, Fulsomes ou Samesugas. Practican un punk experimental e atronador, plasmado polo momento no EP Tea party (2010).

Mais info: http://www.myspace.com/rockencostafestival

Entrevista a Metralletas Lecheras

2011-06-03T16:25:00.013+02:00

Algúns diredes: "Mandanabo, aqui deixades entrar a calquera", pero non saquedes conclusións precipitadas, os Metralletas Lecheras son boa xente (a pesar do pasado dalgún dos seus compoñentes), e mira, coma se non o foran, aquí o que nos importa maiormente é a música. Que teñen ese nome pola compulsiva e desmedida afición onanística dos seus membros? Pois vale, que queredes que vos diga??, teño pinta eu de Jorge Javier Vazquez??(xa sei que non me vedes, pero non a teño, palabra!). É isto unha nova versión a galega do Tomate??Non, non...antes a morte (dixital, se comprende). En fin deixóme de rollos e quedades coa conversa cibernética e desacompasada que mantiven cos Metralletas, o motivo?? Pero é que teño que dicilo todo? O seu novo artefacto sonoro, "Melodías para romanos", dispoñible para escoita e descarga dende http://metralletaslecheras.bandcamp.com e tamén en vinilo, editado polo selo madrileño Bowery records.

A banda estará presentando o seu traballo acompañados por Le Cul o vindeiro 10 de xuño a partires das 22:00 h. no Pub Cachán de Compostela. Isto é o que me dixeron(que non é pouco).

P.- Imos ser orixinais, contádeme un pouco a historia da banda e quen a forma.

CAMILO: A banda a formamos Rafa (guitarra e voz) e Camilo (batería) na primavera do 2007 xusto cando acabábamos de deixar ás nosas mozas que eran supermodelos. Logo no 2009 entrou Zé Pequeno (baixo e voz) porque precisábamos axuda para cambialas bombillas do local de ensaio xa que entre dous era unha tarefa difícil e perigosa. Rafa aguantaba a escaleira, eu subíame a cambialas e con Zé xa foi perfecto porque el suxetaba as caixas valeiras das bombillas. Xa a finais do 2010 entrou Rubén Domínguez (Farfisa) e xa todo foi a puta bomba!
P.- Cal é a intención ao montar a banda? Tendes algún mensaxe que transmitir ou todo responde ao puro hedonismo?

CAMILO: En principio 100% hedonismo. Agora, cada vez máis, nos damos conta de que ademais de divertirnos nós e procurar divertir á xente temos un carácter divulgativo moi pronunciado. Facemos videos sobre temas moi diversos: arqueoloxía, historia de Galicia, etnografía, parapsicoloxía, filoloxía. Somos uns homes renacentistas. Somos xente moi preparada.
P.- Que influenzas tanto musicais coma doutro tipo tendes ? Quen é o voso tocador de aspiradoras favorito?(é unha aspiradora o que se oe en “Faire l'amour”?)

CAMILO: Nosas influencias musicais son moi amplas e diversas dependendo ao integrante a quen lle preguntes. Pero quizais teñamos como punto común o POP entendido éste como estilo amplísimo que abarca dende os clásicos dos 60's ata chegar a hoxe con xente como Ariel Pink's Haunted Graffitit. E en relación ao PUNK coido que ningún de nós somos grandes consumidores de PUNK, quizáis Rafa si que lle meta máis a orella aos grupos PUNK e CHATARRA pero no fondo somos uns poperos de mierda.
Rafa Anido é, moi posiblemente, un dos poucos humanos que rexistrase nun disco un solo de aspiradora. Sen dúbida el un referente mundial nesa disciplina.

RAFA ANIDO: Influenzas musicais fáloche do que mais escoito ultimamente: Fabianne del Sol, Tyrades, Big Black, Suede, Animal Collective, Disco Inferno, Le CÚl, Telephones Rouges, Camera Obscura, La Casa Azul, Sexareenos, Tycho, Deerhunter. Tamén inflúeme moito a parasicoloxía: Miguel Blanco, Teresa Cabadas, Iker Jimenez, Jimenez del Oso, La zona cero e tamén o galicianbizarre: Cañita Brava, Tojeiro, o tipo da hormigonera,José Blanco Pazos, Manuel Barca Domínques.

O da aspiradora non e a 1ª vez que o fago, nunha gravacion de Estoy Friki utilicei o tubo da aspiradora.

P.- Que tal a experiencia con Arturo nos estudios Abrigueiro? O sitio está moi aillado, chegastes a temer pola vosa vida ou a ser devorados por algunha besta salvaxe?

CAMILO: Gravar con Arturo e o seu can lobo está moi ben, é un gran profesional e mellor persoa. Ir a Friol mola, nunca tivemos problemas por esas terras. Rafa disque veu mesmo a un par de koalas por alí colgados duns eucaliptos.

RAFA ANIDO: A min encántame ese tipo de sitios , máis agrestes se cabe e andar espido por eles. Alí en Abriguiero pola noite non se escoita nada, so cans lonxanos, é moi bonito, sobre todo algo chuzado.
P.- Como é o voso proceso compositivo? A gravación foi feita gravando todos xuntos? De ser así, credes que é o mellor xeito de gravar e por que?

CAMILO: O noso proceso compositivo consiste en chegar ao ensaio e tolear a Cristo. Cando o temos ben toleado o deixamos rexistrado nunha cinta de cassete porque tralo proceso sufrimos dores de cabeza fortísimos e témonos que deitar a botar unha siesta nunhas padiolas que instalamos alí no local de ensaio. Logo espertamos e xa facemos vida normal.
A gravación foi moi ben porque somos uns musicazos da hostia. Case todos os temas sairon en 2 tomas. Primeiro gravamos batería, baixo e guitarra á vez e logo metemos ás voces e o Farfisa. A min (Camilo) gustaría algún día facer unha gravación 100% directo como o "Kick out the jams" dos MC5 con chavalas en pelotas berrando no estudio.

RAFA ANIDO: En canto ao proceso de gravación coido que o importante é captala enerxía, non entendo todas esas parvadas de que se gravas en directo cólanse cousas polo micros. Un dos mellores discos da historia, o Funhouse dos Stooges, se escoitas as pistas da batería, alí cólase de todo!! Qué importará iso se o resultado é grandioso?
P.-Por qué “Ana de Palacio” se chama así?

CAMILO: Supoño que porque a os seus pais lles molaba o nome de Ana. Logo xa o dos apelidos... iso non se elixe amigo!!!

RAFA ANIDO: Era ou é (non sei se morreu ela ou a irmán) moi opusina. Os do Opus nunca deberían ser ministros, polo menos nuha democracia. Hai unha cancion de Estoy FriKi que tamén se chama así.
P.- Coma foi o contactar cun selo madrileño coma Bowery records?

ZÉ PEQUENO: Demos con Bowery nun anuncio de contactos da Voz de Galicia. A ambas as partes nos seduxo o que se nos ofrecía e o prezo e acordamos darnos un revolcón.

RAFA ANIDO: Coñecíamos a Santi e Araceli de Bowery de fai tempo, cando soubo de nós interesouse o primeiro, supoño que o toque mongolo en plan Rizillos ou Dickies que temos axudou moito.
P.- Sodes fans do vinilo? Credes que é mellor soporte musical? E que pensades da súa suposta volta?

CAMILO: Si que o somos. O vinilo é o mellor soporte para perdurar e para existir. A xente que che merca o vinilo é porque o quere de verdade, o cd o descarga, o perde e o raia calqueira. O bandcamp e o mp3 son xenais para a difusión pero son moi volátiles. Hai que ser moi disciplinado e ter alma de coleccionista de vinilos (precisamente) para ter una arquiivo de mp3 perfectamente ordeado.

RAFA ANIDO: O vinilo nunca se foi sempre os merquei dende que empezei a escoitar música. Tamén nunha época pillei cds-posavasos deses. Todos sabemos cal foi o resultado dese fornato…
P.- Como definides o voso estilo musical se é que o facedes?

CAMILO: Eu no seu día falei de "instropunkpopsurf" e "gastropunk" e Zé pola súa banda falou de "new age revival". En realidade non é un tema que nos preocupe pero somos conscientes de que o que nos quera etiquetar o vai ter difícil.
P.- Brevemente, que opinades do seguinte:

CAMILO:Conde Roa - “Es un tipo que de hai sinco años a esta parte es un fuera de seria y se acabó”. Non, agora en serio, penso que vai esquilmala (pouca) cultura underground (que quedaba) en Santiago.
Derribos Arias - Poch é xenial. Tiña temas un pouco truños pero era un divertido.
Os indignados - Deberían intentar acampar onde haia herba. Mola máis.
Radio Océano - Son antergos nosos, non?
Wire - Sei que levan bandeiras rosas por un día que mirei a Rockdelux. RUBÉN: Aburrímonos pronto de tocar as cancións por iso duran tan pouco.
Drogas - Por sorte vivimos nun lugar privilexiado para a práctica dese deporte.
The Sonics - Amos
The Buzzcocks -Meu grupo punkpop favorito.
Iron Maiden - Foi a responsable de que nos 70's nalgunhas vilas inglesas lles botaran prozak nos depósitos da auga.

RAFA ANIDO:

Conde Roa- Ten pinta de chungo, vieja guardia, pero imos darlle unha oprtunidade.
Derribos Arias- O Poch era un persoaxe sen pose, enfermou e gracias a iso retirouse a tempo da escea para non dar pena.
Os “indignados”- Estou nun 85% a favor deles,pero teño que recoñecer que non estou colaborando moito a verdade
Radio Océano - Eran míticos, pero escoitando o disco quedei bastante decepcionado a verdade. o 1º de Siniestro Total é insuperable. E o mellor o 1º de Viudad Gómez tamén está ben.
Wire - É un dos grupos cunha evolucion do máis radical que coñezo. O do principio… aquelo do punk intelectual con grupos como Gang of Four.
Drogas - O licor cafe, ainda que cando non teño moza tomo postre de máis.
The Sonics: Os primeiros quizais, o seu 1º single é o do ano 1963, igual antes Link Wray e Joe Meek.
The Buzzcocks- Molan moito as melodías e eran de Manchester.
Iron Maiden - Demasiado heavy metal escoitado de chaval que a nivel de influenzas serviu de pouco.
P.- Que opinades da actual escena musical galega? Moitas bandas, poucas bandas, moita calidade, pouca calidade? Responde a xente nos concertos ou non?

ZÉ PEQUENO: Está estupenda de saúde e moi infravalorada. Págase moitísimo mais polos grupos que veñen de fora que en moitos casos non lles temos nada que envexar. Habería que empezar a cambiar a conciencia de ser sempre os "grupos locais que só serven para telonear", só así poderíamos falar dunha escena galega.

RAFA ANIDO: Hai moitos grupos interesantes pero como di Zé só somos teloneiros dos de fóra sendo mellores moitas veces. Unha magoa. Temos a Le Cúl, Telephones Rouges, Lee Van Cleef, Franc3s, Miguel Prado, Samesugas, Homens, Diardemin, Señor Señora, Los Masoquistas, Los Santos, Zoofilia, Mano de Obra, Televisores, Fluzo, Malandromeda, Bulldozers, Noise Project, Carrero Bianco, Emilio José…
P- Tendes dado algún bolo fora de Galiza? De ser así que tal recibe a xente os temas en galego?

ZÉ PEQUENO: Si, por exemplo en Madrid. Ali non hai ningún problema por cantar en galego, a xente é bastante mais madura nese sentido. Todos consideran un grupo español a Dover por cantar en inglés, algo que aquí alguén cho discutiría se non cantases en galego. Nótase que alí están mais en contacto co resto do mundo civilizado.

RAFA ANIDO: Tocamos de vez en cando en Madrid. Alí aceptannos ben. Xa nos coñecen. O idioma o ven como un dos nosos instrumentos, defendemos a nosa lingua pero non en plan político. De feito tamén tocamos en castelán se nos peta.

CAMILO: Bueno, tamén tocamos en Ferrol e bastante ben, si. Houbo xente que nos preguntaba de onde eramos pero con google maps lles explicamos guai.
P.-Por que titular o disco “Melodías para romanos”(non vale responder, porque non? Jaja)

CAMILO: O título do disco ven dun día que estabamos ensaiando e subidos ao muro da finca vimos a un par de nenos de nacionalidade rumana dándoo todo e berrando "rock'n'roll". De ahí ven. Son melodías para romanos* (Os vellos aos rumanos lles chaman romanos).
P.- Cales son os vosos próximos proxectos?

ZÉ PEQUENO: Temos en mente gravar unha película tipo "Yellow Submarine" así moi psicodélica e tal, pero é moi complicado por falta de recursos. Tamén nos gustaría gravar un videoclip, ou facer un de debuxos animados co After Effects. Rafa tamén está pensando en ter un churumbel.

RAFA ANIDO: Rematar de vender as copias do 1º disco, gravar o segundo máis ala dos Ancares, facer un videoclip adicado as pelis de pelos 70’s e escomenzar a facer surf.

P.- Dicide o que queirades!(se queredes)

Os Metralletas imos estar aquí un bó rato jodéndovos a puta cabeza. Xa está!

Máis info: http://www.myspace.com/metralletaslecheras

Terbutalina: rock de jaraxe

2011-05-29T21:09:00.001+02:00

Desverjuensa explisita, irreverencia, chulería, simpatía...algúns destes adxectivos son os que usan eles para describirse e outros son aportación miña. Terbutalina é unha banda de rock de "jaraxe" coma dín eles, procedente do noroeste da Galiza. Bebendo da inesgotable fonte do son dos primeiros Siniestro Total, pero facendoo en galego e cun notable acerto. Letras divertidas e música pegadiza e de doada escoita, ideal para bailar, brincar e beber xarras e xarras da túa birra favorita. Ameazan con ter ben cedo novo disco na rúa, namentres podedes descargar de balde o seu directo "Live in Catoira" dende aquí. Oito temas sen ningún tipo de lixo, directos a gorxa, e atrevendose incluso a adicarlle un tema a un "ilustre"(non penso caer na tentación de insultalo) galego, Mariano Rajoy!!

Mais info: http://terbutalina.blogaliza.org/

Jane's addiction: videoclip e novo album a vista

2011-05-29T20:27:00.001+02:00

O novo album dos míticos Jane's Addiction, logo da súa segunda reunión(non está o baixista orixinal Eric Avery) terá por título "The great escape artist" e está cada vez máis preto. Xa podedes ver o videoclip do seu primeiro single, "The end of the lies", que por certo non soa nada nada mal. Seguiremos agardando ata a publicación do album que se preve en agosto.

Mais info: http://www.janesaddiction.com

Novo disco e novo videoclip de Esquíos!

2011-05-26T19:19:00.008+02:00

O vindeiro 4 de xuño vai ser un día moi especial, e non só por que afortunadamente cumpriranse xa 13 días do remate do pesadelo electoral, senón tamén por que nesa noite, a partires das 23:00 horas no Pub Décadas da Estrada e contando con K-raxe coma banda invitada, Esquíos presentaran o seu esperado novo disco (o quinto xa): “Agora si!!…Despois igual non (imolo vendo)”.

Producido por Arturo Vaquero e gravado en rigoroso directo nos estudios Abrigueiro, neste traballo Esquíos soan mellor que nunca e presentan o seu disco mais rápido, mais bailón e mais punki, conservando o seu toque garaxe e facendo incursións guerrilleiras noutros estilos coma por exemplo o country.

Doce temas propios, un deles coa colaboración vocal de Xavinho (Raiba), con títulos coma “Son parvo”, “Bukowski”(adicada ao escritor), “Psicose no 2012” ou “Xunta-te”, contendo letras divertidas e mais ácidas que nunca. En http://esquios.bandcamp.com podedes escoitalo disco enteiro . O disco físico(CD) estará dispoñible a partir do 4 de xuño en toda Galiza distribuído por Lonxa Cultural, e tamén en www.toupa.net e na Esquíos Tenda a partires de xa(http://tenda.esquios.com/). O mesmo que co anterior disco, a banda agarda facer tamén unha edición no seu adorado vinilo. Para coñecer mais do grupo ou as datas de presentación ao vivo pásate por www.esquios.com.

Aquí podedes ver o videoclip que fixeron do tema "Moi ben" incluido no traballo. Avisamos que hai un erro no video, a banda chámase Esquíos, non Os Esquíos.

E chegamos aos 100 artigos!

2011-05-20T23:24:00.002+02:00

Parece que foi onte cando comezamos co blogue de RockDeSeu.com. Pois non... Dende o 12 de febreiro deste ano xa van 100 artigos, entre os publicados por un servidor e por RockIsome. E esperamos que sexan máis...

Andamos cerca das 30.000 páxinas vistas. Un reto que temos que ir superando paso a paso, e coa vosa colaboración.

Moitas grazas por estes meses! Nós, seguiremos ao noso. Escoitando rock, falando galego.

Extremoduro, nin promoción, nin xira...

2011-05-20T23:15:00.002+02:00

...tan só 'Material Defectuoso'. O disco que sairá á venda o próximo 24 de maio.

Curto comunicado o que nos ofreceron dende o grupo Extremoduro. Traducímolo a continuación:

"Non hai videoclip, nin entrvistas, nin roldas de prensa, nin comentario do novo disco, nin fotos novas, nin xira... pero este disco ten as seis novas cancións de Extremoduro."

A verdade é que é unha mágoa o que nos fan chegar desde a súa discografica, pois esperábase que o grupo extremeño volvese aos escenarios despois de tres anos dende o seu último disco, 'La ley innata'. Esperamos que tan só sexan unhas leas coa discográfica e non haxa problemas no seo do grupo despois de case vinte anos deleitandonos de verdadeiro rock.

Death- For the whole world to see...

2011-05-20T14:27:00.000+02:00

A historia deste banda(nada que ver coa posterior banda de death metal), é unha historia de gañadores e perdedores, daqueles que chegaron sen merecelo tanto coma outros que nin chegaron, ou nin tan sequera tiveron a oportunidade de facelo. Afortunadamente esta historia ten un final feliz, polo menos no tocante a nós, o público obxectivo deste marabilloso disco. O disco foi editado no ano 2009 por Drag City Records, aínda que foi gravado no 1974 por tres irmáns oriúndos de Detroit.

Recentemente puiden por fin facerme coa edición en vinilo, para poder desfrutalo en todo o seu esplendor, despois de atopalo casualmente hai case un ano na rede, e quedar fondamente sorprendido coa súa escoita. Por elo, e no convencemento que non está a ter a atención que debería, fálovos dun disco que puido ser unha influenza básica en moitas bandas posteriores, un disco adiantado ao seu tempo, un disco no que podemos escoitar hardcore e punk-rock antes da súa existencia oficial, unha banda que me recorda a Bad Brains e non só por estar formada só por músicos de cor.

Sete temas conforman esta gravación, comezando coa impresionante “Keep on knocking”, himnica, melodía guitarreira sensacional, velocidade, soando a Ramones antes dos Ramones, letra contestataria, influenzas hard-blues nos solos sobretodo, punk-rock antes do punk-rock, unha marabilla; seguindo pola doce e tranquila, con arroutadas proto-punk, “Let the world turn”, onde podes percibir as influenzas psicodélicas(lémbrome de The Pink Fairies neste tema) que tamén ten a banda, ata rematar con “Politicians in my eyes” con velocidade, coma un blues-rock desbocado. Entre medias temas coma “Freakin out”, veloz, inmediato, puro punk-rock. En definitiva sete grandes temas, unha mestura de proto-punk, psicodelia, hardcore, blues e punk-rock, algo así como se Bad Brains, The Ramones, Jimi Hendrix e The Pink Fairies foran fusionados nunha única banda.

Imprescindible! Incalculables os efectos para a música posterior se este disco houbérase editado no seu momento por Columbia, a compañía que decidiu gardalo no baúl. A banda reuniuse a raíz desta edición para facer concertos, no seguinte vídeo podedes comprobar o seu estado de forma.

Telephones Rouges, novo 10" e videoclip

2011-05-17T12:07:00.001+02:00

Os Telephones Rouges presentan dende O Grove o seu primeiro 10"(a súa terceira edición en global) editado pola discográfica barcelonesa Mama Vynila Records(que se estrea con eles), consistente en cinco temas entre os que se atopan xemas coma "Helio", tema do que podedes ver o videclip que fixeron os rapaces de Magnetova, a vinganza nunca soou mellor.

A banda, que se dí influenciada por grupos coma Suicide , Sonic Youth ou Screamers(incrible banda, magoa que non deixaran testamento discográfico) ente outros, presentara este traballo nun par de concertos en Barcelona, a saber:

-TELEPHONES ROUGES [Krautrock, Punk] (O Grove) + Trist Trash Trio [Garage punkrockers] (SBD) venres, maio 20 a las 22:00 "LA SALA"

-TELEPHONES ROUGES [Krautrock, Punk] (O Grove) + PIÑATA [Garage, Lo-Fi] (BCN) sábado, maio 21 a las 22:00, Sala Fundacio Màgica

Os Telephones Rouges, mellor demo galega do 2010 según Mondosonoro por este traballo, é un grupo poliglota que escupe as súas líricas en galego, alemán ou castelán e que gravou nos estudios Abrigueiro baixo a produción do mago Arturo Vaquero(toda unha garantía, podo asegurar e aseguro). Temas coma "Toma o caminho"(no que recordan os Screamers) ou o antedito "Helio", o cheiro a Sonic Youth en "Sr. Ruiz" e en definitiva os cinco temas que compoñen o traballo penetran baixo a túa pel e trasladante ao angustioso mundo paralelo destes catro elementos. Eles mesmos dín que están entre o krautrock ou o shoegaze, caralladiñas místicas, deixate de lerias , aquí hai calidade a eito e caña dende o peito(!). A mín teñen momentos que ata me recordan a algunhas bandas industriais ou post-punk(killing joke...), mais que nada pola atmósfera de opresión e esgano que acadan algúnhas das súas tonadas en ocasións. Non inventan nada novo nin creo que o pretendan, pero a quen carallo ll eimporta iso cando tes temas da calidade e chegada de estos? E por outra banda quen inventa algo novo a estas alturas? O que hai e moito desmemoriado ou descoñecemento musical.

Escoita o EP en( e mercao na páxina de Mama Vynila, é unha orde):

http://telephonesrouges.bandcamp.com/album/radiocontrol-ep

Mais info en:
myspace.com/telephonesrouges

No means no -Sala Live (Madrid) 16/04/2011

2011-05-17T11:19:00.004+02:00

Os irmáns Wright andan de xira por Europa para presentar os seus dous últimos ep's editados o ano pasado, e planearon varias datas na península. Unha delas foi na Sala Live de Madrid.

As 21:30 subiron ao escenario e comezaron con temas novos dos xa citados “Faceless may/old” e“Tour Ep2”. Quizais o tema mais destacado desta ultima etapa e que mais gustou ao vivo foi “Jubilation”. A banda soa moi potente, cos seus típicos ritmos que van dende o mais doce ao mais hardcore no mesmo tema, e cun son cheo de matices que incluso ten algo de jazz.

Mais de 30 anos na estrada non amansaron a estas feras, atacan con “Teresa (Gimme that knife)”, e comezaron os primeiros pogos. Semellan maiores, pero seguen na mesma liña de antano.

Temas dos seus tempos en Alternative Tentacles tamén soan, “Brother rat” por exemplo, acada un punto moi chulo ao vivo. Outro tema que o petou é “It's catching up” seguida de “Oh Bruno” ambalas dúas do seu disco “Wrong”. Denantes de dar por rematado o espectáculo tocan “The river”, un tema do seu album “Why do they call me Mr. Happy?”.

Bótanse de menos algunhas cancións, especialmente de “Sex mad” ou “0+2=1”, pero está claro que non poden contentar a todos e cada un da reducida audiencia que se presentou en Carabanchel para ver os canadianos, case media entrada.

O son pareceume do mellor que teño oído nesa sala. Da iluminación non podo dicir o mesmo, non a había. Uns focos de luz branca inundaban o escenario sen ningún tipo de efecto ou luz de color. Pareceume un pouco estraño.

Namentres eles mesmos recollen as súas cousas, o público termina as súas cervexas e acode ao posto de merchandising na procura de camisolas e discos de difícil adquisición por aquí, entre eles os dous ep's que só venden nos seus concertos. Un directo para lembrar con agarimo.

Texto e fotos: Raúl Gómez(http://www.itsalive.es/)

Tradución: Rockisome

North Mississippi Allstars actuarán o 19 de maio en A Coruña (Sala O Túnel)

2011-05-14T16:31:00.001+02:00

A banda do actual guitarrista dos Black Crowes, Luther Dickinson, presentará o seu novo traballo “Keys To The Kingdom” acompañada dos coruñeses The Money Makers

North Mississippi Allstars, a nova formación do guitarrista dos Black Crowes, Luther Dickinson, subirase ó escenario da sala O Túnel o próximo xoves 19 de maio. A banda estará de xira polo noso país presentando o seu novo traballo “Keys To The Kingdom”, que supón o seu oitavo disco tra-la publicación de “Hernando” no 2008.

O grupo, formado polos irmáns Luther e Cody Dickinson e Chris Chrew, está considerado un dos representantes mais importantes do blues sureño e o rock de raíces da actualidade. Proba de esto son as nominacións ós premios Grammy de tres dos seus discos na categoría de Mellor disco de blues contemporáneo, incluíndo o do seu debut “Shake Hands With Shorty”, no ano 2000.

A cita en A Coruña será data única en Galicia e unha das festas de presentación do festival Azkena Rock. O tour por España pasará por Barcelona, Valencia, Murcia, Cádiz, Madrid, Gijón e Bilbao.

Os coruñeses The Money Makers serán os encarregados de abrir o concerto. O grupo, que comezó a súa andadura musical fai tan solo un ano, converteuse nun dos mais importantes da escea local e presentarán os temos do seu EP gravado a finais do ano pasado.

Mais info: http://www.nmallstars.com/

Despois de quince anos, novo disco de Urge Overkill

2011-05-14T16:22:00.002+02:00

Seguro que algúns de vos lembraredes o tema "Girl, you'll be a woman soon", orixinal de Neil Diamond, e que Urge Overkill versioneaba na BSO de Pulp Fiction, e que ademais soaba nunha das mellores escenas da dita película. Algúns menos recordaredes que os dous últimos discos gravados pola banda, eran dúas xoias, dous pequenos clásicos(Saturation e Exit the dragon) dos anos 90, nunha carreira que viuse truncada quizais por estar fora de lugar para o que pedía o público naqueles tempos. O rock duro elegante, de imaxe glamourosa e demais, era demasiado para os torturados fans do grunge daquela época. Pois ben, despois de que os dous líderes(Nash Kato e King Roesser) fixeran unha xira acústica hai uns anos, que chegou a pasar polo teatro da Estrada, e da que eu fun testemuña(gustoume moito por certo), despois de rumores e faladurías, despois de quince anos, Urge Overkill entregan novo disco, “Rock & roll submarine”. Polo escoitado, podedes escoitar o disco en Spotify, a banda volta en plena forma e entrega un moi bo disco. Agardemos que a xira pase por aquí. Mais abaixo podedes escoitar o primeiro single do disco. Hai edición en vinilo e cd, e xa podedes pedilo por exemplo na súa web.

Mais info: http://urgeoverkill.com/

Festa TRECE CATORZE en Salzeda

2011-05-14T16:16:00.004+02:00

Amigos da festa, da algueirada, da esmorga, da xolda e da troula, a Asociación Cultural Deportiva e Ecoloxista Treze Catorze convídavos o 12-13-14 de maio a súa IV Festa Trezecatorzeadora cun menú cheo de repeniques e trouleos. Será unha xornada chea de felicidade musical, gastronómica e por suposto festeira. Desde a sesión vermú, o afinar dos instrumentos populares, as tapiñas para que non sente mal o viño até a madrugada, esperámosvos coas vosas ganas de troula e as vosas dotes para bailar funky, skas, reagues, muiñeiras e moito máis! Apertas e até pronto.

O Verbum propón un percorrido pola lírica punk de Lois Pereiro

2011-05-13T23:55:00.004+02:00

«Ou título fai referencia á súa profundidade poética e á súa actitude vital», explican Beatriz García e Sonia Díaz, comisarias dá exposición Lois Pereiro. Lírica punk, que onte quedou aberta non Verbum de Vigo. A exposición está concibida como un percorrido do tren atlántico, unha metáfora moi presente na obra e na vida do poeta protagonista do Día dás Letras Galegas.

Ou espectador viaxa a través de cinco estacións onde abórdanse diferentes aspectos dá vida e dá obra de Pereiro. A produción poética, marcada nos seus primeiros pasos polo profundo existencialismo, ata chegar a súa propia voz. Na cuarta estación dá viaxe, as comisarias dá exposición chaman a atención do espectador cara ás súas achegas en publicacións como Loia, A Naval ou Luzes de Galicia, así como as nadas co galo dá resolución dá Real Academia Galega. Concluído ou percorrido se lle propón ao espectador participar en xogos sinxelos a partir dunha selección de poemas.

Onte en Galicia celebráronse vinte actos en lembranza do poeta. Entre eles, un roteiro saíu dá Alameda de Compostela e percorreu algúns dúas espazos familiares para Pereiro. Tras ou paseo, un recital non centro sociocultural dá Caramoniña completou a xornada cunha acción de aclamación ao poeta. Francisco Macías, primeiro editor de Pereiro, leu un texto inédito do poeta que escribira para unha lapela, pero finalmente non foi utilizado. Ademais, celebrouse un concerto de Ulträquäns e Loretta Martin non antigo cárcere dá Coruña.

Cúmprense 30 anos da morte de Bob Marley

2011-05-13T23:53:00.000+02:00

O músico jamaicano Bob Marley, considerado o «rei do reggae», con máis de de 200 millóns de álbums vendidos en todo o mundo, morreu o 11 de maio de 1981 en Miami, hai exactamente 30 anos, o que motiva homenaxes en todas partes do mundo.

Os rastafaris de Zambia reuniranse en Lusaka para «celebrar a vida» do seu ídolo, que se converteu no «portavoz dos desfavorecidos» do mundo enteiro. A súa música «segue mantendo unha unidade que vai máis aló de crenzas, razas, cores, fronteiras e culturas», dixo á AFP Brian Chengela, director de Jah Entertainment.

Tamén se realizarán concertos, difundiranse programas de radio ou televisión, como o documental «The Wailers: Catch a Fire», que mostra os entretelones da gravación deste álbum en 1972.

Trinta anos despois da morte do músico jamaicano, varias correntes musicais que «apareceron a partir dos anos 1950, como o punk ou o rock, seguen existindo», explicou a socióloga e investigadora da Universidade de París-Sorbona, Anne Petiau.

Pero Robert Nesta Marley segue simbolizando a protesta, a emancipación e a liberdade para moita xente de distintas idades, ata novas, que descobren así a música que escoitaban os seus pais ou avós e a unha estrela orixinaria dun país pobre.

Pola súa banda, os maiores «seguen escoitando a música da súa mocidade que (...) os retrotrae a aquela época», segundo Petiau.

En termos xerais, a voz e a espiritualidade de Bob Marley -- que forman parte da cultura rastafari e levaron a que llo presentase en moitas oportunidades como o apóstolo do cannabis -- convertéronse nas de moitos desfavorecidos de varios lugares do mundo.

Así ocorre, por exemplo, en Africa, como nolo recordan os músicos Alpha Blondy e Tiken Jah Fakoli, un continente no que Bob Marley prognosticaba que o reggae volvería á súa fonte de inspiración.

Bob Marley naceu o 6 de febreiro de 1945 en Rhoden Hall, preto de Nine Miles, na parroquia de Saint Ann (Xamaica), de nai jamaicana e pai inglés (un oficial da Marina que o músico non coñeceu).

Viviu no gueto de Trenchtown, en Kingston, e, en 1962, gravou a súa primeiro canción, «Judge Not», tras o cal fundou o grupo «The Wailers» con Peter Tosh e Bunny Wailer.

En 1966, emigrou a Estados Unidos por razóns económicas. Alí coñeceu a Mortimer Planno, un jamaicano de orixe cubana que lle transmitiu parte da súa cultura rastafari.

Tras regresar a Xamaica, nos anos 1960, sacou os seus primeiros álbums con The Wailers a principios dos anos 70. «Catch a Fire» e «Burnin» en 1973. En 1974 gravou o seu primeiro álbum como solista, «Natty Dread». Logo viñeron «Rastaman Vibration» en 1976 e «Exodus» en 1977.

En 1977, Bob Marley deu con «The Wailers», un gran concerto mítico durante o cal interpretou partes do álbum que acababa de gravar («I Shot the Shériff», «Lively Up Yourself», «Get Up, Caseta Up», «Jamming», «Non Woman Non Cry», «Exodus» e «War»).

Bob Marley seguiu gravando álbums case ata o final («Survival» en 1979, «Uprising» en 1980).

Todo a punto para o Festival do Norte

2011-05-06T23:31:00.000+02:00

Unha das citas musicais máis esperadas do ano en Galicia é o Festival do Norte de Vilagarcía. Un evento que desde a súa estrea no 2000, converteuse nun punto de encontro para miles de mozos e artistas procedentes de varias partes de España e Europa.

Os días 6 e 7 de maio máis de 20 grupos actuarán nos tres escenarios que os organizadores prepararon para o magno concerto:

O venres 6 de maio subirán ao escenario Estrella Galicia !!! Chk Chk Chk, May 68, Delafé e as flores azuis, Chapel club, Eles. Mentres que no escenario Novacaixagalicia actuarán Joe Crepúsculo, Nadadora, McEnroe, Srasrsra. O mesmo día pero no FDN Dance Club o mellor da música electrónica cos Planetas DJS e Iván DJ (sala Karma).

O 7 de maio toca a quenda a Peter Hook, London Guns, The Vaselines, Triángulo de Amor Bizarro e Sexy Sadie que subirán ao escenario de Estrella Galicia. Pola súa banda Mirrors, Pony Bravo, Franc3s e Diadermin será os protagonistas no espazo de Novacaixagalicia. No Dance Club tocará a quenda a Guille Milkyway DJ e Juan DJ (A iguana Club).

As entradas xa están á venda na servinova.com e ticjetmaste.es así como no teéfono 902504500. O prezo do abono de dous días é de 35 euros en venda anticipada e 45 euros en despacho de billetes, con dereito a acampada. A entrada por día é de 25 euros en venda anticipada e 30 euros en despacho de billetes.

Máis información na web do festival.

Ariel Rot repasa a súa traxectoria musical

2011-05-05T23:29:00.000+02:00

O intérprete, que recibiu recentemente o Premio Rolling Stone á carreira máis elegante, está a cultivar un gran éxito de crítica e público.

Con esta nova proposta Ariel Rot, nomeado aos Premios da Música polo seu álbum Só Rot como Mellor Disco de Rock e que recibiu recentemente o Premio Rolling Stone á carreira máis elegante, está a cultivar un gran éxito de crítica e público en todas as cidades por onde pasa. Agora lévalle a quenda á cidade de Vigo, onde tan só fai un par de semanas estaba Ariel impartindo unha clase maxistral.

Ao día seguinte, no mesmo escenario estará Sho Hai, membro de Violadores do Verso, que está a presentar por España adiante o seu primeiro álbum en solitario, que leva por título Dobre Vida. O MC defenderá en directo nunha extensa xira, que tras o seu paso por Compostela chegará á Coruña e Vigo.

VENRES 6 DE MAIO

Mondo Club (Loriga, 3)

Sex Museum/ Samesugas- Sala Nasa, Compostela (28-04-2011)

2011-05-05T14:06:00.001+02:00

Despois de editar o seu fantástico ultimo traballo(Again & again, podedes atopar a crítica neste mesmo blogue) tocaba presentalo ao vivo, e nós tivemos a sorte de que Galiza entrara dentro das lugares escollidas para ese mester, inmellorablemente acompañados polos Samesugas, a piques de sacar novo traballo.

Abriron as hostilidades Samesugas, cun son potente e nítido e o seu baixista, Alberte, sen parar nin un momento, amosando o que de verdade é actitude e entrega. Repasaron a súa discografía e presentaron un moi interesante tema novo, abrindo unha liña melódica menos habitual no seu son. Moi bó concerto dos composteláns, tan só botei de menos algún dos seus míticos temas en galego(Non vou perder...), xa que só tocaron temas na língua de Shaeskpearre.

Con Sex Museum decotío teño un problema, vinnos moitas veces, e nunca me convence o seu setlist, ou sexa non tocan temas que para mín son básicos na súa discografía. Esta vez foi diferente no tocante ao seu ultimo traballo discográfico, tocaron todos os que eu quería escoitar do mesmo(por min coma se o tocan enteiro, que é moi bó o seu ultimo disco, pero os que mais me chegan, quero dicir, tocaronnos). Comezaron con "Again & again", cumio da psicodelia garaxeira, unha auténtica xema de canción,despois foron caendo temazos coma "Seven days" mesturados con temas doutros traballos discográficos coma "Landlords". Do seu ultimo traballo creo que tocaron catro ou cinco, o único que coma sempre, non tocaron clasicazos dos seus primeiros traballos (centranse nos seus traballos dos ultimos dez anos). En todo caso, soaron moi potentes, coa guitarra ao nivel do teclado(non por riba), coma no seu ultimo disco, cousa que me encanta. Perfecta interpretación, os irmáns Pardo estupendos , un a guitarra e outro as voces. A sección rítmica potente e avasalladora, e Marta reinando cos seus teclados e hammond. Mención especial para Miguel que estivo ademais de fantástico a voz, moi activo fisícamente, movendose continuamente co seu particular xeito, mestura de Chris Robinson, Iggy Pop e Mick Jagger. En definitiva, concertazo e que volvan pronto (os dous grupos).

Bad Religion pechará as festas de Vigo o 14 de agosto

2011-05-04T23:23:00.001+02:00

A xa lendaria banda de punk-rock californiana ofrecerá no auditorio ao aire libre do parque de Castrelos o único concerto previsto en Galicia

Tras o recente anuncio do concerto que abrirá as festas de Vigo (Juanes, o 15 de xullo), a Concellaría de Cultura continuou onte as presentacións voando ata o espectáculo sonoro que pechará a programación estival: Bad Religion, o 14 de agosto. A falta do que haberá entre unha cousa e outra, o calendario musical parece atender gustos dispares ou ata antagónicos.

Bad Religion ofrecerá un colofón de luxo para o festival de cultura urbana O Marisquiño na súa edición do 2011. A xa lendaria banda de punk-rock californiana chegará a Vigo para ofrecer no auditorio ao aire libre do parque de Castrelos o único concerto previsto en Galicia, que se enmarca nunha xira especial na que o grupo celebra os seus 30 anos de existencia.

Os músicos norteamericanos foron banda de cabeceira para moitos novos afeccionados ao surf, skate, snowboard e outras disciplinas urbanas, e influíron a formacións máis novas como Green Day ou My Chemical Romance.

Con 17 discos editados, durante estes anos mantivéronse como unha banda admirada e respectada. Stranger Than Fiction (1994) foi o primeiro álbum co que lograron disco de ouro en Estados Unidos.

PRIMICIA PLANETARIA: Escoita un tema do novo de Esquíos!

2011-04-30T20:45:00.000+02:00

Aquí e agora, só para @s asidu@s a este blogue, podedes escoitar un tema do novo disco de Esquíos("Agora si!!...despois igual non(imolo vendo)"), a elección foi ao chou, quedades con "Psicose no 2012". O disco foi gravado totalmente en directo(agás voces), sen claqueta, sen cascos, sen separacións, tocando e punto. A venda a primeiros de xuño. A presentación na Estrada o día 4 de xuño xunto con K-raxe no Pub Decadas. Pronto mais datas e detalles.

Mais info:
www.esquios.com

Zënzar, gañadores do concurso Correlingua 2011: novas datas de concertos

2011-04-30T20:03:00.001+02:00

Reproducimos a nota de prensa recibida pola xencia de Zënzar:

Zënzar tomanse un respiro no proceso de composición do novo material para o seu sexto disco que sairá no 2012, para voltar os escenarios neste próximo mes de maio.

Zënzar son os gañadores do concurso Correligua 2011. Voltan os escenarios en directo nas festas do Correlingua, pasando por Santiago de Compostelao 2 de maio, Salceda de Caselaso 3, Lugoo 11, Vigoe Culleredo12, Ourenseo 13 e Melide o 20 de maio. Neles farán un percorrido pola súa discografía máis destacada, coa axuda na parte final dás súas colaboracións habituais para facer un final de concerto máis folk-rock. Tamén presentarán algún dos temas novos que están a compoñer.

Zënzar, unha lenda do rock en galego nacidos “De la tierra de las sombras y la oscuridad…” xa que foi así como comezou todo alá polos comezos do outono na Meirama de 1987. Ben é certo que comezaron chamándose Mördor.on o grupo de rock en galego máis veterano en activo, por iso cada ano que cumpren é unha celebración para os seus membros… e xa superan os 20!

Están levando a cabo nestes anos unha evolución lenta pero segura, abríndose pouco a pouco a outros ritmos e colaboracións, pero sen perder nunca ás súas señas de identidade: rock en galego.

Tras varias maquetas, diversos recopilatorios e cinco discos oficiais, os músicos de Zënzarpreparan o lanzamento de novas pezas e un DVD en director que se editará en 2012.

Por agora, o seu último disco é “A Tribu”,que conta coas colaboracións de Xurxo Souto, Vituco Neira (Ruxe Ruxe), Mª XoséSilvar (ex-Chámalle Xis e actualmente no seu proxecto XES), Pablo Dalama ( ex-Xochilmica, Mamá Cabra), Gende Beat (o xefe do beat box gallego) ou percusionistas como Manolo Suárez e David Bolaño e o gaiteiro José M. Ares.

13 temas rockeiros, estilo Zënzar, con ataques punk, heavys e tradicionais. Falan das súas raíces nunha aldea que morre, da súa condición de galegos sen complexos e dos seus inicios.

-DÍA:2 de Maio 2011

LUGAR:Santiago, Pza. do Obradoiro

HORA:12:00 horas

-DÍA:3 de Maio 2011

LUGAR:Salceda de Caselas, Pza. do Concello

HORA:12:00 horas
-DÍA: 11 de Maio 2011
LUGAR: Lugo, Pza. de Sta. María
HORA: 12:00 horas
-DÍA:12 de Maio 2011

LUGAR:Vigo, Parque de Castrelos
HORA:12:00 horas
GRUPO: Zënzar + Colaboradores
-DÍA:12 de Maio 2011
LUGAR:Froum Celticum, Culleredo.
HORA:23:00 horas

-DÍA: 13 de Maio 2011

LUGAR: Pza. Maior, Ourense
HORA: 12:00 horas
-DÍA: 20 de Maio 2011
LUGAR: Pub Gatos, Melide
HORA: 00:00 horas
Mais info:http://www.myspace.com/somoszenzar

Novo disco e xira de Pito de Pikasso!!

2011-04-30T19:47:00.000+02:00

O grupo compostelán terá en breve a venda o seu novo disco "De perrecho a capitán" que consta dunha ducia de temas novos.
Estas son as datas de presentación confirmadas tal cal nolas pasaron eles:
29/04 Venres Sala Capitol Santiago
06/05 Venres A veliña Leiro (Rianxo)
07/05 Sabado Con do Moucho Illa de Arousa
13/05 Venres Santa Comba Festa Xuventude, e nun pueblo o lado de santa comba
20/05 Venres Farándula Vigo con Leo I Arremecaghona + Vacalouras
27/05 Venres Badulake Ordes
28/05 Sabado Doble Moral Lugo
10/6 venres un festi preto de ortigueira

Mais info:
http://www.myspace.com/pitodepikasso

Invasión de rock en Carballo

2011-04-29T00:05:00.000+02:00

O fin de semana bailará a ritmo de rock en Carballo. Dúas citas e un total de cinco bandas encargaranse de animar as noites do sábado e do domingo demostrando así que algo se move no panorama da música en vivo da capital bergantiñá.

A primeira cita será na cervexería Dublín, cuxo escenario será tomado por dous grupos locais e unha formación chegada desde máis aló do Padornelo. O primeiro festival Rock'n Stock, que así é como foi bautizada a velada, reunirá no local carballés aos madrileños Home Morto e a Fric Frac Trío e Refuxio, dous das formacións que sustentan o cada vez máis nutrido e inquedo circuíto local.

O recital dará comezo pasadas as once da noite e o prezo da entrada é de 5 euros.

Un día despois, o domingo, a atención musical trasladarase á Sala A Reserva, que recibirá a un grupo de gran proxección que sabe xa o que é relacionarse cos grandes do mundo e actuar ante miles de espectadores. Tras pasar polo Rock in Rio Madrid do ano pasado e telonear aos escoceses Franz Ferdinand, os madrileños Diñeiro chegan a Carballo co seu disco homónimo e moitas ganas de facerse un sitio na primeira fila do rock nacional. Potencia, ritmo, intensidade vocal e electricidade forman parte da proposta deste trío, que en Carballo serán teloneados polo grupo coruñés de rock alternativo Noc.

Sábado 23.00 H

Pub Dublín

Carballo

5 euros

Domingo 22.00

Sala A Reserva

Carballo

Entrada libre

Zënzar en concerto e gañadores do Cantalíngua 2011!!

2011-04-26T20:56:00.000+02:00

Parabéns os decanos do rock galego, Zënzar, gañadores do Cantalíngua 2011, tamén parabéns os outros premiados( Som do Galpom e Sacha na Horta)!!

Zenzar en concerto, primeiras datas do 2011:

FORUM CELTICUM , Culleredo. 12 maio 23h. + colaboradores (gaita, percusión e saxo)

PUB GATOS. Melide. 20 de maio 00,00h.

Zenzar tomase un respiro no proceso de composición do novo material para o seu sexto disco

que sairá no 2012, para facer este dous concertos da RGMV.

Neles fará un percorrido pola súa discografía mais destacada, coa axuda na parte final das súas

Colaboracións habituais para facer un final de concerto mais folck-rock

Tamén contan de presentar algún dos temas novos que están a compoñer, nestes concertos.

Mais info: http://www.myspace.com/somoszenzar

"Agora si!!...despois igual non (imolo vendo)" xa esta gravado

2011-04-22T17:30:00.006+02:00

!!O novo disco de Esquíos, de título que non penso repetir, xa está gravado. Este domingo recolleran o master que está a mesturarse e masterizarse nos estudios Abrigueiro polo gran Arturo Vaquero e con elo comezara a conta atrás para a súa edición. O disco consta de doce temas novos e a colaboración vocal nun tema de Xavinho (Raiba). Para o lanzamento do novo disco estrean nova web, que podedes visitar aquí.
Teñen pechadas xa varias datas de presentación que anunciaran en breve. A presentación do disco na Estrada será o día 4 de xuño no Pub Decadas onde tocaran xunto con K-raxe, 4 € a entrada e 8€ co novo disco.

Mais info : http://www.esquios.com

Aquí tendes o videoclip de presentación do seu anterior disco:

Datas de presentación do primeiro disco de Raiba

2011-04-22T17:20:00.000+02:00

Raiba están presentando o seu primeiro disco, estas son as súas seguintes datas:
22 de abril Sala Zona Zero, Caldas de reis
23 de abril, Raiba + K-raxe, Sala Farándula , Vigo
28 de abril, Raiba + Invivo + Desequilibrio mental, Sala Capitol, Santiago de Compostela
29 de abril, Sala Baranda, O Barco de Valdeorras
30 de abril, Sala London, Ordes

Mais info: http://www.myspace.com/raibagalega

Sex Museum - Again & again

2011-04-22T16:57:00.001+02:00

Novo disco da banda madrileña despois duns anos de silencio discográfico totalmente xustificado tendo en conta a calidade da súa nova gravación: para min o seu mellor disco dende hai moito tempo. Todo neste disco é ideal. Un son de luxo, cálido e rockeiro, co hammond de Marta mais arriba na mezcla, o cal considero un acerto. Teño que dicir que eu teño a versión limitada en vinilo branco, onde a orde é diferente que a correspondente edición en CD. Unha portada fermosa e evocadora. Comeza o Lp cun tema hipnótico, psicodélico e un dos meus favoritos, "Again & again" ou coma voar escoitando música. Continua ""Some other bar" un medio-tempo moi logrado, gran solo de guitarra e son vintage de categoría. O terceiro tema é un impresionante e rockeiro tema cun magnifico riff de guitarra e que de seguro sera indispensable nos seus directos: "Seven days", sublimes os teclados. "Let me go home" é tamen un gran tema con gran protagonismo de Marta as teclas. Co seguinte tema, "Save your soul", dannos unha boa dose de garaxe-punk e nos encantados. A cara A pechase con "Keep running" un medio-tempo suave e melancólico cunha moi fermosa melodía vocal. A cara B abrese con "I'm falling down"(o tema que abre a edición cd), un bo tema, rockeiro e logrado, a segunda parte incríble, antolóxico o solo de guitarra final. "Can you stand my love", outro temazo pegadizo, garaxeiro e rockeiro, e novamente estupendo solo de guitarra. "Masterplan", seguemos co rock pegadizo cun toque pop no retrouso. "Go go rocker", palabras maiores, rock de alto standing, axeonllense senores e señoras. E remata o disco cun tema de case dez minutos, unha épica mostra de talento compositivo, riff de guitarra inmenso, hammond estratósferico, psicodelia, hipnotismo: chegamos ao nirvana. Im-presionante disco!!

Mais info:http://www.sexmuseumrock.com/

Sex Museum - Again & again

2011-04-22T16:57:00.000+02:00

Entrevista con Os Royalties

2011-04-19T13:39:00.000+02:00

Hoxe falamos cunha das mellores bandas de rock and roll potente da Galiza, os composteláns, Os Royalties; cun disco as costas tan solvente e conseguido coma o seu "Sen volta atrás", tentamos coñecer algo mais sobre o que move a esta banda de guerreiros do rock and roll, e isto é o que nos contaron.

P.- Contádeme cal é a vosa formación actual, e un pouco a vosa historia ata chegar a ela?

Os Royalties, é un trío de rock formado inicialmente por Soni (Baixo e voz), Dani (Guitarra e coros) e Miguel (Batería e coros) comezan o seu escarpado e duro camiño musical no verán de 2006. Os tres membros, xa procedentes doutras formacións como Redullos ou Las Fulanas reflexan nas súas composicións as súas influencias dos grupos anteriores, do punk-rock e do rock & roll, conseguindo que, o son dos Royalties sexa o que andaban buscando, rock cunha potencia atronadora, riffs de vertixen e melodías desgarradoras que saben a blues e a soul cantado en galego. Isto converte a súa música nunha identidade propia da banda que reflexan claramente en calquera dos seus tres CD’s, O primeiro en 2007 Quero Rock & Roll, o segundo en 2009, Avance de nova temporada e o terceiro Sen volta atrás. Todos eles producidos, editados e distribuidos por Royalties.

Despois de percorrer Galiza dende Ribadeo ata Tui e dende A Coruña ata Ourense, despois de ter participado en festivais como “Rock en Costa” en Santiago, “Festa a Nosa” en Lalín, “Parrocheira Rock” en Ferrol, Festival dos Abrazos” de Santiago e ter participado no programa de “Revelando voces” do Concello de Santiago, o noso batería Miguel ten que abandonar a banda. O trio convértese en cuarteto cando a finais de 2010 incorpóranse á banda, Lucas (Batería) e Fedello (Guitarra) procedentes de bandas de blues (Dixie Town) e punk rock (Última Sacudida) respectivamente.

O motor xa está engrasado, e buscando cada vez unha mellor posta a punto, os Royalties xa están de volta.

P.-Por que un nome coma Royalties? A que fai referencia?

Sony: Veñen ser os dereitos de autor, iso que está tan de moda ultimamente e que crean tanta polémica.

P.- Cales son as bandas ou músicos que vos empurraron a querer tocar nunha banda de rock? Cales son as vosas referencias musicais?

Lucas: Mountain; Sony: Miguel Rios; Fedello: Skarmento, Tiro na testa, Dani: Raid e Shirban (Dous grupos Pontevedreses que xa non existen), como referencias Danko Jones, Jim Jones revue, Chuck, Little Richard…

P.- Por que cantar en galego? Credes que é un obstáculo, unha vantaxe ou que é indiferente?

Sony: Porque é a lingua que emprego sempre e na que sinto máis cómodo cantando. O rock é universal, non entende de nacionalildades.

Polo lugar onde vivimos, debería convertirse nunha vantaxe, aínda que en moitos casos funciona no sentido contrario, son cousas que so pasan en Galicia.

P.- Encántame o son do disco, onde foi gravado e como, todos xuntos ou por partes? E por que escoller esa forma?

Sony: O disco foi gravado no verán do 2010 en San Román (Cedeira), nos estudios Aboryginal Recors con Gerardo Calvo e coa axuda de Dani Blanco.

Primeiro gravamos as bases rítmicas (baixo e batería) xuntos e logo fomos incorporando o resto de instrumentos e arranxos.

P.- Gústame moito coma queda a harmónica en temas como “Bipolar”, de quen foi a idea de incorporala a vosa música? E o mesmo cos ventos que se escoitan en temas coma “I want your love”(e o órgano), pensades darlle mais protagonismo en próximas gravacións? Acompáñanvos en directo?

Dani: A idea de incorporar a armónica foi de Miki, no caso dos ventos e do órgano, decidiuse no proceso de gravación entre todos. Para os ventos, viñeron Trompy, que xa ven acompañándonos dende o Ep “Avance de nova temporada” co tema “As cruces”, Valentín e Aitor Alkorta con Trombón e teclados respectivamente propúxoos Gerardo xa que nos non os coñecíamos. Por último o Didgeridoo en “Sen Volta atrás” está tocado por Gerardo.

Sony: Máis protagonismo creo que non sería posible, aínda que sempre contaremos cos metais de Trompy en vindeiras gravacións.

P.-Como nace un tema coma “Vaca”? Recórdame a The A-Bones, gustanvos?
Sony: Pois se coñecedes algo aos xaponeses Thee Michelle Gun Elefant, será ahí onde atoparedes a referencia.

P.- En que vos inspirades para compoñer os temas?

Sony: En comics ou series dos 90.

Dani: En experiencias, sensacións, malos momentos…

P.- Facedes algunha versión nos vosos concertos e de ser así, cales?

Sony: Walking the Dog (Ruffus Thomas), Get the Horn (Gluecifer), Search and Destroy (Iggy Pop), Black Honey (The BellRays) Blitzkrieg Bop (Ramones), No Class (Motorhead).

P.-Dicídeme co menor número de palabras posibles algo sobre:

- Motorhead:

Sony: Cando escoitarei un directo con bo sonido?

Lucas: Caña

Fedello: Grandes

-Chuck Berry:

Sony: O rei do riff rockanroleiro

Fedello: Tamén grande

Lucas: Crack

-Angel Espadas

Sony: O rei de copas

Lucas: Xenuino.

Fedello: Banana

- Little Richard

Lucas: Forza.

Dani: Referente

-Metal (música)

Fedello: Coiro

-Centrais nucleares

Fedello: Banana.

Dani: Actualidade sen comentarios.

-Fame Neghra

Sony: Compartín escenario con eles no meu primeiro concerto na praza de Cervantes en Compostela no 1991.

-Lp (vinilo)

Sony: A solución a pirateria.

P.- Que valorades máis, a técnica ou a a inspiración a hora de escoitar música e compoñela?

Sony, Lucas, Fedello e Dani: A inspiración, en canto á teoría, aínda imos polo primeiro tema.

P.- Como está a movida rockeira por Santiago? Ten moito apoio?

Sony: A movida rockeira creo que está mellor que nunca, no sentido de que hai moitas bandas cunha gran oferta de estilos. Apoios os de sempre, ningún importante en época de crise.

P.- E da música galega en xeral que bandas vos chaman a atención? Credes que hai bo nivel en xeral?

Sony: As bandas da xurásica (Samesugas, The Homens e Luomo di gomma, Tommy gun)

Fedello: Skarmento, Última Sacudida, Tiro na Testa e Second Army.

Lucas: Los Reyes del Cao.

Dani: As bandas xurásicas, Bulldocers e Black Panda entre outros.

P.- Cal ou cales son os últimos discos que mercastes e que bandas novas(de calquera sitio do mundo) vos están sorprendendo ou gustando agora mesmo?

Fedello: Against me e White crosses.

Lucas: Growners Mushrooms

Sony: Último en mercar Buckcherry (o último), gustando os de sempre Hellacopters.

Dani: Dixie Town (Fat and Superb) e gustando The Jim Jones Revue, Dollhouse, Boozed, The Chuk Norris Experiment…

P.-Cal é a canción ou cancións da que estades mais orgullosos das rexistradas no voso disco?

Sony: Creo que Predicador Blues é para min un tema redondo en canto a forma de composición, execución e gravación.

Dani: Eu non sabería especificarche unha en concreto, todas teñen o seu encanto, quizais, acabo antes dicindo que de todas, a que creo que lle falta algo é a Bola de canón porque foi unha das que deixamos para o final.

P.- Que lle dirías a alguén que non vos coñece para que acudira a un dos vosos concertos?

Sony: Que se tome unhas birras antes de que comecemos e que se poña diante do escenario para que os decibelios lle batan no peito ata quedar atrapado polo R&Roll.

P.- Cales son os vosos plans futuros?

Lucas: Seguir tocando.

Sony: Saír na entrevista de Rockisome.

P.- Dicide o que queirades( se queredes jeje).

Dani: Gracias e sorte co voso blog.

Lucas: O que queirades.

Mais info: http://www.myspace.com/osroyalties

K-RAXE, "Novos tempos"-Presentación Sábado 16 de Abril na Reserva de Carballo

2011-04-14T16:34:00.000+02:00

K-RAXE ESTREA DISCO “NOVOS TEMPOS”

FESTA DE PRESENTACIÓN NA SALA A RESERVA (CARBALLO)
SÁBADO 16 DE ABRIL
K-RAXE + FALSO JOKER
ENTRADA+CD 6€ / ENTRADA 5€
A PARTIRES DAS 23.00 HORAS
K-RAXE : Banda de metal afincada entre Carballo e Cerceda (A Coruña). A súa xestación tivo lugar a finais do ano 2009 baixo o nome de N.O.S .Os compoñentes viñan de tocar en distintas bandas do panorama da música galega coma Machina, Sensacha ou Fuzquenlla. A música de K-RAXE abrangue diferentes estilos dentro do campo do metal mantendo unha línea de agresividade reforzada pola voz do seu cantante, ademáis de empregar o galego para facer chegala mensaxe das súas letras.

XIRA DE PRESENTACIÓN

16 DE ABRIL _ SALA RESERVA (CARBALLO)
17 DE ABRIL _ BADULAKE (ORDES)
23 DE ABRIL _ SALA FARÁNDULA (VIGO)
7 DE MAIO _ FUNDAÇOM ARTÁBRIA (FERROL)
27 DE MAIO _ GENTALHA DO PICHEL (COMPOSTELA)
4 DE XUÑO _ PUB DÉCADAS (A ESTRADA)
21 DE OUTUBRO _ PUB GATOS(MELIDE)
31 DE OUTUBRO _ PUB D’ANTON
5 DE DECEMBRO _ SALA THE STAR

Mais info: www.k-raxe.com

www.myspace.com/k-raxe

Novo Lp de Jello Biafra & The Guantanamo school of medicine

2011-04-11T21:07:00.001+02:00

Os fans de Jello Biafra estamos de noraboa!! Dándolle continuidade ao seu fantástico album debut do 2009, (The audacity of hype), o vindeiro 21 de maio pórase a venda o segundo traballo discográfico de Jello Biafra & The Guantanamo School of Medicine, un E.P. de cinco temas titulado "Enhanced Methods Of Questioning". Serán cinco temas novos(seis na versión CD e edición dixital, xa que incluira unha versión de os Deviants). No seu myspace podedes escoitar un dos novos temas, que soa fantásticamente por certo.

Este será o listado de temas:

Dot Com Monte Carlo
The Cells That Will Not Die
Victory Stinks
Invasion Of The Mind Snatchers
Miracle Penis Highway
Metamorphosis Exploration On Deviation Street Jam (só en CD e edición dixital)

Mais info en: http://www.myspace.com/jellobiafraandthegsm

Novedades Carminha + Los Chavales

2011-04-10T10:17:00.001+02:00

Reproducimos a nota de prensa recibida:

As duas bandas compostelás apresentarám os seus novos discos na Sala CapitolCompostela) o vindeiro mércores 13 de Abril as 21:00 horas.

Novedades Carminha volta com o seu segundo LP, Jódete y Baila (Lixo Urbano, 2011), que evoluciona cara a um som mais garageiro e bailóm, roçando o lo-fi e achegando-se no estilo às bandas americanas da nova onda de garage, como Black Lips, Jacuzzi Boys ou Harlem.

Sem deixar de ser fieis ao seu delirante e incendiário discurso e ao seu enérgico e divertido directo, este novo traballho inclui 10 potentes cortes que, longe de abandonar a essência punk, achegam-se em frescura e indecência tanto à sujidade do garage como à calidez do pop, fazendo que este disco seja umha das promessas para o ano 2011. Podes escoitar o seu novo disco case na sua totalidade en http://novedadescarminha.bandcamp.com/

Los Chavales som Tato, Bibi, Toni e Fonso, suspeitosos habituais da cena musical compostelá, que se reúnem em Março de 2009 com a intençom de montar um grupo de verssóns de conjuntos hispanos dos anos sessenta exclusivamente. Com esse propósito formam um repertório de mais de trinta temas clássicos (Brincos, Bravos, Salvajes, Lone Star, Gritos...) que já tenhem apresentado em diferentes salas e festivais desde o verao desse mesmo ano. O seu primeiro EP de vinil 7'' contém clássicojavascript:void(0)s de Love, Birds, Beatles e Sonics adaptados ao castelhano pola própria banda.

Máis info:

http://www.myspace.com/novedadescarminha
http://www.myspace.com/oschavales

A culpa de todo tena Def Con Dos

2011-04-08T19:40:00.000+02:00

A xente de Def Con Dos están de celebración, e é que xa son 20 anos na estrada, e celebrarano connosco o venres 24 no Derrame Rock 16, dentro do escenario San Miguel, conciertazo seguro. Con motivo deste aniversario, o grupo saca ao mercado un pack moi especialbaixo o nome, ' A Culpa de Todo tena Def Con Dos', cunha caixa que contén un disco recompilatorio, unha biografía escrita, imaxes das súas xiras e ademais un álbum tributo realizado por outros músicos. Como aperitivo aquí vos deixamos o enlace da actuación que ofreceron nos concertos de Radio 3 fai poucos días, gozade da actuación.

http://www.rtve.es/alacarta/videos/los-conciertos-de-radio-3/concierto
s-radio-3-def-con-dos/1064943/

Resultados do concurso de grupos do Festival Derrame Rock 2011

2011-04-08T19:39:00.001+02:00

Aquí traémosvos os resultados do concurso de grupos Festival Derrame Rock, o xurado lla volto tolo polo gran número de grupos participantes e a calidade dos mesmos, como xa sabedes este concurso contaba de dous partes, votación popular e votación por xurado, ambos ao 50%, sabemos que moita xente non estará conforme cos resultados, sempre hai alguén que non o está, pero podemos asegurarvos que todo fíxose limpamente, polo menos pola nosa banda e a do xurado, o cal a valorado tanto a calidade dos grupos como o seu estilo, parello ao do festival e en definitiva un sen fin de detalles.
.
Clasificados na categoría de grupos ourensáns:

DERROCHE

LA SOMBRA

DEMENTIA

BAD BUSTED CREAM

MATXETAZO NA PARROCHA

ACID PROYECT

Clasificados na categoría de grupos do resto de Galicia e estado

TRASHNOS

BODEGA BODEGA

As bandas deberán confirmar a asistencia ao festival antes deste miercoles, e comunicaráselles coa suficiente antelación os días e horas de actuación que a organización impoña.
.
Podes descargar todas a votacións AQUÍ

Os suecos Entombed actuarán o sábado en A Coruña

2011-04-07T21:04:00.002+02:00

Entombed actuará en A Coruña o sábado 9 de abril na sala O Túnel. O grupo sueco tocará xunto a outros tres grupos: os galegos Raze, os portugueses Holocausto Caníbal e os cataláns Körgull The Exterminator.

A banda, que naceu en 1987, foi pioneira do death metal escandinavo , denominado “son Estocolmo”. No 1990 publicaron o seu álbume debut “Left Hand Path” que os convertiu xa nunha banda de culto, pero nos anos sucesivos o seu son derivou ó hardcore punk. A partires da edición do seu terceiro álbume “Wolverine Blues” considerouselles creadores dun novo estilo musical que misturaba elementos do death metal clásico con rock, dando lugar ó "death’n'roll".

Tra-la marcha de Nicke Andersson, que se uniu a The Hellacopters, o grupo buscou un son mais rockeiro e alternativo, afastándose do metal mais duro. Os cambios na formación repetíronse ó longo destes anos, convertendo ó grupo nun cuarteto, có que editaron "Morning star", no que mostran un son máis endurecido.

O seu último traballo, "Serpent saints", viu a luz en 2007 e confirmou a súa volta ó death metal con tintes rockeros característicos dos seus primeiros discos.

Entombed estarán acompañados da banda galega de tras Raze, os barceloneses Körgull The Exterminator, unha das bandas emergentes do panorama metal nacional e dos portugueses Holocausto Caníbal, un dos grupos referentes do gore death a nivel internacional.

Mais info: http://www.entombed.com/ http://www.myspace.com/salaotunel

Zenzar en V Televisión!

2011-04-07T20:53:00.000+02:00

Atención!! Datas de emisión da entrevista feita a ZENZAR por V Televisión, para o seu programa VCLIPS. Do 11 de abril ao 15 de abril, emítese ás 2 da madrugada. O sábado 16 e o domingo 17 emitirase ás 10 da mañá. A partir da semán que ven a entrevista estará disponible aquí.

Mais info: http://www.myspace.com/somoszenzar http://www.vtelevision.es/portada/index.htm

Slayer+Megadeth+Angelus Apatrida. 29/03/2011.Coliseum(A Coruña)

2011-04-02T19:44:00.003+02:00

Fodín o coche(avaría definitiva, hai que comprar outro), o día seguinte comezaba a currar pola mañá e por mor da avaría do auto chegamos as tantas; aínda me doe o pescozo, e tiven que aturar o concerto de Megadeth, que non me gustou nada, nadiña. Pero todo iso son minucias cando podes gozar de novo da avalancha sónica de Slayer en directo, todo iso cae no esquecemento cando soan os primeiros acordes de "World painted blood", tema co que abriron , e que tamén abre o seu magnífico ultimo traballo discográfico.

Esta era a miña terceira vez cun dos meus grupos favoritos, os reis do thrash metal, do metal extremo. Concerto curto pero moi, moi intenso. Interpretación perfecta. Set-list case perfecto, a min so me sobraba "Payback", teñen temas moito mellores que ese para encher ese oco(coma "Chemical Warfare", pena non o tocaran). A baixa(temporal) de Jeff Hanneman, foi suplida correctamente( imposible igualar ou superar o orixinal) por Gary Holt, líder dos lexendarios Exodus. O único problema foi que as guitarras estaban panoramizadas, de xeito que se estabas no lado dereito case non escoitabas a guitarra de Holt, e se estabas no esquerdo, pasabache o mesmo coa de Kerry King. Polo demais, son moi potente e intenso(pero moito, insisto), Dave Lombardo inmenso á batería(coma sempre) e Tom Araya nun estado vocal sorprendente(incrible mais ben, tendo en conta a súa idade). O seu concerto foi coma un vendaval, un sismo sonoro, sen tregua, golpearonnos unha, duas, tres veces....ata deixarnos noqueados, sen case descanso, sen case falar co público. Chegaron, arrasaron e foronse, non hai mais. So durante "Seasons on the abyss" e "Dead skin mask" a velocidade foi sustituida por escuridade, igual de intensa, e igualmente efectiva. Pasan os anos por todos, mais por Slayer non(e que siga así). Un concerto de Slayer non pode ser explicado, tes que vivilo, todo o demais que poida dicir, quedarase curto. Inmensos. O seu ten case mais de hardcore, de punk extremo que de metal no senso que por exemplo o entende Megadeth. Teño visto centos de concertos de bandas estatais, galegas, internacionais, de punk, metal, garaxe, hardcore, blues,tecno, jazz o que queiras, e nada, nada ten a forza a intensidade, a sensación de estar dentro dun tornado que teñen os concertos de Slayer. Foi unha puta cafrada, e un dos mellores concertos os que asisto en anos.

Angelus Apatrida, os teloneiros, tocaron ben, pero a mín non me dixeron nada, thrash metal oitentas moi ben tocado e nada mais(e nada menos). Influenzados claramente por Slayer e pouco mais que dicir. Megadeth(que nunca me gustaron moito , salvo algúns temas puntuais), moi frouxos. A batería demasiado alta, as guitarras moi baixas, o set-list malo, moito tema lento, medio tempo, o novo guitarra Broderick, pareceume un poser de coidado, moi pouca forza amosaron dende logo, iso sí, técnicamente perfectos, son limpo e tal, pero amigos, isto é un concerto de metal extremo, de thrash, non da orquestra filármonica de Londres, non se trata só de tocar ben, Alejandro Sanz tamén toca ben, pero....Tamén hai que dicir que despois ían Slayer, e ninguén sae ben parado cando toca con eles.

Set-list Slayer

01. World Painted Blood
02. Hate Worldwide
03. War Ensemble
04. Postmortem
05. Temptation
06. Dead Skin Mask
07. Silent Scream
08. The Antichrist
09. Americon
10. Payback
11. Seasons in the Abyss
12. Snuff
13. South of Heaven
14. Raining Blood
15. Black Magic
16. Angel of Death

Reincidentes tocarán en A Coruña o sábado 2 de abril

2011-03-30T21:41:00.002+02:00

O grupo sevillano actuará na sala O Túnel acompañado polos madrileños Censurados

Reincidentes presentarán o seu decimosexto disco “Tiempos De Ira” na sala O Túnel de A Coruña o vindeiro sábado 2 de abril. Os sevillanos terán como teloneiros ó grupo Censurados, que presentan tamén novo traballo homónimo.

A banda comezou a sua andadura musical en Sevilla, durante as protestas estudiantís de 1987, e xa dende os seus inicios se caracterizaron polas suas letras cheas de críticas á sociedade do momento. Tras case 25 anos de carreira na música, están considerados como un dos grupos máis importantes do rock social a nivel nacional. Nas suas cancións tratan temas como a manipulación informativa, o conflicto vasco, o republicanismo ou a violencia de xénero. Tamén, influenciados polas suas raíces, trataron temáticas andalucistas e incluiron elementos flamencos nalgúns dos seus traballos. Ademais musicalizaron poemas de Miguel Hernández e versionaron a cantautores como Silvio Rodríguez o Víctor Jara.

O seu novo disco, editado en febreiro deste mesmo ano, segue a líña punk rock que lles caracteriza e fai gala de novo dunhas letras directas e afiadas. Está composto por dezaseis cortes que tardaron case un ano en gravar e pulir ata chegar ó son que buscaban.

O seu concerto en O Túnel será data única en Galicia e chegará despois de que o grupo realizara unha xira por Latinoamérica durante o mes de marzo.

Abrindo o concerto estarán Censurados. Os madrileños, que cumpren 10 anos na música, presentarán os seus novos temas incluidos no seu tercer traballo, chamado como o grupo.

Máis info: http://www.reincidentes-sca.es/

Tenemos la bomba de neutrones -Mark Spitz/ Brendan Mullen

2011-03-28T15:07:00.003+02:00

Aquí temos o que podería ser considerado coma a secuela de "Por favor matame!", en canto a formato e temática. Neste libro os seus protagonistas falanos da historia do punk e hardcore en L.A.(fundamentalmente na segunda metade da década dos 70). Bandas coma Social Distortion, Black Flag, The Screamers(escoitade o pouco que hai deles, caralludos!!), The Zeros, Circle Jerks, X, The Runaways, The Germs, The Weirdos ou The Go-go's(onde militaba Belinda Carlisle) entre outras bandas. Son os seus protagonistas os que nos contan esta historia, membros de esas bandas e doutras, e xente que formou parte daquela primixenia escea. Os autores, Brendan Mullen, fundador do club The Masque, e Mark Spitz, escritor habitual da revista musical Spin, recopilaron as declaracións de esta xente, e clasificaronas por capítulos e temática, e isto é o libro. Faise moi ameno e agradable de ler, aínda que boto en falta algunhas cousas, coma o pouco protagonismo que lle dan a The Zeros ou Social Distortion, ou que non se fale dos Dead kennedys, que non eran de L.A., pero por proximidade(San Francisco) poderían ser mencionados, cousas miñas igual. Moi interesante ver coma a partir da música e actitude de bandas coma The Doors, Iggy Pop e os Stooges ou Bowie, surxe todo o movimento. Impagables as partes dedicadas aos concertos e actitudes dun pasadísimo de voltas, Iggy Pop. Editado por http://munsterbooks.com/ aconsellovos que os fagades con el agora mesmo aproveitando o desconto que ofertan. Tamén, se vives en Santiago, podes mercalo en A Reixa Tenda.

'Airiños de Rock&Roll' pecha a súa primeira edición

2011-03-27T13:52:00.002+02:00

Un escenario na sala Túnel, nos baixos do Coliseo. Trece minutos por grupo. Probar, tocar un tema e deixar sitio ao seguinte. Ao final, puntuarse entre si. E os dous mellores, a fume de carozo a ocupar a súa praza no Coliseo para telonear ao Funkillo e Def Con Dous. Esa, resumida, é foi a dinámica do concurso Airiños de Rock and Roll, que este ano celebrou a súa primeiro edición.

Ketuler, de Noya, e Estado Puro, de Cangas, foron os gañadores. Souberon a noticia pouco despois de finalizar as actuacións, cando o baixista Pepe Vao daba unha masterclass sobre a técnica de tapping do seu instrumento. A lección foi seguida por decenas de mozos que seguían con atención todas as súas explicacións salpicadas con humor. Terminaron cunha improvisada sesión de AC/DC cun xuvenil á batería.

Ademais dos grupos gañadores, participaron nesta experiencia as bandas Arrytmia, os ourensáns Dementia, Dkona, Funi Flow, Nostatic, Setembro, Tregua, Yidorah e Yuno. Tras o pase de Ketuler e Estado Puro no Coliseo, chegou o prato forte da noite. Primeiro con Def Con Dous, que ao peche desta edición subían a escena ante algo máis de 1.500 enfervorizados seguidores. Para despois estaba prevista a actuación de O'Funkillo.

Información: La Voz de Galicia

A audiencia nacional española anula o canon dixital!

2011-03-24T23:31:00.004+01:00

A Audiencia Nacional española declarou nula a Orden Ministerial que regulaba o polémico canon dixital, non por consideralo ilegal coma pretendían moitos dos demandantes, senón por que precisábanse certos trámites previos a súa aplicación que non se fixeron coma deberan.

A Audiencia declarase incompetente( aí estamos todo de acordo), para acordar a devolución de o recadado a través do canon. É de prever, polo tanto, que a norma volva ser aprobada, esta vez con tódolos trámites previos.

Unha magoa que estemos obrigados polo estado a pagar un imposto a unhas entidades privadas! Toma democracia!

DEF CON DOS. 12/03/2011.Sala Heineken(Madrid)

2011-03-24T22:36:00.006+01:00

A Heineken viu( e escoitou) o sábado, a nova falcatruada dos Def Con Dos, esta vez acompañados de Cienfuegos, unha banda para min descoñecida, rock acelerado que lembroume un chisco as bandas de la old school.Gustaron as súas cancións, nas que intercalan inglés (o que mais) e castelán,. Hai que escoitalos, e para iso agasalláronnos cun CD de catro temas, que entra a primeira.

Def Con Dos están de volta, e tódolos asistentes ao concerto do sábado puidemos comprobalo. Máis maiores pero coa mesma enerxía que hai vinte anos, descargaron ó seu arsenal de crónica/crítica social que xa xe gustaría ao Pedro Piqueras. Ritmo rap/hardcore, ou coma queiras chamalo, para ambientar unha sala onde non había espazo para ninguén mais. AQUÍ ESTOY DE NUEVO: entra a sintonía que lles serve de presentación e a peña colle os primeiros postos.¿Que día a xente? Def Con Dos!! O escenario quedáselle pequeno a estes grandes, que cuspan o seu repertorio coa mesma ironía e carraxe que cando comezaron. Foron descargando case todos os seus greatest hits. “Tuno bueno, tuno muerto”, “Acción mutante”, “La cuklpa de todo la tiene Yoko Ono”, “El coche no”, “Veraneo en Puerto Hurraco”, “AMV”, “De caceria”, “Ultramemia” e as que te imaxinas porque faltaron moi poucas. O seu disco “Alzheimer” estivo moi presente durante toda a noite. Todos cheos de ledicia e eles mais , ao ver coma o seu discurso mantense intacto no tempo, e a xente segue respondendo a súa chamada, LONGA VIDA A DEF CON DOS.

SET -LIST

Qué Dice la Gente (otra vez)

Texto e fotos: Raúl Gómez

Tradución: Rockisome

Se queres ver o reportaxe completo visita http://www.itsalive.es/

Chuck Berry- Rockin' 20 original recordings

2011-03-22T21:52:00.003+01:00

Recopilatorio editado en vinilo(non sei se tamén en cd) con vinte temas orixinais remasterizados de Chuck Berry. Temas coma o mítico "Johnny B. Goode" ou "Maybelline". Escoitade "Sweet little sixteen" e alucinade. Si! Os Beach Boys fusilaronlle o tema, é calcado a "Surfin' USA" , tiveron o detalle de cambiar a letra e o comezo negaban o plagio, ata que o xuiz non tivo outra opción que darlle a razón a Chuck Berry. Esquecedevos de inútiles coma o sobrevalorado Elvis Presley, que non compuxo un tema na súa vida(ademais de non ter miolos, tampouco tiña talento compositivo) , o señor Berry é autor dos vinte temas, vinte clásicos, vinte pedazos de música atemporal para un dos pais do rock and roll. Un home fundamental na guitarra rock, cantante, compositor, guitarrista...Xunto con Little Richard, Muddy Waters , Willie Dixon e moitos mais músicos de color, crearon un son único que foi a raíz para todo o que veu despois, e iso que insisto, eran de color, cousa que na racista e ultra-puritana sociedade americana da época(mediados dos cincuenta) era un serio handicap(que non tivo o branquiño de Presley, por exemplo). En fin, imprescindible!

Concertos de Fainoti

2011-03-22T20:14:00.003+01:00

FainoTí comezan os seus concertos de 2011 e presentan novos temas do seu vindeiro traballo discográfico. Aquí tendes as datas:

Sábado 26 de Marzo, Aturuxo (Bueu), 22:00 h., 4 €

Xoves, 7 de Abril, La Fábrica de Chocolate (Vigo)

Sábado, 9 de Abril, Café Cultural Auriense (Ourense)

Mais info: http://www.myspace.com/fainoti

Telefones Rouges en concerto

2011-03-22T19:22:00.003+01:00

Despois de acordar a edición do seu último EP “Radicontrol” polo sello barcelonés MammaV ynila Records,Telephones Rouges presentarán pouco a pouco por toda a península ibérica as cancións do disco xuntoa un excitante novo repertorio.

O venres 1 de abril estarán tocando na sala Farándula en Vigo, compartindo cartel co grupo dePontecesures The Friendows, unha proposta fresca que mestura electrónica e post-punk.

O sábado 2 de abril irán ao norte para tocar na Sala Super 8, en Ferrol. Estarán acompañados do grupode A Chantada Le Cúl, unha das bandas revelación do panorama punk 80’s en Galicia.

Hai moitas razóns para acudir a disfrutar de varias das bandas que están a facer de Galicia un sitioemerxente e a seguir en novas propostas musicas do panorama underground.

Venres 1 de abril

Telephones Rouges + The Friendows

Sala a Farándula, Vigo

Rúa Rogelio Abalde, 6

5 Euros (entrada en taquilla)

Sábado 2 de abril

Telephones Rouges + Le Cúl

Sala Super 8, Ferrol

Rúa Real, 223

5 Euros (entrada en taquilla)

Mais info: http://www.myspace.com/telephonesrouges

The Homens xira acústica

2011-03-21T19:25:00.003+01:00

The Homens seguen cos seus concertos acústicos dentro do programa "Detrás da canción", e anuncian a súa intencion de publicar unha gravación coa "reinterpretación acústica" que andan facendo dos seus temas. Aquí tendes as súas seguintes datas:

Venres 18: A CORUÑA

Obradoiro: Telecentro, Biblioteca Municipal. 18.00h. Concerto: Fórum Metropolitano, 20.00h.

Sábado 19: VIMIANZO

Obradoiro: Telecentro, Centro Social. 18.00h. Concerto: Casa da Cultura, 20.00h.

Domingo 20: SANTA COMBA

Obradoiro: Telecentro, Centro Multiusos. 18.00h. Concerto: Centro Multiusos, 20.00h.

Tamén de paso, comentar que este mes saiu unha entrevista con eles no Ruta 66. A verdade foi unha sorpresa e unha ledicia atopalos aí( e unha casualidade para min, suscriptor do Popular 1, comprador ocasional do Ruta).

Máis info: http://detrasdacancion.info/ http://thehomens.wordpress.com/

Eddy Current Suppression Ring - Rush to relax

2011-03-17T23:38:00.005+01:00

Este é o terceiro disco longo(teñen varios singles, E.P.'s e demais) deste cuarteto australiano de curioso nome. Dez temas que eles etiquetan no seu myspace coma punk-rock-garaxe, e creo que esta definición quedalles un pouco curta, ou polo menos non fan o típico punk-rock-garaxe. O seu guitarrista, coma nos anteriores discos, segue encargandose de gravar os discos no seu local de ensaio. O son é consecuentemente garaxeiro, pero nítido, as guitarras case sen distorsión, cun son herdeiro de bandas coma Wire ou The Saints e cunha sección rítmica sólida e repetitiva, coma se estiveramos falando de Killing Joke ou dalgunha banda industrial. As voces cun punto desquiciado e punk, ao modo dalgúnhas bandas punk/after-punk de finais dos 70/comezos dos 80. Logo podes atopar temas mais punk coma a que abre, "Anxiety", ou a acelerada e breve "Walked into a corner", outros mais pop coma "Gentlemen" cuns fermosos arpegiados de guitarra, ou "I can be a jerk", ou outros máis puramente garaxeiros coma o que pecha "Rush to relax"(co seu punto de jam desquiciada, e que me recorda os Stooges). Tamén curiosa a duración dos temas, dende 59 segundos o mais corto, ata 7:06 minutos o mais longo(esquecendonos da extra duración do ultimo con sons de mar etc..). En temas coma "Tuning out" ou "Second guessing" ademais de usar teclados, teñen unha certa querencia hipnótica e psicodélica, en algunhas parte parece que esten improvisando ao xeito dunha jam-band punk(por certo son os temas mais longos). En resumo, creo que estamos diante dun bo disco, que xunta elementos xa coñecidos con outros non tan típicos, obtendo un bo resultado.

Rockisome

Mais info: http://www.myspace.com/eddycurrentsuppressionring

Record store day!!

2011-03-17T22:55:00.004+01:00

Pareceme moi boa idea, (as veces os iankis fan as cousas ben), a do "Record store day", o día das tendas de discos na língua de Castelao.

Co galo de festexar dito día, publicaranse cousas coma un vinilo de versións de bandas coma The Ramones, Cream ou Pink Floyd entre outros, a cargo dos Foo Fighters de Dave Grohl, un 7" co seu clásico "Pay to cum" e o LP "God of love" acompañado dun 7" con dous temas inéditos a cargo dos míticos Bad Brains, o "Sovereign" de Neurosis en vinilo, ou un idem de Nirvana co título de "Hormoaning"(?). Todo en principio, en edicións limitadas, e digo en principio, por que xa sabedes como son estas cousas. En todo caso, quen as pillara(falo por mín). O día será o vindeiro 16 de abril deste 2011.

Mais info: http://www.recordstoreday.com/Home

The Brosas, potente rock and roll dende a costa lucense

2011-03-16T17:08:00.004+01:00

Coma prometimos, aquí temos a entrevista con The Brosas, unha banda de potente rock and roll cru e o fígado.
Estas foron as respostas que Rubén, guitarra, e Bernardo, batería, fixeron as nosas preguntas. Dende xa, estamos agardando poder botarlle a orella enriba a ese próximo disco, que de seguro, será toda unha declaración de auténtico e potente rock and roll, ladys and gentlemen, con todos vostedes, The Brosas.

P.- Quenes formades The Brosas, contádeme un pouco a vosa historia?
RUBÉN: En The Brosas somos catro: Bernardo (Batería) Paez (voces) Lorenzo (baixo) e Rubén (guitarra). A banda naceu en febreiro/marzo do 2009, Bernardo e eu falamos de montar un grupo de rock and roll e comezamos a buscar xente e a facer cancións. Non atopamos unha formación estable ata novembro, con varias entradas e saídas no grupo, que foi cando entraron no grupo Paez e Lorenzo, e dende esa estamos dándolle xuntos, e que dure moitos tempo.

P.-De onde ben o nome é que significa The Brosas? Por que vos chamades The Brosas?

RUBÉN: Unha “brosa” é como se lle chama no galego da nosa zona ós “machados”. Cando nos puxemos a pensar un nome para o grupo tiñamos claro que tiña que ser en galego, e mellor que fose unha palabra exclusiva da zona, buscando un nome máis orixinal, e a primeira que se nos ocorreu foi a de BROSA.

P.- Cales son as bandas ou músicos que vos fixeron querer tocar nunha banda de rock? Que grupos vos influíron e vos inflúen coma banda?

RUBÉN: No meu caso persoal foron os AC/DC, con 12 ou 13 anos escoiteinos por primeira vez e dende aquela seguen comigo. Sen dúbida son a banda da miña vida e a que me puxo unha guitarra nas mans. No referinte as influencias do grupo, son varias, tantas como membros ten o grupo. Dende eu que de sempre escoitei rock and roll a Paez que se pasa o dia co grindcore e o brutal-death, queiras ou non a música que levas escoitando toda a vida inflúe á hora de facer as túas propias cancións.

P.- Por que cantar en galego? Credes que é un obstáculo, unha vantaxe ou que é indiferente?

RUBÉN: A elección foi sinxela, ou máis ben non houbo elección. Tódolos membros que pasaron polo grupo son galego-falantes polo que creo que é un resultado lóxico. No referinte a segunda cuestión, cantar en galego non é nin un obstáculo nin unha vantaxe, para nos é un honor, que se seguen así as cousas, dentro de pouco os rapaces galegos case nin poderán ter
BER-Ninguén lle pregunta a ACDC ou a IGGY POP porque cantan en inglés, xa nos costa bastante expresarnos na nosa lingua como para usar outra...

P.- Credes que hai cada vez máis grupos cantando en galego e que a xente cada vez os apoia máis ou o contrario?

RUBÉN: Pois non sabemos si hai máis ou menos grupos que canten en galego, o que si sabemos é que nos gustaría que houbese moitos máis. O que se pode ver é que hai festivais e asociacións por todo o país apoiando a música en galego, o que está ben, pero non parece que sexa suficiente, xa que a situación da lingua cada vez vai a peor.
BER- En Burela estamos nunha especie de oasis lingüístico porque se fala moito galego, pero no resto de vilas e cidades a min dáme a sensación de que non se fala moito galego, que creo que é a forma mais importante de apoialo

P.- De que falan as vosas letras? A que lle dades máis importancia, á música ou as letras?

RUBÉN:De todo un pouco, do que nos gusta e sobretodo do que non nos gusta, pero todo dende unha óptica de ironía e sacarmo, o que non queremos e “adoutrinar” a ninguén, pero tampouco calar a boca co que vemos que vai mal ó noso arredor. Tanto a letra coma a música deben ter un equilibrio nunha canción, non creo que lle deamos máis importancia a unha que a outra.

P.-Cal e o voso soporte musical preferido? E que pensades do vinilo e da súa “suposta” volta?

RUBÉN: Sinceramente calquera que logre achegar a música á xente. Non están as cousas hoxe en dia para pecharse á fórmula tradicional de: disco, discográfica, distribución, tenda de discos etc. As cousas cambiaron moito nos últimos anos e calquera formato que axude ós grupos chegar a máis xente é válido. No referinte ó vinilo, está claro que sobrevivirá ó CD, ó DVD, ó blue-ray etc. É algo totalmente diferente.
BER-para min o vinilo é o mellor soporte, o CD está demostrado que é unha basura , sen embargo para o dia a dia uso o mp3, pedazo de invento

P.- Tendes pensado gravar algo a curto prazo, un disco ou similar?

Estamos pensando en entrar a gravar en abril o noso primeiro traballo, xa case temos elixido o estudo de gravación e os temas que imos gravar. Agardamos que todo saia ben e que para comezos deste verán xa teñamos todo listo.

P.- Dades moitos concertos? Tendes moito repertorio propio e que versións facedes se facedes
algunha?

RUBÉN: Os que van saíndo, que ogalla foran moitos máis, pero tal e como están as cousas non nos queixamos. Imos pouco a pouco, cada vez estamos máis contentos de como nos saen os concertos que é o importante. No referinte ó repertorio, soemos tocar uns 40 minutos aproximadamente, e todo o que tocamos son temas propios agás unha versión do NO CLASS dos Motörhead

P.-Dicídeme co menor número de palabras posibles algo sobre:

- Motorhead:

RUBÉN: O verdadeiro Rock and Roll
BER- XEFES

-Nine Pound Hammer:

RUBÉN: Bo grupo de rock and roll, aínda que prefiro ós Nashville Pussy

-Mariano Rajoy:

RUBÉN: Sería moi doado poñelo a pingar, pero penso que quen máis o descalifica, e mellor o fai, é el mesmo cada vez que abre a boca.

BER- Personaxe

-Eskorbuto:

RUBÉN: Dicir e facer o que queiras e cando queiras sen che importar nada máis.

BER- historia triste

-TV:

RUBÉN: Un medio que podía ser o “todo” para a cultura, e que por desgraza é a “nada”

BER- mestoiquitando

-Slayer:

RUBÉN: O mellor grupo de thrash-metal da historia.

BER- ODIO

-The Stooges:

RUBÉN: Os primeiros, xunto a MC5, en deixarse de tupés e de lentexuelas e facer rock and roll rápido e suxo.

BER-ATEMPORAIS

-Dirty Barrighitas:

RUBÉN: Un dos primeiros grupos no país en facer o que realmente nos gusta a nos, rock and roll a toda ostia.

BER- concerto de reunión XA!!!!

-Mala Oxtia:

RUBÉN: Preguntádelle a Bernardo XD

BER- bos recordos

P.- A hora de tocar en directo, a que lle dades máis importancia, a perfección musical ou deixadevos levar polo momento e tentades gozar sen máis?

RUBÉN: Realmente non creo que exista a perfección musical como tal, e algo totalmente subxectivo. Segundo a nosa opinión o importante e expresar o que che gusta e o que sintes, e para iso non creo que faga falla ser un “mozart”, soamente botarlle valor e corazón. Sen dúbida o básico e desfrutar do que se fai.

P.- Hai moita movida rokeira pola vosa zona? Que grupos recomendariades da vosa zona?

RUBÉN: Por desgracia non hai nin moita nin pouca, sinxelamente non a hai,. Grupos de rock pola Mariña poucos e do noso estilo non coñecemos a ningún. Si que hai unha forte escea “hardcore” en Viveiro e varios grupos de estilos máis modernos tipo “metalcore”, do que nos alegramos, pero no referinte a rock and roll por desgracia hai moi pouco movemento.

P.- E da música galega en xeral que bandas vos chaman a atención?

RUBÉN: Pois realmente do noso estilo, cantando en galego, pódoche dicir que os SAMESUGAS son os que máis teño escoitado, despois se temos en conta os grupos que son de GZ pero que non cantan en galego están os BULLDOZERS de Coruña cos que temos compartido concertos e son un grupazo, aparte de que nos levamos moi ben cos rapaces. De outros estilos, pois os RUXE RUXE que levan unha presada de anos e seguen dando leria. Seguindo co rock, por Compostela andan os TUGSTENO e os JOHN DEERES. Dentro do metal para o meu gusto destacan os PRIMITIVE que van sacar disco agora etc etc. Realmente bos grupos non faltan, o que falta é organización e que a xente poña un pouco da súa parte.
BER- the Homens, Codia, Luomodi goma, Safari Orquesta,Samesugas, Torques,Bulldozers, etc etc

P.-Seica andades mirando de montar un festi por alá, contádeme un pouco como vai o tema e en que consistiría?

RUBÉN: O do festi está totalmente verde, a idea é a de facer un festival centrado no rock con bandas galegas en San Cibrao (Cervo) o mesmo dia que a Asociación Xuvenil Arredemo organiza o Torneo de Rugbi da vila, que soe ser a mediados de xullo. Pero por agora todo está sen facer, se vai adiante irémosvos informando

P.- Que lle dirías a alguén que non vos coñece para que acudira a un dos vosos concertos, vendédevos(jeje):

RUBÉN: Pois que se lle gusta o rock and roll non se vai aburrir, que non hai nin grandes composicións nin grandes alardes de técnica, pero si volume moi alto e gañas de pasalo ben.
Gracias por “facernos caso” e sorte coa web, fai moita falla webs como a túa

Rockisome

Máis info en: http://www.myspace.com/thebrosas

Novas confirmaciones para o Derrame Rock XVI

2011-03-15T21:49:00.001+01:00

Muchachito Bombo Infierno, Boikot, Subversión X e o tributo a AC/DC de Riff Raff son as novas incorporacións ao cartel do Festival Derrame Rock, o cal aos poucos ir completando.

As entradas para o acto son gratuítas e as podeis conseguír en Ourense en Peggy records e a rexión en paseo de Ourense e a través do programa de radio Galega música Estudo 3.

Como xa sabedes a segunda oferta de abonos a 47 euros, xa están á venda, pillandola o día antes da festa (23 de marzo), a partir do día 24 de Marzo pasarán a custar 55€.

Puntos de Venda Oficiais:

Musikaze.com - 47€ + 1€ por gastos de distribución

Ticketmaster - 47€ + 3,20 € por gastos de distribución (Internet e Teléfono)

Ticketmaster - 47€ + 3,80€ gastos de distribución, puntos físicos (Caixa Galicia, Fnac, Carrefour, Tipo, Falcón Viaxes?)

Breakpoint.es - 47€ + 3€ por gastos de distribución (Para envío a domicilio ou recollida nas súas oficinas de Vigo), dispoñible opción de entrada mais autobus.

Tenda Santo Grial Producciones - C/Picasso, 4 baixo (Oviedo) - Punto de venda físico - dispoñible opción de entrada mais autobus.

Peggy Records - Manuel Pereira, 24 Baixo (Ourense) - Punto de venda físico

A Rexión - Pº Centro Comercial Paseo - Rua do Paseo, 15 (Ourense) - Punto de venda físico

Don Disco Lugo - Camiño Real 36-38 (Lugo) Tlfno: 982 240 646

Reedición en vinilo de discos míticos

2011-03-14T15:02:00.003+01:00

Da man de Elkar Música, temos a nosa disposición dende hai uns meses, a reedición de catro discos míticos: "Salve" de La Polla records, "Noche de rock and roll" de Barricada, "Inadaptados" de Cicatriz e "Kortatu" de Kortatu. Todos eles, a opera prima da banda correspondente. Eu fixenme co de Cicatriz e La Polla Records, e teñen unha presentación moi coidada. Vinilo de 180 gramos e as letras das cancións nun bonito libreto que inclue fotos das bandas. No caso de Cicatriz incluense dous temas míticos da banda que non viñan na edición orixinal, e que forman parte dun famoso recopilatorio de Soñua: "Aprieta el gatillo" e "Eskupe". Que se pode dicir deste disco? Se che gusta o punk-rock subversivo, macarra, cañero, con coros oi!...este é un dos mellores, senón o mellor exemplo. Para mín unha banda referente total, e este o seu mellor traballo. Agora imos coa reedición de "Salve" de La Polla Records, que inclue o seu primeiro mini-Lp "Y ahora que?". Outro disco imprescindible, ainda que para mín este non foi o seu culmen. Todo esto a un prezo moi razoable, así que se sodes fans destas bandas e do vinilo, non o pensedes mais. Podedes mercalos enhttp://www.elkar.com/ ou en Munsterama.

Por outra banda, a discográfica catalana B- Core, tamén reedita en formato vinilo outro clásico, o imprescindible "Antitodo" de Eskorbuto. Coidada presentación, vinilo de 180 gramos e unha remasterización que neste caso notase e para mellor. Do traballo musical xa non digo nada, poesía descarnada, mala ostia, pus mesturandose con sangue...Eskorbuto. O prezo tamén é moi razoable e se vos queredes facer con el podedes facelo ,por exemplo,aquí.
Máis info: http://www.elkar.com/ http://www.bcoredisc.com/

Rockisome

Corcobado + Sr. Chinarro, Sala Kitchen (Madrid)

2011-03-12T20:58:00.006+01:00

A sala Rock Kitchen encheuse o venres so ata a metade, semella raro, tendo en conta que a aposta era dobre. Por unha banda Antonio Luque(de aquí en diante Sr. Chinarro) presentando en acústico algún dos temas que incluirá o seu novo álbum, previsto para abril e por outra Corcobado co seus versos de amor/desamor.
Apareceu, en primeiro termo sentado, e armado unicamente coa súa guitarra e voz, Sr. Chinarro, descargando o seu repertorio durante preto dunha hora. Pareceume un concerto moi íntimo; coma cando un colega saca a guitarra e os seus amigos séntanse o seu arredor para escoitalo. A diferenza era que a solvencia deste musico esta mais que comprobada, a do colega remata aburrindo as poucas cancións.
Pola outra banda a iso das dez, saíu o escenario a banda que acompaña a Corcobado nas súas aventuras mais eléctricas, Susana Cáncer, Fino Onoyarte(quen fose o baixista de Los Enemigos entre outros proxectos) Jesus Alonso e Juan Marina. Comezou o concerto con “Desde tu herida”. A partires de aí sucedéronse cancións de amor e morte, e tamén de vida. As veces amargo, outras triste e en ocasións tamén se lle escapaba un sorriso. Este músico/poeta e quen de espertar a túa faciana máis doce ou a máis salvaxe, só cun par dos seus versos. A meirande parte dos temas do repertorio pertenceron ao seu derradeiro disco, “A nadie”, aínda que non se esqueceu de “Corcobator”, en “Coches de choque”. Tamén houbo espazo para temas doutras bandas, xa que parece que o seu seguinte ataque vai ser un CD de versións. Pareceume que os mellores momentos do concerto foron cara o final, con temas como “A nadie” e “Caballitos de anís”. Apagáronse as luces e volveron con Sr. Chinarro para tocar”Por que estoy tan triste?”, acendéronse as luces e saímos cun bo sabor de boca pero con ganas de mais.
Texto e foto: Raúl Gómez
Tradución: Jorge R.(Rockisome)
Se queres ver máis fotos deste concerto( e doutros), visita a web do fotografo http://www.itsalive.es/
Máis info: http://www.myspace.com/corcobado http://www.myspace.com/srchinarro

O Derrame Rock XVI pecha o seu cartel

2011-03-11T19:14:00.000+01:00

O cartel do Derrame rock Ourense 2011 xa está completamente pechado. Rogamos aos grupos que deixen de chamar e ofrecerse pois xa está pechado o tema de grupos ao 100%; os que non están a ver se logramos contar con eles para o próximo ano, dunha forma ou outra grazas a todos polo interese.

A data de hoxe están confirmadas 28 bandas e o vindeiro martes confirmaremos outros 4 grupos. O día 24 na festa presentación saberase 14 grupos máis, o cartel por días, prezos dos abonos, prezos das entradas por días, etc... En total, serán 42 grupos os que presentemos o día 24 aos que haberá que engadir os 11 que sairán dos distintos concursos e que farán un total de 53 bandas que serán as que estean no Derrame rock 2011. As entradas para os 3 días con cámping están á venda nos puntos habituais a 47 euros- ata o día 23 deste mes incluído- a partir do 24 deste mes pasasen a valer 55 euros gastos de distribución. Un saúdo a todos e vémonos en Ourense!

Entrevista con FORRAJE

2011-03-09T20:11:00.000+01:00

Tiñamos gañas de facer entrevistas, e eiquí estamos. A primeira? Vai por un dos mellores grupos de rock urbano da nosa terra (con todo o noso respeto para Los Suaves). Hoxe temos a Forraje. Moi semellante ao rock dos Marea ou de Barricada, pero feitos por galegos.

Sen máis, deixámosvos coa entrevista.

- En 2009 chegou o voso último disco, "Retales de vino y luna". Para cando teremos o próximo?

A idea é telo listo antes de que remate o ano, pero nunca se sabe, estas cousas sempre levan atraso...

- Vai seguir a mesma liña que os anteriores ou ides buscar novos estilos?

Sempre buscas superarte e engadir novos matices. Do noso primeiro disco a este hai unha evolución máis que notable. Somos conscientes de que con "Retales de Vino y Luna" deixamos o listón bastante alto, pero estamos a traballar para sacar un disco que estea como mínimo á altura. Se non o cremos así, o disco non sairá.

- Fostes teloneros de Marea, e incluso o seu cantante, Kutxi, elexiu o nome de 'Forraje' para o grupo... Moita colaboración, non?

Somos moi amigos. Tanto Kutxi coma o resto da banda axudáronnos moito e déronnos moitos consellos cando empezabamos a facernos un oco no panorama nacional roqueiro, de feito, o noso primeiro disco foi producido por Kolibrí Díaz, guitarra e produtor de Marea. Houbo conexión dende o primeiro momento, Kutxi colabora en dous dos nosos discos e nun videoclip; eu colaboro cantando "Corazón de mimbre" nun DVD de Marea que sacaron con "Las aceras están llenas de piojos"... hai unha conexión Pobra - Berriozar acojonante. De feito xa se pasou medio Berriozar pola miña casa, de vacacións, e hai pouco, fóronse os Desalojo (compañeiros e veciños) a gravar a Iruña e acolléronos coma se fosen da familia.

- Qué lles pasa aos medios de comunicación que non poñen nunca unha canción de Extremoduro, Marea, Barricada, Los Suaves...? Está o rock a morrer?

Que va, está máis vivo que nunca, só que non sae nos medios de comunicación maioritarios, só nos medios especializados. A Extremoduro aínda podes velos de cando en vez pola tele cando van sacar un disco, porque son xente que vende moito e ás discográficas lles interesa, ou Mago de Oz... pero destes últimos non opino... A cousa está clara, se queres saír, a túa discográfica ten que apoquinar.

- E podedes vivir da música, ou tendes traballos aparte?

De momento todos traballamos noutras cousas. Cando ves a un grupo de rock que pega un pelotazo é porque xa leva moito traballo ás súas costas. Moita furgoneta, moito garito... Non se fai da noite á mañá a custa de pagarlle unha pasta os 40 principais. Currase dende abaixo, e vas a Madrid e a primeira vez tocas para 50 persoas, a segunda para 150, a terceira para 300... pouco a pouco. Cando de súpeto escoitas que un grupo de rock como por exemplo Marea está a encher estadios, é porque antes comeron merda e furgoneta, como todos. Unha vez que estás arriba é cando tes o apoio das discográficas. aí é cando soltan a pasta, cando xa non a necesitas

- En termos políticos, a política axuda aos grupos galegos que comezan?

Agora mesmo? Estás de coña?

- Era unha pregunta estúpida, seino. En fin, centrémonos en Forraje... para cando habera concertos en Galiza?

Pois igual que no resto de España. Estamos a compoñer. Se sae un "bolo" interesante, farémolo. Se non, esperaremos a que saia o próximo disco para presentalo por salas de todo o Estado.

- Se tendes a oportunidade de facer as américas, iríades?

Si. Séguenos bastante xente en Arxentina, Chile, Colombia, México... Esa é unha das cousas boas que ten internet, os nosos discos non foron editados alí pero a xente os descarga e están continuamente pedíndonos que vaiamos. Cando poidamos ir en condicións, farémolo.

- Por último, imos co último tema. No espazo rockeiro galego, poderías recomendarnos algunha banda que che guste?

Pois si. Desalojo. Acaban de sacar disco e está tremendo. Logo como estou a vivir en Santiago vin un par de cantautores en garitos que me encantaron. Un é Narf, e outro Andrés Suárez.

- Despedímonos de vós. Se queredes engadir algo...

Si, atentos a www.forraje.com pronto haberá novidades

Os Royalties- Sen volta atrás

2011-03-09T00:37:00.000+01:00

Primeiro disco longo dos composteláns Royalties despois de dúas maketas ou CD-Ep’s. Baixo o título de “Sen volta atrás”, editan en formato CD dez temas de auténtico e suoroso punk rock & roll. Recordanme o que facían Motorhead nos seus primeiros discos, os de “Fast” Eddie Clarke, os mellores para min, ou tamén os Gluecifer en menor medida. Eles declaran coma influenzas Motorhead, Gluecifer, AC/DC, Stooges, Little Richard…etc.O disco está gravado en Aboryginal Records(Cedeira) e soa moi moi ben. Son natural e auténtico 100%. Comeza o ataque sonoro con “Predicador blues” un tema que deixa claro que Royalties veñen dispostos a arrasar con todo a ritmo de rock and roll acelerado e sen intención de facer prisioneiros. En “Bipolar” soa unha armónica que lle da un aire anello caralludo o tema sen perder contundencia. En “I want your love” soan máis clásicos, con utilización de ventos e órgano, e uns coros moi glam and roll. Recuperan a velocidade cun temazo coma “On the rocks” cuns estupendos coros que semellan feitos polo mesmo Dee Dee. Podería seguir falando de todos os temas por que todos están moi logrados, aínda que eu teño meus favoritos claro. Pechan coa instrumental “Vaca” un tema lento, con ventos, e aires soul, moi lounge. En definitiva un disco moi recomendable se coma min gostas do punk and roll acelerado e a vea, ou sinxelamente gostas do rock and roll. Recomendoche que te fagas co disco se queres que as bandas continuen gravando, pero podes escoitalo e descargalo aquí. Moi guapo o guiño da portada ao Ace of spades de Motorhead, por certo.

Rockisome

Máis info: http://www.myspace.com/osroyalties

Festa para presentar o cartel definitivo do Derrame Rock 2011

2011-03-08T20:03:00.000+01:00

O xoves 24 de marzo ás 21:00 h. na Sala Xesteira de Ourense darase a coñecer o cartel definitivo do Derrame rock XVI. Durante o acto coñeceranse todos os grupos participantes no Derrame Rock 2011, cartel por días, prezo dos abonos definitivos, prezo das entradas por días... Na festa actuarán en directo RUXE, RUXE e RENEGADOS, contaremos coa presenza dunha unidade movil do programa estudo 3 da radio galega música que emitirá en directo, ademais desprazásese tamén redactor e cámara de Sol Música para gravar un programa especial da festa presentación. As entradas para o acto son gratuítas e as podeis conseguír en Ourense en Peggy Records e La Región na calle do paseo de Ourense, e a través do programa de radio Galega música Estudo 3. Como xa sabedes a segunda oferta de abonos a 47 euros, xa están á venda, pillandoa o día antes da festa (23 de marzo) podes aforrarche unha boa cantidade de diñeiro.

'Fe de ratas' comezan a súa xira en Galiza

2011-03-07T22:30:00.000+01:00

Os asturianos Fe de Ratas comezarán a xira de presentación do seu novo disco 'Aberraciones' en Galiza. Así, este fin de semana desfrutaremos das súas novas cancións o venres 11 de marzo en A Coruña e o sábado 12 de marzo en Vigo, onde estarán acompañados dos tamén asturianos Desakato.

Datos dos concertos en Galiza.
- 11 de marzo. Sala Mardi Grass. A Coruña. 22:30h. 8€./10€. Anticipada en Portobello.
- 12 de marzo. Sala El infierno. Vigo. + Desakato. 22.30h. Entrada única: 12€.

Outros concertos.
11/03/2011: A Coruña (Sala Mardi Grass)
12/03/2011: Vigo (Sala El Infierno)
18/03/2011: Badaxoz (Sala El Embarcadero)
19/03/2011: Cáceres (Sala Berlín)
26/03/2011: Madrid (Sala El Hebe)
01/04/2011: Zaragoza (Arena Rock)
14/04/2011: Alacante (Universidad)
07/05/2011: Aldaia, Valencia (Sala XY)
28/05/2011: Vilareal (Sala Chapan)
04/06/2011: Guadalaxara (Sala Óxido)

Os 'Judas Priest' despídense no 'Epitaph World Tour 2011'

2011-03-07T00:09:00.000+01:00

Judas Priest despídense este ano da música. A súa última xira, co nome de "Epitaph World Tour", comezará en xuño por Europa, en países como Suecia, Finlancia, Dinamarca, Francia, Italia, Bélxica, Reino Unido ou Alemaña. Ao rematar nestes, tocaralle o turno á Península, onte virán xunto a bandas de gran nivel internacional, como Motörhead e Saxón. As tres bandas británicas alcanzaron a fama europea a principios dos oitenta. Así, pois, o día 29 de xullo terémolos en A Coruña.

Saxon
Saxon levan dende 1976, máis de tres décadas, ofrecendo aos seus fans grandes directos e poderosos discos a cargo do seu frontman, Biff Byford. Formáronse en Barnsley, Yorkshire, como líderes da New Wave Of British Heavy Metal na que alcanzaron gran popularidade durante os oitenta, así como en Europa e Xapón.

Motörhead.
Motörhead naceu en 1975 por Lemmy Killmister, baixista, cantante e compositor, quen se mantivo constante na banda británica cunha formación power trio. Alcanzou gran éxito a principios dos anos oitenta con varios singles nas listas de venta británicas. Os álbumes Overkill, Bomber, Ace of Spades, e particularmente No Sleep 'til Hammersmith, cimentaron a reputación de Motörhead como unha das bandas máis destacadas da escena heavy metal británica. Este concerto serviralles para presentar o seu novo álbum “The Wörld Is Yours”.

Molotov e Angelus Apatrida no Derrame Rock

2011-03-06T23:56:00.000+01:00

Confirmamos a presenza no Derrame Rock XVI de Molotov, Angelus Apatrida, Censurados e Aphonnic. Aínda quedan por confirmarse 26 grupos, 11 deles sairán dos concursos.

Molotov
Desde Cidade de Mexico a Ourense chega a banda Molotov, todos recordamos O seu álbum de debut 'Onde xogarán as nenas?', que tivo repercusión tanto en países hispanos como anglosaxóns. As súas letras inclúen unha mestura de política e sexo, feito que lles fixo ser case literalmente expulsados de México e estivesen un tempo en España. .

Angelus Apatrida
Desde Albacete Angelus Apatrida, convertéronse en poucos anos nun dos máximos expoñentes da escena Thrash Metalespañola, asemellándose claramente ao movemento thrasher que naceu na Bay Area de San Francisco nos anos 80. O seu novo disco -Clockwork- será unhas das prioridades de Century Media en todo o mundo, pero ademais, o seu lanzamento virá acompañado dunha extensa xira continental da que se anunciarán detalles en breve. ¡Estade atentos!. .

Censurados
Censurados chegan ao Derrame rock desde Madrid con varios recoñecementos ás súas costas: - Grupo revelación 2007 RockCultura (www.elpais.com) - Mellor disco de rock 2007 (revista LHMagazin) - Grupo revelación 2007 (www.marearock.com) - 2º grupo revelación 2007 (www.manerasdevivir.com) - 10ª mellor canción (www.manerasdevivir.com). .

Aphonnic
Por último, dende Galicia llegán Aphonnic preparados para dar o salto, sorprender e renovar.

Cambio de tarifa nos abonos
A segunda oferta de abonos a 47 euros, xa están á venda. Pillándoa antes do 23 de marzo podes aforrarte unha boa cantidade de diñeiro.

Voltaica, rock & roll e punk dende Val Miñor

2011-03-06T12:12:00.000+01:00

Reproducimos a nota que nos envían dende Saraiba Produccións sobre esta xoven banda:

Voltaica é unha banda do Val Miñor que nace das “cinzas” doutros proxectos musicais da zona. Están presentando o seu primeiro traballo, unha demo que vale como mostra e adianto do que Voltaica está ofrecendo e ten previsto ofrecer en forma de álbum discográfico e onde podemos atoparnos temas como “F.I.L.E” ou “X”. As súas influencias son grupos consagrados do rock&roll e do punk, como Led Zepplin, Pink Floyd, The Clash ou The Beatles dos cales a banda adquiriu toques de cada uno pero co seu propio estilo… Son duro, compacto e fresco que mesturado con melodías vocais e sen deixar atrás os sons máis contemporáneos, pega de forma directa e persoal. A súa posta en escena poderosa emociona e proxecta altas dosis de enerxía sen deixar indiferente a ningúen… Pavi (baixo), Sergio (voz), Jose (guitarra), Alex (Batería) e Iván (teclado) conforman esta banda galega, que pese a súa corta vida na escena musical xa telonearon a grupos como Nothink ou quedado semifinalista do San Miguel Unique’s.

-BANDA: VOLTAICA
DÍA: 11 Marzo 2011
HORA: 22:00 h
LUGAR: La Fábrica de Chocolate (Vigo)
PREZO: 4 €
-BANDA: VOLTAICA +KURTINAITIS
DÍA: 18 Marzo 2011
HORA: 23:30 h
LUGAR: Sala Moon (Santiago de Compostela)
PREZO: 4 €
-BANDA : VOLTAICA
DÍA: 19 de Marzo 2011 HORA: 23:00 h LUGAR: Sala Badulake (Ordes)

Filtración dunha demo do novo de Esquíos, xa non podes confiar en ninguén...

2011-03-05T16:27:00.000+01:00

The Meanies - The meanie of life

2011-03-05T10:42:00.000+01:00

Aquí temos o último lanzamento dunha das miñas bandas hardcore favoritas, os australiáns, The Meanies. O disco está editado en formato LP por Munster Records e é unha reedición dun recopilatorio de temas pertencentes a singles e gravacións varias da banda, que só foi editado en Cd en Australia a mediados dos 90. The Meanies para que non os coñeza son coma uns ramones postos de esteroides : máis velocidade, máis distorsión pero o mesmo sentido melódico. Fai pouco que se pasaron pola península despois dunha chea de anos sen vir(lamentablemente non poiden velos) e parece ser que seguen conservando parte da súa intensidade primixenia en directo. Aquí atoparedes vintecinco temas con moita forza e velocidade, bastante alonxados das súas derradeiras gravacións de fai xa case dez anos que levaban unha onda máis pop(pero igualmente moi recomendables). Punk-rock a e hardcore a gorxa!! Temazos coma “Darkside of my mind”, anque podería listalos todos, por que todos raian a gran altura. Vinilo de 15o gramos con carpeta despregrable e a bó prezo. Faite un favor e deixa que os Meanies entren na túa vida!!

P.D.: IM-PRES-CIN-DI-BLE a escoita do seu disco "10% weird", coma pouco.

Máis info: http://www.themeanies.net/ http://www.myspace.com/therealmeanies

Xa podes descargar de balde o novo traballo de Marxe Eskerda

2011-03-04T10:35:00.000+01:00

O grupo punk-rock de Redondela, Marxe Eskerda, pon a disposición de calquera que queira escoitalos o seu novo traballo, o segundo, titulado homonimamente (tamén podedes descargar a súa primeira gravación). No seu myspace tendes os ligazóns de descarga.

Once temas de furioso punk-rock e unha acústica "No conteis conmigo", cantados en galego e castelán. O disco tamén está editado en formato físico(Cd) e se queres facerte cunha copia contacta con marxeeskerda@gmail.com ou coa distribuidora galega Galizamúsica. O prezo do disco é de 5€.

O vindeiro sábado 19 de marzo estarán descargando na Fábrica de Chocolate (Vigo) xunto con Habeas Corpus.

Máis info: http://www.myspace.com/marxeeskerda

Batusi, instro punk soul dende A Coruña

2011-03-02T21:17:00.000+01:00

O noso amigo Bicao presentanos a esta banda de A Coruña, Batusi. Cando falamos de música instrumental seguro que tendes na cabeza a The Shadows, The Ventures, Dick Dale ou o semideus Link Wray, pero está banda de A Coruña fai algo diferente e máis heteroxéneo. Guitarras que as veces soan country ou máis rockeiras, aires 50's, órgano, sección de vento, soul, aires tropicais....toda unha mestura de sabores o servicio dunha música ideal tanto para desfrutar dun coktail relaxadamente coma para mover un pouco o esqueleto. A banda está formada por membros de bandas coma Ultracuerpos, Meu ou Rockers go to hell. Dinse influenzados pola mítica formación de música soul instrumental Booker T. & the MG's e segundo nos informa Bicao agora mesmo están mergullados no proceso de gravación de novas músicas. Namentres desfrutade dos temas que podedes escoitar no seu myspace.

Máis info:
http://www.myspace.com/batusiband

Aquí os tendes en directo marcándose unha versión de Charlie Mingus:

Entrevistamos Os Ulträqäns

2011-03-01T17:58:00.000+01:00

Na Galiza sen ánimo de ofender a ninguén, cando falamos de orixinalidade na música, case a collóns temos que falar desta banda de vellos foraxidos curtidos en centos de batallas(non so musicais, canto mal fixo o alcol nesta xuventude) en diferentes bandas; bandas que non vou nomear, e se non sabedes cales son, buscade un pouco, preocuparvos de saber que non o vou facer eu todo. Co galo da gravación do seu novo traballo, puxenme en contacto con eles por medio do correo electrónico, non por que tivera medo de atoparme con eles en persoa, senón por que coma dí miña avoa: "nunca se sabe". Bueno, deixome de lerias e quedades co críptico mensaxe que agachan as verbas(e a música) dos Ulträqäns, deixovos cos máis qäns entre os máis qäns, cunha banda chea de talento instrumental e que conta co baixista con máis técnica e menos pelo da Galiza, quedades cos pais do psicofolq!!

P.- En primeiro lugar e para quen non vos coñeza quen formades Ultraqäns? Contade un pouco a vosa historia e miragres.

Ulträqäns ante todo somos un grupo hospitalario. Quero dicer. Feito nun hospital. Os ligamentos anteriores cruzados do xeonllo dereito do Antón teñen a culpa de todo. Foron esnaquizados diante do palco da orquestra “Costa Oeste” nas festas das San Lucas de Mondoñedo. Despois da operación e na pertinente baixa laboral, decidiu mercar un contrabaixo eléctrico fabricado na China comunista. Despois atopou a Aarón, que tocaba a frauta cunha man reconstruida despois de ficar tronzada en mil anacos nun accidente de tránsito precisamente na porta do mesmo hospital. E como moito non tiñan que facer, gastaron o tempo en chamar aos colegas e montar a banda.

Penso que deberiamos estar patrocinados por unha ortopédia ou algo así.

P.- Cal é a intención ó montar a banda? Que queredes transmitir coa vosa música?

A intención é ben clara, practicar sesións de rehabilitación, terápia ocupacional, desenvolvimento das articulacións, sincronización de movimentos, etc.

Coa nosa música só queremos transmitir unha mensaxe paz, amor e esperanza para os tolleitos.

P.- Hai xente que vai de duro, outros van de jebis, e vos ides de ser “moi qäns”, por que sodes tan “qans”? Tendes moi bó olfato, mordedes moito, tendes malas pulgas ou é máis ben no sentido peiorativo do termo? Por que ese nome?

O can é evidentemente un animal superior. Lambe as feridas e cúra-as. Que lle pregunten a San Roque. Ademais, é quen de levar un pequeno barrilete pendurado do pescozo repleto de brandi, licor café e menciñas diversas. Ademais, cando estamos maliños (non sei porque) levamos un colar de plástico ao redor do pescozo en forma de funil, supoño que para que non nos manquemos ou algo así.

Polo demais, podes andar a catro patas en pelotas, defecar e fornicar na rua con total naturalidade diante das forzas de orde pública.

P.- Simplificando moito e rendindonos as etiquetas, que vos considerades, uns punkis tocando folk, ou uns folkis tocando punk?

Eu penso que a contestación á pregunta é.... mmm.... mmmm ......mmmmm.... WOUF!! WOUF!!!

Hai algo mais punki que unha foliada gaiteira brava a altas horas despois de 7 garrafas de LK?

P.-Que novidades poderemos escoitar no voso novo traballo? Que nos podedes contar del? Quen o vai editar?

A verdade é que somos un grupo en constante terápia metamórfica. O que escomenzou sendo unha história para tocar nos festivais veraniegos do ano 2008, cunhas versións do folclore tradicional balcánico e “celta” aceleradas e con arranxos moi simples, fumos de vagar pero sen pausar, evoluindo. Primeiro escomenzamos con temas cantados. A día de hoxe case a metade do repertório é cantado. Despois fichamos a Tomás co acordeón, e ese reforzo propulsounos logaritmicamente cara o planeta onde fabrican a caña de herbas e o paroxismo.

Tras 3 anos de tocar nun sitio e noutro, chegamos ao noso primeiro disco “Ulträqäns” (con diérese!!), no que recollemos as nosas paranoias e as nosas teimas. Por certo, penso que chegamos a un son que é inclasificável, unha espécie de folk-punk-progresivo, un chisco herdeiro do que faciamos hai 10 anos cos xa vellos Papaqueixos.

Por certo, editamos o disco nós mesmos. Neste país e neste tempos só nos queda o “fai-no ti mesmo”!!. Todo en Creative Commons e Copyleft, por suposto. E con 0 euros (que no troco son 0 pesetas, 0 escudos e 0 sextércios) de subvención.

Recomendo á grande masa a sua compra compulsiva!!

P.- Por que música instrumental, por pureza musical, preguiza a hora de facer as letras ou por que sodes conscientes de que cantades rematadamente mal?(tamén pode ser por outro motivo)

Ha, ha!! Cantamos que te cagas (literalmente). En princípio decidimos facer música instrumental porque éramos uns fodidos talibáns. A música instrumental hai que reivindicala: Mozart facia música intrumental, o gaiteiro de Soutelo facia música intrumental, Ennio Morriconne facia música intrumental, os grandes Pekenikes tamén... Agora seguimos sendo talibáns pero disimulámolo un chisco...

P.- Estades influenzados nalgunha medida polo rock progresivo e de ser así decideme alguns nomes desas bandas ou músicos?

Non só progresivo. As influéncias claras da música dos Ulträqäns seguen esta receita.

Cóllase unha pota exprés, e nela, introducimos a Wheater Report, Fuxan os Ventos, Yes, Kortatu, Bela Bartok, Jeff Beck, Os Diplomáticos de Monte Alto, George Gershwin, La Polla Records, IronMaiden, Cañita Brava (de feito nós temos a honra de ser tamén a sua banda!), Outeiro (un grupo de jazz rock galego dos 80), algo de música de Botswana, Víctor Jara, The Police, Gwendal, uns cantos kalashnikovs, tapa de zorza e de raxo, Leño, Os Rastreros de Chantada, Listz, The Pogues, Pegasus e por suposto Xil Ríos. E todo esto que digo non é de coña.

Por certo, moi importante, para abrir a pota exprés hai que poñer unha válvula e esperar que purgue o vapor a presión (coñezo casos moi curiosos que precisamente remataron en, como non, hospitais...). Pois no noso caso, non. O golpe de presión ten que facer tremer as perniñas de ques deguste semellante prato!

P.- E do jazz que me dicides, escoitase jazz na vosa música, sobre todo nas liñas de Antón, quenes son os vosos referentes nese estilo?

Jaco Pastorius, Paco Jazztorius, e tamén algo de Plastorius.

P.- Creatividade ou técnica musical?? Que pensades que é máis importante??(fora de que o ideal sexa unha mistura das dúas)

O ideal é ter salú e non levar un gholpe! E por suposto, é imprescindível carecer en todo momento de calquera escrúpulo musical!! A día de hoxe está case todo inventado, se non hai atrevemento en argallar unha nova linguaxe musical (toma pedantería!), acabas por facer os mesmos esquemas estandarizados e repetitivos unha e outra vez, unha e outra vez, unha e outra vez...

P.-Como gravades, todos xuntos, por partes e por que o facedes así?

Gravamos como mande o noso sheriff-técnico de son-produto-pastor da xauria que somos. En realidade, chegamos ao estudo con moita ansia... e para ordear todo eso está o xerador de critério Tomás Axeitos. Ben deitamos del!!

P.- Onde gravades o disco e por que? Por que Arturo Vaquero para masterizalo?

Gravamos co noso técnico e nembargantes amigo Tomás Axeitos (Compañía do Ruído, Bonovo, Galegoz, The Homens...) nos estudios “Amil” na Coruña, que é tamén o noso local de ensaio e laboratório harmónico. Masterizamos nos estudios “Abrigueiro” de Friol co grande Arturo Vaquero porque precisamente el é un máster.

Recomendamos a todo músico na Galiza que traballe con calquera destes dous, e non só terá bós resultados, senón que tamén aprenderá moito de música e de producción sonora.

Por certo, para ser un bó profisional non só hai que saber manexar máquinas, cables, micros, potenciómetros... tamén hai que saber tratar á xente e sacar o mellor de cada persoa que se pon no trance de gravar. E estes dous saben moito deso. Farto estou de técnicos arrogantes que fracasan no trato persoal coa xente.

P.- Cal é o voso soporte físico musical preferido? Que pensades da “volta do vinilo”?

O noso soporte musical preferido é o que nos soporte... non! En serio, o noso soporte musical preferido é aquel que tamén serva de comida, por exemplo, un bocata de xamón ou de filetes empanados... Non! En serio... que volta o vinilo???

P.- Considerades que se pode ser unha banda política sen letras? Sodes unha banda política?

Letras temos moitas, temos a U, a Q, a T... polo demais, só podemos dicer que a afirmación central aristotélica encol da política é que o ser humano é un animal político por natureza, esto non significa que o home seguindo a natureza se asocie e viva en comunidade xa que tamén existen moitos animais sociais, significa que organiza a “polis” politicamente, dicta quen exerce o poder e como se exerce. O ser humano se non vive na polis está incompleto, tende a formar unha sociedade politicamente organizada.

Pero nós somos cans, e na Galiza xa sabemos que hai tres tipos de cans, o “can palleiro”, o “cancodrilo” e o “canselleiro”, penso que nós somos dos primeiros, WOUF!

P.- Como vedes a actual escea(ou coma lle queirades chamar) de grupos cantando en galego? Credes que a xente nova percebe e segue a este torrente de creatividade que diria Xurxo Souto?

Moi boa, mellor ca nunca. Non imos citar a ninguén en especial, xa que fariamos unha lista de camaradas e amigos enorme, así que recomendamos que visitedes www.komunikando.net e que lle botedes un ollo!!

Efectivamente, Xurxo fixo un traballo impresionante na sua época do “Aberto por Reformas”, continuado por Vituco Neira na Radio Galega Música. Ese programam abriu as portas da música galega e abriu as orellas da xente ao torrente criativo galego. Lamentávelmente dende o 2009 ese programa a pasaron da emisora principal a unha secundária, ve-se que a alguén non lle interesa en absoluto que todo esto se coñeza...

P.- Esta para Antón, que queda daquel rapaz(que eu coñecín jaja) con pelo que estudiaba en Lugo e tocaba nos Papaqueixos? E para todos, que tendes aprendido, temas técnicos a parte, tras todos estes anos tocando(nas vosas diferentes bandas) sobre a música?

De Antón queda todo menos pelo!! Aprendimos moito: xeografia (de rular por aí!), contabilidade (de estirar os poucos cartos que temos até o infinito), electrotécnia (de pelar e soldar cables!), antropoloxia (de tratar con antropoides).. e sobre todo que a música na Galiza, non sabemos moi ben se dá para viver, pero o que si que dá é para beber!

P.- Dicidime unhas verbas, as menos posibles sobre:

-13^th floor elevators: “Matar hippies nas Cies”

- The Ramones: “Matar punkis nas Cies”

-La Polla Records: Evaristo grande craque!

-John Coltrane: “A Love Supreme” (e asua prima)

-Johnny Cash (dadevos conta que tiña nome de banqueiro): Buff moito country and western 

-Alberto Nuñez Feijoo: Buff pouco country pero moito western 

-Obama: Ese é o prémio nóbel da Paz? Por certo, paz en inglés pronuncia-se “pis”

-The Beatles: Paul un pigho. Ringo mola o corte de pelo. George un fumao. John “Matar hippies nas Cies”

-Zënzar: Grandes, enormes, uns clásicos obrigados. Ademais tamén teñen diérese no nome!!

-Kozmic Muffin: Magdalena Cósmica! Moi bós músicos por certo.

P.- Utilizades estupefacientes para estimular a vosa creatividades ou xa a tendes ben “estimulada” de fábrica?

Si, claro, ti non???

P.- Veña “vacas a rúa”..digo..dicide o que queirades...

O LEITE CONTINUA!!!

MUUUUUitos bicos a todo o mundo e gastade os cartos en mercar música galega, hoygan!!

Máis info en : http://www.myspace.com/ultraqans http://nsaio.org/ultraqans

Vómito - En la zona zero

2011-03-01T17:11:00.000+01:00

Volven os míticos Vómito co seu primeiro traballo longo dende a súa volta os escenarios do ano 2009. Para quen non os coñeza, foron un dos grupos básicos do estoupido punk(tamén chamado Rock radikal vasco, aunque esta foi unha etiqueta mediática da que casi todalas bandas implicadas renegan) acontecido en Euskadi a comezos dos 80. O caldo de cultivo de todo isto en Euskadi foi similar o acontecido en Londres. Quizais en Euskadi moito máis duro, pois o paro e a alienación, sumabase a represión policíal extrema daquela época, porén a música punk foi un instrumento co que os xóvenes vascos podían expresar o seu desacordo coa situación e o seu desacougo existencial. Con isto non esquezo a primordial escea punk neoiorquina(The Ramones, Dictators...), pero o referente en Euskadi era máis ben a escea inglesa, con esa querencia polas letras reivindicativas e cun marcado carácter social. Podese dicir de feito, que a escea punk de Euskadi foi unha das máis importantes de Europa(e posiblemente do mundo), La Polla, Eskorbuto, Kortatu, R.I.P, Cicatriz....son coñecidos all around the world. Para a maioría destas bandas a súa música e actitude non era unha simple cuestión estética e "de moda", feita por xente nova a que lles sobraban os cartos, coma algunhas outras bandas estatais saídas dunha moi sobrevalorada escea. Vómito editaron catro traballos discográficos ata a desgraciada morte do seu cantante Víctor. Hai que salientar a súa participación no recopilatorio de Discos Suicidas, "Skalherria punk", editado antes co seu primeiro disco e contendo o seu clásico "Fuerzas de seguridad". A música de Vómito foi evolucionando dende o hc-punk do seu primeiro disco("Vómito") a un punk máis siniestro e traballado no segundo("A un paso de la locura") e con letras menos sociais e máis baseadas no terror, nos cómics(o seu incrible "mirando al abismo" está inspirado no comic "The watcher") , nalgún macabro suceso("Mama le ha cortado la cabeza a papá") ou nun relato de H.P. Lovecraft("En las montañas de la locura", de feito o disco esta adicado a él). Despois sacaron un directo imprescindible, "El ejercicio del crimen", dandolle un repaso a súa discografía e contendo catro temas novos que figurarían no seu ultimo lanzamento antes da morte de Víctor, "La circulación en el laberinto". Neste ultimo traballo, editado en 1995, seguen un pouco esa liña siniestra visceral pero endurecendo o seu son(máis rockeiro e potente). Despois da morte de Víctor o grupo durou pouco máis ata o ano 2009. Hai que dicir que a base de Vómito eran Claus Groten (baixista) e Víctor(voz). Os demais membros foron cambiando e nesta nova encarnación ademais de Claus encargandose do baixo e as voces, figuran antigos compoñentes da banda. A voz de Víctor, esa profundidade e agresividade é irrepetible, pero hai que dicir que a de Claus sen igualala, soa moi ben, agresiva e siniestra. Este novo traballo, precedido polo lanzamento dun E.P. ("Regreso a la escena del crimen") no 2009, conta con doce temas máis unha intro que seguen un pouco a senda do seu último traballo. Temas oscuros tanto musical coma letrísticamente, con guitarras moi traballadas e que soan moi potentes e contundentes. Temazos coma "Regreso a la escena del crimen" ou "Sigo vivo", outros recuperando a velocidade da súa primeira época pero máis rockeiros coma "Yo soy el virus". A voz de Claus coma dixen, cumple moi ben e a min persoalmente encantame. O disco está editado por Potencial Hardcore(distribue Munster Records) en CD e LP, e é moi recomendable . Máis abaixo tendes o videoclip dun tema do disco e a versión en formato acústico de "Sigo vivo".

Jorge R.

Máis info:http://www.myspace.com/vomitosocialsite

Os Fervellasverzas

2011-02-28T21:34:00.000+01:00

Hoxe presentamos para quen non os coñeza a unha banda rockeira de Pontevedra cun curioso nome, Os Fervellasverzas. Comezaron facendo punk-rock e algo diso aínda teñen(ese Dígame taxista), pero básicamente polo escoitado son unha banda de rock duro(boogie) variado, cun chisco de southern-rock, algún deixe funk e incluso atrevense co bluegrass(nese tema ata recordan a The Cramps). Unha banda moi versátil pero con personalidade, non soando deslabazados ou dispersos para nada. Teñen tocado por Galiza adiante e teloneado a bandas coma Heredeiros ou Celtas Cortos. O ano pasado gravaron o seu 2º disco, que leva por título "Instinto animal", e agora dín estar buscando discográfica para editalo. No seu myspace podedes escoitar varios temas de ese novo disco, e teño que dicir que soan moi ben, con moita forza, rockeiros e pegadizos, nalgún tema lembranme os Siniestro Total máis rockeiros(con Julián Hernández a voz). Todo un descubrimento para os máis rockeiros, pedazo de banda!

Máis info: http://www.myspace.com/osfervellasverzasrock

"Hablaban con frases hechas", o novo de Doctor Explosión

2011-02-28T13:33:00.000+01:00

O vindeiro 15 de marzo é a data escollida para poñer a venda o novo traballo de Doctor explosión, "Hablaban con frases hechas". Foi gravado , coma o seu anterior traballo, nos estudos Circo Perrotti(propiedade de Jorge Explosion) con Jorge como productor. Contén dez temas propios(todos en castelán) e un par de versións, esta vez os grupos a versionear son New Order e Los Brincos. Sairá en formato Cd e Lp e será distribuido por Munster Records. Comentar que os estudos Circo Perrotti son un dos poucos que traballa en formato totalmente analóxico e conseguen un son caralludo, moi superior para mín o dixital, guste ou non guste isto(o rango dinámico é perfecto, lonxe do lixo hipercomprimido tan en boga, a ver se nos decatamos que volumen non é igual a bó son...hai moita ignorancia neste tema).

Abaixo tendes o videoclip do tema escollido coma primeiro single, "¿Quién quiere lo que tuvo ayer?".

Máis info en http://www.doctorexplosion.es/

'La Fuga' presenta o seu último traballo na Sala Capitol

2011-02-27T18:11:00.000+01:00

Despois da separación de Rulo con La Fuga, o primeiro deles fundou Rulo y la Contrabanda xunto a Fito, quenes tocaron o novembro pasado na pequena Sala Capitol ante un milleiro de siareiros. Pola outra banda, os membros de La Fuga decidiron seguir co proxecto e encontraron un novo cantante, Pedro Fernández (ex Mr. Fylyn). Así, varios meses despois deste concerto de Rulo, agora o turno é de La Fuga, quen o vindeiro 2 de abril tocará na sala Capitol de Santiago de Compostela. O grupo cántabro presentarase ante o público galego co seu último traballo, "Raíces". O concerto, en principio, é o único que ofrecerán os cántabros na nosa terra.

M-Clan presentarán 'Para no ver el final' en A Coruña e Vigo

2011-02-27T18:01:00.000+01:00

A banda murciana M-Clan ofrecerá o próximo 12 de marzo, no Teatro Colón, un concerto no que repasará o que é o seu último traballo: "Para no ver el final", producido polo exguitarrista Carlos Raya, actualmente en Fito & Fitipaldis. As entradas xa están a venda a través da taquilla de Novacaixagalicia, cun coste de 23 e 26 euros. A actuación dará comezo as 20:30 e, ao longo do recital, aproveitarán para repasar os temas máis populares da súa discografía, como 'Antihéroe', 'Llamando a la tierra' ou a versión que fixeron de Miguel Riós, 'Santa Lucía'.

Por outra banda, un día despois os vigueses poderán tamén estar no concerto que a banda murciana ofrecerá no Teatro Novacaixagalicia o domingo 13 de marzo, tamén ás 20:30.

O vindeiro mércores finaliza a oferta de abonos a 40 euros

2011-02-27T17:47:00.000+01:00

O vindeiro mércores 23 de febreiro é a túa última oportunidade para conseguir os abonos para o o Derrame rock 16 por só 40 euros 'o prezo máis barato posible'. A partir do próximo xoves 24 de febreiro as entradas pasarán a custar 47 euros máis gastos de distribución. Así que xa sabes se tes pensado ir ao festival, ata se tes pensado ir un só día, compra a túa entrada antes de finalizar a oferta, as entradas de día ( venres ou sábado) terán un prezo similar a esta oferta.

Derrame rock: Ultima semana para inscribirse ao concurso de grupos

2011-02-27T17:45:00.000+01:00

O vindeiro luns ás 20:00 h. horas, é a data límite para inscribir ao teu grupo no concurso do Derrame rock 16, na pagina web do festival tes as instrucións a seguir. A partir do martes 1 de marzo ás 12:00h. comezará o proceso de votación, a través do concurso, 6 bandas Ourensás e 2 estatais estarán no Derrame rock 2011. A data de hoxe están inscritas preto de 300 bandas. Recordamos por outra banda, que mañá miercoles é o último día para conseguir o abono a 40 euros, a partir do xoves pasarán a custar 47 euros gastos de distribución.

Entrevista con Novedades Carminha

2011-02-25T20:56:00.000+01:00

Co galo do próximo lanzamento do seu segundo disco, que ten o clarificador título de "Jodete e baila" e que saíra o vindeiro 13 de abril, enviasmoslle un cuestionario a Novedades Carminha que reproducimos tal cal eles nolo devolveron. O disco foi gravado nos estudos Tigruss(Gandía) e segundo eles, sen esquecer a súa forza punk primixenia, aposta por un son máis garaxeiro e bailón. Dinse influenciados neste novo album polo estandarte do garaxe-rock americano máis low-fi, The Black Lips(moi recomendable o seu terceiro album "Let it bloom", tocaran pronto na GZ) e por bandas coma Ty Segall, Jay Reatard, Harlem, Vivian Girls ou Thomas Function. Se eres fan de Judas Priest(eu sin ser fanático deles, penso que cantas bandas pagarían por ter un 25% dos temazos que eles teñen), non sigas lendo, volve a loita oitenteira heavy's vs. punks da mán de Novedades Carminha. Se andas a procura de xente políticamente correcta, segue camiñando. Se buscas xente que trabucada ou non, non teña pelos na língua, senta e ponte cómodo.

P.- Estades a gravar un novo disco, que se pode esperar de vos neste novo traballo e que podedes adiantar do feito ata o de agora en canto a dirección musical, temática das letras, son..etc?

N.C. Que coño vas esperar de nós, pailán? A dirección musical é para as bandas municipais e as orquestras, polo tanto simplemente facemos coma sempre: un, dous, tres e arriba. As letras son do alfabeto latino

P.- Cales son as vosas principais influenzas musicais e cales(aínda que poidan ser as mesmas) foron as que vos levaron a botarvos a perder facendoos perigosos delincuentes musicais?

N.C. As infuencias son múltiples e nin están encadradas nun estilo nin nunha forma de ver a música. Últimamente estamos flipando coa nova onda de garaxe americano (Black Lips, Jacuzzi Boys, Jay Reatard, Best Coast, etc), aínda que cada un de nós escoitamos moitísimos grupos de moitos estilos. O noso brackground musical e moi diferente: desde a Velvet a The Drums pasando por Siniestro total e a orquestra Los Satélites. Cada grupo que nos mola ten cousas que despois reciclamos de algún xeito. Tamén practicamos a reciclaxe real facendo croquetas todos os mércores.

P.- Cal é o voso soporte musical preferido (vinilo, cassette, cd..) e por qué? Como vedes o actual auxe do vinilo?

N.C. O soporte da un pouco igual. O carallo é escoitar música e non mollar a braga por que esta sexa americana ou canadiense. Aquí tamén se fan cousas boas. Qué estea ou deixe de estar de moda o vinilo a nós súdanola un pouco, aínda que sexamos coleccionistas cada un na nosa casa.

P.- Volvendo a gravación, que tipo de son buscades cando gravades? Que pensades da tendencia da música mainstream (e tamén de moita da outra) a facer esas gravacions supercomprimidas e megaperfectas que teñen coma resultado que todalas bandas soen semellantes e que se perda a dinámica musical case por completo? Cal sería para vos un bó exemplo de disco que sone “que te cagas”?

N.C. Para o noso novo disco, “Jódete y Baila” (Lixo Urbano, 2011), que sairá o próximo 13 de abril, buscamos e conseguimos un son máis natural. Somos un grupo de directo e de local de ensaios, polo que nos mola que as cousas soen reais. Sin ser militantes da chatarra, o son a medio camino entre lo-fi e o hi-fi é o que nos mola. Moitas bandas buscan a perfección en canto a son e o único que consiguen é un son pretencioso, pedante e hortera, que en ningún caso é o seu son persoal. Somos unha banda de garaxe-punk e así queremos soar, a garaxe e a punk, o que non quere dicir que gravemos con mal material nin en malos estudos. As superproduccións no rock and roll son una pailanada. Un disco que soa que te cagas é o último de The Strange Boys ou o Minor Love de Adam Green.

P.- Gravacions por pistas ou por separado, que preferides e por qué?

N.C. Gravamos en directo e todos xuntos, como se gravou o rock and roll toda a puta vida. A intensidade e a frescura de cando estamos tocando todos xuntos é moi diferente a facelo por pistas, que so as utilizamos para vir borrachos das verbenas.

P.- Coido que sodes todos periodistas, postos a escoller que prefeririades unha longa e satisfactoria carreira musical(vivindo da música vaia), ou unha longa e satisfactoria carreira periodística?

Carlos: A min o que me mola é a música. Temos a sorte de que son dous terreos que están moi preto, e nos permiten estar en permanente contacto coa música dende o xornalismo e co xornalismo dende a música. Eso si, mola máis ser punk que oficinista.

Jarri: A min o que me asusta do de vivir da música é acabar sendo un xornaleiro do rock: depender de facer tantos concertos, discos ou o que sexa ao ano para sobrevivir. De todos os xeitos, polo momento non nos temos que preocupar por iso...

Xavi: Non o tenho claro. Nos dous mundos corres perigo de convertirte nun autentico coñazo. “Matame camión no quiero ser viejo”.

P.- Como compoñedes entre todos ou hai alguén que chega cos temas casi niquelados , facedes jams ou brainstorming? Dádelles importancia as letras , tendes algunha mensaxe que transmitir a esta xuventude descarriada e malfalada coa que tendes que convivir?

N.C. Temos un modus operandi algo similar, xa que estamos europeizados e ensaiamos por obxetivos. Normalmente todos imos reclutando ideas tanto de composición como de son e estilo e poñémolas en común no momento que teñamos por obxetivo gravar un disco ou facer concertos. As letras saen nos bares, coa única pretensión de transmitir diversión e non sermonear a ninguén.

P.- Que considerades máis importante a hora de facer música, a técnica musical e o virtuosismo ou a imaxinación e inspiración para facer boas cancións?

NC : A ti que che parece? O máis importante é saber copiar. Para nós a técnica sempre foi suficiente para expresar o que queríamos. Tamén é certo que o día da fundación do grupo, despois de reventar na proa a botella de champán,deixamos de lado a cuestión de técnica musical e nos dedicamos a tocar cos collóns. Para compoñer boas cancións pop hai que ter escoitado moitas boas cancións pop e sabelas conxugar con outras cousas que che inspiran, coma o porno, os xogos de azar e o futbolín.

P.- Decídeme en poucas palabras que pensades destas bandas ou artistas:

-Ramones: C e J: MOLAN. X: Marky Ramone PESADO.

-La Polla Records: Carlos: UNHA MERDA; Jarri: Os primeiros discos “Salve” e “Revolución” son incribles, os seguintes non os aturo tan ben; Xavi: MOLAN

-Hombres G: Non nos atraen nada de nada.

-Parálisis permanente: MOLAN Moito.

-Johnny Cash: MOLA, pero é un pouco como a compota navideña. Empalaga por repetición.

-Ted Nugent: UNHA MERDA

-Judas priest: Unha panda de pajilleros co pelo graxento que dan puto asco fisicamente e ganas de vomitar cando escoito a súa música.

-O Leo i Arremecaghoná: MOLA. É único

-Metralletas lecheras: MOLAN, pero tamén se fan moitas pallas, coma Judas Priest.

P.- Coma se chamaría unha hipotética canción vosa adicada o actual lider do PP (Mariano Rajoy)?

Nunca se nos ocurriría facer unha canción cunha temática tan aburrida.

P.- Que pensades das bandas que teñen letras políticas e reivindicativas, gustanvos?

Carlos: Non. Parécenme un pesadelo auténtico. O pensamiento político ten o seu lugar, e é necesario adquirir una conciencia política profunda, que se consigue informándose. Simplemente creo que os grupos que reivindican de xeito tan pouco sutil suplen as súas carencias creativas do mesmo xeito que o fan os partidos políticos aos que critican, dirixindo un discurso determinado a un público determinado que quere escoitalo, polo tanto iso supón anular o leit motiv do punk que é a provocación e a orixinalidade. Precisamente o punk nunca se identificou cunha ideoloxía, senón que funcionou como arma contra a alienación política e social.

Jarri: Todo é política. Nas nosas letras tamén hai política, o que pasa é que non somos ningún partido. Suscribo o anterior.

Xavi: son da opinión de que os músicos non son os mellores lanzando ideais políticos en forma de eslogan ou estribillo. A música termina por converter, e sobretodo nestes días, todo nunha marca, nunha mesaxe barata, sinxela e carente dunha ideoloxía real . A política non pode ser tendencia

P.- Eu penso que a movida madrileña en xeral está moi sobrevalorada(TdK por exemplo son da época e son a ostia, pero eu non os metería aí falo de Glutamato ye-ye, Pegamoides, Kaka de luxe, Elegantes, ..) que pensades vos? E do chamado Rock Radikal Vasco? Gustavos algunha banda deste ultimo movemento(CIcatriz, RIP, La Polla, Eskorbuto, Parabellum, Vomito, Kortatu...)? E xa postos da movida viguesa dos 80 que pensades?

C: A min os Pegamoides parécenme un grupazo de punk, igual que Kaka Deluxe, Derribos Arias ou moitos outros. Como en todas as épocas había grupos bos e grupos malos. Eles foron os primeiros en importar ideas que estaban florecendo en Inglaterra e EEUU e acoplalos ao noso xeito de vivir e de contar as cousas, por iso merecen un respeto. Paréceme que están sobrevaloradas cousas en concreto que se meteron no mesmo saco, e detesto que os peluqueiros, os travestis e as putas foran considerados artistas por ser diferentes.

O rock radikal Vasco non me interesa demasiado, quizáis porque empato menos coa súa música e a súa tematica, que deriva máis do hardcore punk, anque Eskorbuto é un grupo que me gusta moito. Na movida de Vigo pois igual, hai cousas que me gustan e outras que non.

De todos os xeitos, supoño que estas foron épocas onde se crearon ambientes moi especiais e iso é sempre enriquecedor para os que teñen a oportunidade de vivilo e para os trapicheiros de farlopa.

X: De seres un rocker estarías resentido por ser excluido da movida. En tódolos coles hay pringados, chapones, macarras, cachondas... E sempre hay algún que lembra as cousas diferentes de como foron. A min as discusiones do tipo “Quen molaba mais?” xa me aburren un pouco. En definitiva: o que importa son os discos que tés na casa e se ninguén os conhece podes pensar que molan moito máis.

P.- Credes que hai ou pode haber unha explosión de grupos galegos que poidan sacar un pouco a cabeza agora mesmo ou a curto prazo(Vos, Le Cul..etc)? Estades o tanto do que vai saindo na Galiza?

NC: Si, estamos moi atentos a todos os grupos que saen de Galiza. Realmente hai un nivel increíble. Hai grupos galegos dos que se fala moito fora, un exemplo é TAB, que arrasan onde van e moitos outros que teñen moi boa acollida como Telephones Rouges ou Indómitos. Nós agora teremos unha xira de presentación do disco de 20 concertos polo estado e esperamos ser ben acollidos, porque senón van chover hostias.

P.- Agora unha pregunta típica e tópica, como son os concertos de Novedades Carminha? Preferides dar un concerto musicalmente perfecto ou antepoñedes o bó rollo e a festa ó anterior?

C: Nós sempre intentamos estar musicalmente impecables anque toquemos punk, pero iso non é incompatible coa festa e o bo rollo, todo o contrario. Si ofreces un bo espectáculo a festa será mellor. Por iso nos gustan tanto os grupos que fan compatibles as dúas cousas. Follar está sobrevalorado.

J: A min iso do bo rollo non me mola nada nun concerto de rock and roll, se che digo a verdade. Gústame que haxa tensión entre pista e palco. O da festa é imprescindible, tes que pasalo ben, se non a que vas a un concerto?

X: O importante e tocar rápido, non parar, non aburrir. A mala ostia é necesaria. Se tes que parar para pensar, mal. A festa é imprescindible pero antes de tocar somos como angelitos.

P.- Que opinión vos merece a maioría da prensa musical do estado , refírome a que traballa nos grandes medios El Pais, Rolling Stone..?

C: Non recollen todo o que hai, pero si parte. Tanto El País como Rolling Stone fan cousas interesantes, ao igual que Rockdeluxe, Ruta 66 e un montón de fanzines e Ezines independentes . Os grandes medios deberían de abrirse moito máis e fomentar un espíritu crítico e non impoñer bandas á vez impostas polas grandes discográficas. Si atenderan un pouco máis ao underground sería moito máis enriquecedor tanto para as bandas como para o lector.

J: En todas as artes hai que atender aos novos creadores, xa que son os que traen a merda fresca e visceral. Darlle cancha so aos vellos e asentados, que ofrecen material que cheira paréceme infame, como a Cidade da Cultura.

P.- Recomendádeme algun grupo novo ou grupos que vos impactaran? Cal é o derradeiro disco que mercastes?

C: Para min Lüger e Triángulo de amor bizarro son as das mellores bandas da actualidade do estado. Tamén están Juanita y los feos ou Los Claveles. De fora mólanme The Oh Sees, Black Lips e Ty Segall sobre todas as cousas.

O último disco que merquei foi un de Nobunny

J: Todos eses mólanme. Tamén están por aí funcionando a pleno rendemento Caballo Trípode, Nueva Vulcano, Fuckin` Bollocks ou The Homens, que agora fan shows en acústico para a 3ª idade. Ben por eles! O último disco foi dun grupo asturiano de punk: Las Nurses

X: Eu ando a flipar con bandas como Tweak Bird e os Black Keys. Flipei cando escoitei o disco de Girls e os 'ultimos temazos de Junip. Flipei con Strange boys en concerto e Waves me pareceron unha puta merda. O último disco que merquei foi o No Season dos Jacuzzi Boys.

P.- Para rematar, plans futuros e decídeme, se no 2012 chega a fin do mundo que é o que tendes pendiente por facer antes de tan magno acontecimento?

N.C. En abril e maio imos xirar por toda a península para presentar o novo disco: Santiago, Zaragoza, Barcelona, Girona, Freakland, Gijón, Bermeo, Valencia, Alacant, Madrid, Granada, Úbeda, Coruña, Vigo, e se cadra algunha sorpresa de última hora. O disco vaino editar Lixo Urbano e distribuirao Munster Records. Sempre soubemos xuntarnos. No 2012 acabará todo, pero deixaremos un cadáver bonito para que todos poidades mirar para el. Saudarnos sempre!

Máis info: www.myspace.com/novedadescarminha

Novo videoclip de Dakidarría

2011-02-25T20:11:00.000+01:00

Aquí tendes o novo videoclip do tema "Despertar" de Dakidarría, pertencente o seu ultimo disco "Realidades alienantes". O clip está producido por Saraiba Audiovisual e foi gravado en xullo de 2010. Informannos tamén de que a banda está a piques de comezar unha nova xira que os levara por toda a península.

Os próximos concertos da banda serán:

30/04/2011 - Iguana Club (Vigo)
07/05/2011 - Marrucho (Baiona)
24/06/2011 - Derrame Rock (Ourense)

Máis info en: http://www.myspace.com/dakidarria

Zënzar preparando novos temas con vistas a un novo traballo

2011-02-24T03:47:00.000+01:00

Informanos Manolo, batería dos grandisímos Zenzär, que este ano os decanos do rock en galego voltaran a traballar en novos temas “coas mesmas ganas que aló a finales dos 80, pero con máis madurez e serenidade!”. A súa intención é a de publicar un novo disco a comezos do 2012 , o que supón unha moi boa nova para todolos seus siareiros. Compaxinaran esta labor compositiva con actuacións en directo, despois de finalizar a longa xira de presentación do seu fantástico e derradeiro disco ata o momento, “A tribu”. Un disco compacto coma o formigón armado e cheo de temas impresionantes coma esa xoia da música galega contemporánea que é “Caneando ruainas”( e non esaxero un pelo). Contanos que existe a posibilidade, aínda non confirmada, de que o seu novo disco, o sexto da súa carreira, vaia acompañado dun DVD cun concerto gravado na súa casa, en Cerceda , no ano 2009.

Durante o 2010 tocaron tanto en pequenas salas e concertos solidarios coma en festivais coma o Karraskal Rock ou o Arrecabo 2010, compartindo escenario con bandas coma Rosendo, Kaótiko ou Segismundo Toxicómano o mesmo que con outras moitas bandas galegas. Unha desas bandas foron Esquíos, e teño que dicir que si coma banda son grandes, coma persoas aínda son máis grandes.

Máis info en: http://www.myspace.com/somoszenzar

En directo na TVG, no programa Banda Curta:

Recentemente fixeron un concerto para a Radio Galega música e produciron un video da versión acústica do seu "Tiven un Bar" con sabor a Bossa Nova e que pòdes ver aquí:

Concerto de Imperial State Electric, o 3 de marzo na Sala O Túnel (A Coruña)

2011-02-24T03:35:00.000+01:00

Se vos pido o nome dun personaxe que sexa sinónimo de rock no seu máis amplo senso, seguro que pensades en Lemmy ou en Iggy Pop... Se engado que ten menos de 40 anos, xa vos empezo a poñer en problemas e deixovos con moi poucas opcións de resposta ... E se para rematar, vos digo que é sueco, que tanto toca death metal coma rock and roll clásico, que toca a guitarra a batería e canta... xa debedes telo moi claro, por que só hai unha resposta posible: Nicke Andersson alias Nick Royale.

Músico e productor, ex-batería de Entombed, ex-guitarra e ex-cantante de The Hellacopters, actualmente batería en bandas de estilos tan diferentes coma Death Breath(old school death metal) ou The Solution(Soul, R&B), colaborador nunha chea de proxectos... a todo esto engadelle que dirixe o seu propio selo discográfico, Psychout Records, e que na meirande parte das bandas as que pertence é o principal compositor.... Ben, pois este home presenta, despois da disolución da banda que o fixo célebre(The Hellacopters), o primeiro disco do seu novo grupo: Imperial State Electric chamase tanto a banda coma o disco que editaron en marzo do ano pasado. En formación de cuarteto, ocupandose el da guitarra e voz e contando co apoio no disco de Dregen(Backyard Babies, ex-Hellacopters..etc) entre outros , e en directo co baixista de The Datsuns o guitarrista Tobias Egge e o batería Thomas Eriksson.

Segue nesta nova banda a estela dos ultimos traballos discográficos de The Hellacopters, pero nunha onda máis Kiss(os que telonearon na súa ultima xira polo estado) ou Cheap Trick e cun toque máis pop nalgunhas melodías que poden chegar a ter un aire sesentas nalguns casos. Isto non quita para que tamén lle saiban arrear o hard rock coma os que máis. Entón temos un disco con temas hard rockeiros, melódicos, vitalistas e moi moi adictivos. Todo iso poderedes comprobalo o vindeiro día 3 de marzo na Sala O Tunel de A Coruña.

De teloneiros estarán os italianos Small Jackets, grupo moi influenciado por MC5, AC/DC, Led Zeppelin ou The Hellacopters.As entradas teñen un prezo de 17 € anticipada e 20 € en taquilla. Coma curiosidade, o día 9 de abril tocaran nesta mesma sala, Entombed, a ex-banda de Nick. Na sección de concertos podedes ver o calendario de actuacións na Sala O Túnel para os dous vindeiros meses.

Máis info en : http://www.myspace.com/imperialstateelectric http://www.myspace.com/salaotunel

'Agora sí...! Despois igual non (imolo vendo)', o novo de Esquios

2011-02-22T23:39:00.000+01:00

"Agora si!!...despois igual non(imolo vendo)" é o título do que será o novo traballo de Esquíos(dos que formo parte, por certo). Despois de dous discos gravados por min mesmo no noso local, voltamos a poñernos nas máns dun profesional que neste caso será o gran Arturo Vaquero, responsable da masterización do vindeiro traballo de Ultraqans(e de centos de traballos máis) e co que fixen, hai máis de dez anos, a que foi a derradeira gravación de Micropuntos, a banda na que tocaba eu daquela(dende aquí podedes descargar esa gravación). Serán 12 temas nos que a tónica xeral é un incremento da velocidade e da contundencia, alonxandonos un pouco da nosa etapa mais garaxeira, achegandonos a un son menos suxo e contendo algún tema máis experimental dentro dos nosos parámetros(xa vos adianto que non habera nin lambada nin reggaeton). Aí podedes ver o deseño de portada provisional, que ten visos de pasar a ser definitivo. O disco gravarase, mesturarase e masterizarase durante 4 días de finais do mes de abril, polo que poida que saia a finais de maio. Se queredes a miña opinión, este vai ser o mellor disco que gravamos , por que nel van ir os mellores temas que xamais tocamos, pero coma son membro do grupo e ademais eu compoño os temas, xa veredes vós a credibilidade que lle dades as miñas verbas. A partires de maio agardamos comezar a tocar de novo ao vivo, xa que para quen non o saiba, actualmente estamos parados debido a unha operación de xeonllo do noso batería. E xa que estamos, aínda queda algunha copia en vinilo do "Galician carraxe on garaxe", se a queredes podedes pedila a esquios@esquios.com, ou mercala en Santiago, en Discoprecio ou na Reixa Tenda.

Máis info en: http://www.esquios.com